CAPUT XCIV
De dispersione earum. cum quibusdam discipulis.
E gestis sanctæ Marthæ. — Tunc crescente numero credentium crevit adversus eos persecutio Judæorum in tantum, ut a finibus suis eos expellerent, et quosdam ut Petrum et alios apostolos custodie publice manciparent ; quosdam, ut Stephanum, lapidarent; alios etiam , sicut Jacobum, gladio perimerent; quosdam vero vatibus impositos arcentes a littore, remis ablatis vel gubernaculis et hujusmodi nauticis armamentis el omnibus copiis et subsidiis desolatos pelagi fluctibus exposuerunt : sed quos dira sœvitia Judeorum a finibus suis eliminavit , hos divina providentia melioribus locis honoravit, ditavit villis, castellis, urbibus ; locupletavit gazis opimis, dilavit ecclesiis, quos et munc et in perpetuum celestibus donat mansionibus, et unicuique prout divina disposuit providentia proprius et spiritualis assignatus est locus. Siquidem Arelatem deputavit Trophimo, Narbonam Paulo, Tolosam et Vasconiam Saturnino, Lemovicas Mar-
tiali, Sanctonas et Aquitaniam. Eutropio, Ceno- D
manum et Britanniam Juliano, Bituricas Austregisilo, Turonum Gatiano, Lugdunum Irenco, Vesuntionem Ferrzutioni, Arausicam alii Eutropio, Pelragoricas Frontoni, Velliacum Georgio, totam. Galliam Dionysio. Singulis ita regionibus singuli donati sunt a Domino patroni, quas viventes miraculis et virtutibus ornaverunt. Exardescente igitur, ut præmisimus, Judæorum persecutione contra fideles, ab ipsis beata Martha cum aliis Christo credentibus a proprüs finibus exterminala est. et facultatibus privata. Quando S. Maximino uni ex 72 Carisri discipulis cum sorore sua Maria Spiritus sanctus sociavit, ut qui eas olim baptizaverat, ipse bonc conversa-
vel. Igitur navim ingressi cum mullis aliis pro- Spero cursu ad porlum Massilia pervenerunt.
1. Howe perlegens gentilis homo ridebit, Christianus indignabitur, cum uterque sancto rum res gestas Lam corrupte et tam vitiose Scribi animadvertet. Nescio utrum aliquid corruptius scriberetur aut. vitiosius.
2. Quæ post sancti Stephani protomartyris necem a Judæis in Ecclesiam excitata est persecutio, hæc ad plures episcopos extenditur qui pluribus post illam persecutionem sæculis vixerunt : ad Irenzum Lugdunensem, qui martyr excessit anno 205; ad Eutropium Arausicanum, qui in Arausicanorum episcoporum catalogo elaruit anno cireiter 464 ; ad Austregisilum Bituricensem, qui post annum CunisTI 600 factus est episcopus, nempe anno 617, et anno 629 migravit. Mitto Trophimum, Paulum, Saturninum , Martialem, Gatianum et Dionysium, quos prior ac proinde verior traditio imperio Decii consignat.
3. Ad annum Cunrsr: 55 e Judæa venisse in Galliam Ferrutio dicitur, de quo Usuardus et Ado ita loquuntur xvi calend. Julii: In Galliis apud urbem Vesuntionem sanctorum martyrum Ferreoli presbyteri et Ferrutionis diaconi, qui a beato Irenco episcopo ad praedicandum verbum Dei missi, postea sub Claudio judice exeruciati penis gladio feriuntur. Ferrutio cum Irenxo æqualis fuerit, cirea annum 215 ad Ecclesiæ vulnera pervenit.
4. Gesta hæc Marthæ Ferrutionem episcopum utapparet Vesuntionensem faciunt, qui nunquam episeopus fuit, nec Ferrutionem ullum pro episcopo Vesuntionensis agnoscit Ecclesia.
5. Austregisilum Judæum faciunt, qui Gallus erat. De quo ita ejus Vita ab æquali scripta: Beatus Austregisilus. apud. urbem. Bituricensem patre Gundiro natus. est. Facultates ei mediocres fuere, qua ad vitam degendam abunde sufficerent. In pueritia. litteris discendis admotus est. Sed cum ei corporis vires accrevissent, parens eum adduxit ad Guntramnum regem, ut ei suam navaret operam.
6. Dionysium faciunt anno Cunismi 55 totius Gallix apostolum. Si Dionysius fuit Arcopagita qui in Actorum capite xvir memoratur, is Gallix: totius apostolatum suscepit annis 17 antequam a beato Paulo ad fidem Curisrr converteretur; si Dionysius fuit Romanus et a Clemente missus in Galliam, et Clemens ponatur proximus Petri successor, anni jam erant 54; si ponatur quartus a Petro, anni jam erant: quinquaginta septem , postquam Dionysius Galliam totam regendam acceperat.
