ÉLOGE DE LA FONTAINE PAR FÉNELON

IN FONTANI MORTEM.

Heii ! fuit vir ille fiicetus, /Jlsopus iilter, nugaruin laude Phaedro superior per quein brutac animantes, vocales fact.t*, humanuin genus edocuere sapientiam. Heu! Fontanus interiit. Proli dolor ! interiere syiiul Joci dicaces, lasciv Risus, Gratia? décentes, doctac Camen.T. Lugete, o quibus cordi est ingenuus lepos, natiira nuda et simplex, incompta et sine fuco elegantia! Illi, illi uni per omnes doctos licuit esse negligentem. Politiori stilo quantum prxstitit aurea negligentia ! Tani caro capiti quantum debetur desiderium! Lugete, Musarum ahimni. Vivunt tamen a-ternumque vivent carmini jocoso cornmissaR vénères, dulces nugœ, sales attici, suadela blanda atque parabilis; neque Fontanum recentioribus, juxta teniporum seriein, sed antiquis, ob amxnitates ingenii, adscriblmus. Tu vero, lector, si fideni deneges, codicem aperi. Quid sentis? Ludit Anacreon. Sive vacuus, sive quid uritur ' Flaccus, hic iidibus canit. More» hominum atque ingénia fabulis Terentius ad vivum depingit. Maronis molle et facetum spirat in hoc opusculo. Heu! quandonam Mercuriales ▼iri quadrupedum facundiam fequiparabunt ?

Traduction^.