LAUD. €. LVII1 (nunc Lx, Bodl. nccvrnr

xv° siècle, in-folio, papier, 391 folios.

[Voyez le ms. 1537, de sir Th. Phillipps.]

Inc. : ἴσθι ὅτι ὁ διορισμὸς τῆς φαρμακοποσίας ἐσήὶν ὃ ἐναντιούμενος (τὸ

1 On ἃ confondu ici le Syrien lahiah ben Serabi (Janus Damascenus, c’est-àdire Jean de Damas), auteur des Pandectes médicales, avec saint Jean de Damas, comme Paul d'Égine est transformé en saint Paul dans l'édition du Viatique de 1510 (lib. IT, cap. τ, fol. 17 v’.). Dans les manuscrits latins, il y a simplement Paulus, et, dans les manuscrits grecs, 6 ἰατρὸς Παῦλος. La confusion de Iahiah ben Serabi avec saint Jean de Damas se trouve aussi dans la traduction grecque des Éphodes (voyez plus loin); la confusion est même double, d'abord , Mésue est pris pour Iahiah ben Serabi, et ce dernier est à son tour changé en saint Jean de Al Damas, sous le titre : ὦ μακαρισήὸς (ou ὁ ἐν ἁγίοις) Δαμασκηνὸς ἰωάννης ὁ μοναχός. |

EUR ἐναντιούμενον δὴ τοῦ ἀνθρώπου φάρμακον τὸ ἀποδιῶκον ἀπ᾽ αὐτοῦ τὰ πάθη. — Des. ὡσαύτως καὶ ῥοδέλαιον Sepudr ἀλειβέτω τὸ ὑπογάστριον.

Cet opuscule, où Hippocrate et Galien sont cités, et où on trouve la preuve d'une grande crédulité, est divisé en six τμήματα. ---- Voyez Bandini, t. IL, col. 144, et plus loin notre ms. 2230.

2° F° 13. Περὶ ὀῤῥοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ ἐνεργείας " Οῤῥὸς ῥυπΊικὴν ἔχει δύναμιν ὑπακτικὴν yaolpôs : «σαραλαμβάνεται δὲ σσινόμενός τε καὶ διὰ γλυσήῆρος- ἐνιέμενος, ἀποπλύνει δὲ καὶ Gomes ἀδήκτως τὰς ἐντέρων δριμύτητας. ---- Desinit : καὶ ἐν “περιόδοις τῶν σσυρετῶν μακραῖς καὶ ἐφ᾽ ὧν ὑδέρῳ “περιπεσεῖν κίνδυνος ἐκ νόσων ἀπήρτηται.

3° F° 14. Περὶ δυνάμεως τροβῶν᾽ Éyroûn ἡ φύσις καὶ ἡ δύναμις τῶν βρωμάτων τε καὶ σσομάτων ἐκ τῆς αὐτῶν γεύσεως. αἱ δὲ γεύσεις τῶν βρωμάτων διαιροῦνται εἰς η΄ γλυκεῖαν, πσικρὰν, ἁλμυρὰν, δριμεῖαν, λιπαρὰν, σήυπΊικὴν, μὴ ἔχουσαν αἴσθησιν, τήκουσαν, καὶ ἡ μὲν γλυκεῖα γεῦσις ὑπάρχει Θερμὴ καὶ ὑγρὰ, ἁρμόξουσα τοῖς ἔχουσι σύμμετρον καὶ σλεονάξζον εἰς αὐτοὺς αἷμα εὔχρησΐῆον, ἔχον σύμμετρον κρᾶσιν. ---- ἴ,6 préamb. finit : H δὲ γεῦσις ἡ μὴ ἔχουσα αἴσθησιν γεύσεως, οἷον τὰ λευκὰ τοῦ ὠοῦ καὶ τὸ ψύλλιον καὶ ὅσα τούτοις ὅμοια ὑγρὰ καὶ ψυχρὰ καὶ τρέποντα ταχέως εἰς ὑγρόryTa ἁρμόξουσι δὲ τοῖς ἔχουσι τὴν κρᾶσιν τῶν σωμάτων Θερμὴν καὶ ξηράν.

Περὶ σίτου - Ô σῖτος “σλεονάξει τῇ Sépuy καὶ ὑπάρχει βελτίων σάντων τῶν βρωμάτων καὶ καρπῶν, γεννᾷ δὲ εὔχρηστον αἷμα καὶ σσάνυ καλὸν, ἡ δὲ πριθὴ πλησιάζει τῇ ψυχρότητι. — Puis Περὶ τοῦ ὕδατος. ---- Περὶ τοῦ οἴνου. ὁ οἶνος ὃ γινόμενος ἐκ τῆς πεπανθείσης καὶ γλυκανθείσης oTlaQu\ÿs πσάνυ

ὑπάρχει Θερμὸς καὶ ὃ γινόμενος ἐκ τῆς dmén ou σ]αφυλῆς. ---- Περὶ σύκων |

Τὰ σῦκα τὰ χλωρὰ ἐξ αὑτῶν ἔχουσι ϑερμότητα καὶ ὑγρότητα, τὰ δὲ ξηρὰ ἔχουσι περισσοτέραν ϑεερμότητα καὶ ξηρότητα" γεννῶσι δὲ αἷμα “σολὺ καὶ Θολερὸν καὶ κινοῦσι τὴν γασήέρα xérwber.—Puis viennent o7a@lèes, συροκόκκια (sic), σερσικὰ, κάρυα, ἀμύγδαλα. ----Ῥὰϊ5 Οἱ σήρόβιλοι Sepualyovor τὸ σῶμα, κινοῦσι δὲ οὖρα καὶ ὠξελοῦσι εἰς τὰ veGprud.— Ῥόδα τὰ ψυχρὰ καὶ ξηρὰ πσαύουσι τὴν κεβραλαλγίαν. ---- Περὶ μόσχου - Μόσχος Θερμὸς καὶ ξηρὸς τῇ φύσει ἁρμόξει τοῖς τὴν κρᾶσιν ἔχουσι ψυχρὰν καὶ ὑγράν διαλύει δὲ σᾶσαν ὀδύνην κεβαλαλγίας γινομένην. ---- Περὶ κρεῶν Τὰ κρέη εὐτροφώτερα ὑπάρχουσι σάσης τροφῆς καὶ “ποιοῦσιν εὐεξίαν σώματος τοῖς ἐσθίουσι συνεχῶς τὰ κρέη καὶ πίνουσι τὸν οἶνον. ---- Des. σάντα τὰ ἄγρια λάχανα κακόχυμα ὁμοίως καὶ τὰ ἥμερα mr τοῦ μαρουλίου καὶ τρωξίμονυ καὶ μαλάχης καὶ χρυσολαχάνου καὶ ἀνδράχνης καὶ βλίτων καὶ βουγλώσσων καὶ ἰντύξων.

La première partie de ce traité, jusqu'au chapitre Περὶ οἴνου inclusivement, est le commencement de l'opuscule publié par M. Ermerins (Anecdota medica græca, Lugd. Bat. 1840, p. 22b), sous le titre ᾿ξ ἰατρικῆς βίδλου πρὸς Κωνσήαντῖνον Bao. τὸν Πογωνατόν. Le reste n'a aucune analogie avec la fin du texte imprimé et je ne l'ai retrouyé non