TEMPLE DE VÉNUS A GABIES
Veneri Verae, felici, Gabinae.
Aulus) Plutius Epaphroditus, accens{us) velat{us}, negotiator sericarius, templum cum | signo aereo effigie Veneris, item signis aereis à. LILI dispositis in zothecis, et]
& balbls aereis, et aram aeream , et omni cultu a solo sua pecunia fecit; cuius ob | dedicationem divisit decurionibus sing(ulis) X V, item VI virlis) Auglustalibus) sipg{ulis) x LIL, item taberinarls intra murum negotiantibus [x 1], et HS X. M. N. rei publ(icae) Gabinor{(um) intulit, ita ut ex | usuris eijusdem summae quod annis (sic) IL K{alendas) Octobr({es), die natalis Plutiae
8 Verae, | fIlise suae, decurliones) et VI vir(i) Aug{ustales} publice in triclinis suis epulentur. Quod si | facere neglexserint, tune ad municipium Tusculanor(um) HS X. M. N. pertineant, | quae confeslim exigantur. Loc{o) dato decreto decur|ionum). |
Puis en caractères plus petits :
Dedicata idibus Mais (sic), L. Venuleio Aproniano II, L. Sergio Paullo II, cos.
Vénus de Gabies porte, dans cette curieuse inscriptiou, les épithètes de Vera et de felix, La première s'explique facilement par le nom de la fille du consécrateur, Plutia Vera {ligne 7), et je pourrais citer une longue liste de divinités ayant, comme titre distinctif, un nom romain emprunté à une famille ou à un simple personnage. Venue felix fyevéreipa) est la déesse de la génération, l'adjectif devant être pris dans le sens de fécond (1).
Un marchand de soieries, A. Plutius Epaphroditus (2), do-
(1) Comme arbor felix. — Preller, Mythologie romaine, p. 394. La forme valaque est ferice, ce qui nous permet de rapprocher le mot felix du mot fortuna.
(2) Il existe deux autres inscriptions relatives à ce personnage. Visconti. Monumenti Gabini, p. 136. 138, éd. Labus.