Poematum libri quatuor, fol. 38 r

APPENDICE. XXXVl)

Fama eji flebilibus mœjîam te vlulajje qiierelis,

Sœpius & nomen congeminajfe meum ; Et nunc crudelem demijfa voce maritum^

Nunc matrem lacrymis J'ollicitajfe piis.

Stat férus ille tamen, fpernit que precantia verba,

Verba vel immanes apta rnouere feras.

Hei mihi^ cur mœjlis cum impleres quejtibus vrbem,

Non potui infœlix obuiiis ejfe tibi!

Haudfecus atque olimfuriata mente Corœbus,

Caffandram cum Aiax impius extraheret, Tune me iniecij/em médium moriturus in agmen,

Nullaque mors toto notior orbe foret.

lOACH. BELLAIVS C. VTENH. SVO S

lam tandem faxum & truncus effe defii, mi Carole; fadtus fum enim ex furdo furdafter : fperoque breui, Deo iuuante, melius me habiturum. Interea, fi lubet, & vacat, vellem te paucis. lamdudum vt fcis parturio illas meas, vel potius tuas allufiones : fed vide vt quod cœpifti perficias : nam nifi hîcmihi obftetricem praeftes, vel Lucinam potius, citius Elephanti parient. Pluribus per otium tecum aganj. Intérim vale, & nos, vt facis, redama.

Vale. Cal. Martis. Anno M.D.LIX.

I. Cette lettre de Du Bellay à Charles Utenhove se trouve dans un volume in-40 intitulé : Epitaphium in mortem Herrici Gallorum régis... per Carolum Vtenhouium... & alios , duodecim linguis. Paris, Rob. Estienne. M.D.LX.

XXXVllj APPENDICE.

Clara progenie, & domo vetujta {Quodnomen tibifat meu7n indicarit) Natus, contegor hac (viator) vrna.

Sum Bellaius, & poëta : iam me Sat nojli, puto. Num bonus poëta.

Hoc verfus tibifat mei indicarint.

Hocfoliiin tibi fed queam {viator) De me dicere : me piumfiiij/e, Nec la'ftffe pios : pius fi & ipfe es, Mânes lœdere tu meos caueto.