Ziegelb., iv
3. Ce fut Sintramn qui copia les évangiles auxquels servirent de couverture les tablettes d'ivoire jadis employées par Charlemagne pour ses brouillons, et que le moine l ut ilon (Tuotilo) avait enrichies de ciselures ou de gravures (Greith, Spicil. vaticanum, P. i, p. 200). Cf. Ziegelb., i, 433.
— Ekkehard le jeune (De casibus monasterü S. Ga'lli, c. \ ; ap. Goldast., Alamann. II. script., t. I) dit de lui, en parlant de cet ouvrage, qui était son chef-d’œuvre, que son œil et sa main y montrent une sûreté tout-à-fait rare : « Hoc hodie
» est evangelium et scriptura cui nulla, ut opinamur, par
« erit ultra. Quia, quum omnis orhis cisalpinos Sintramni
« digitos ( expression consacrée dans les monastères pour
i< indiquer les chefs-d’œuvre calligraphiques) nhretur, in « hoc uno... triumphat. Mirari autem est hominem unum « tanta scripsisse... Sed et hoc in homine mirabile erat et « singulare, quia quum delicata ej us scriptura jocunde sit « directa, raro in pagina vel unius verbi mendacium in- « venias rasum. »
4. Laserna, Præfatio in collectionern veterum canonmn... — LuisBlanco, Noticia clc las antiguas colecciones ennemicas, p. 41, sgg. — AA. S S. 0. S. IL, s sec. v, p. 298, sq.