VARIA
Commencement du xv° siècle, papier, in-4°.
J'out le ms. est de la même main ; elle est très-élegante. 1° F° 1. ἱπποκράτους ἀφορισμοί, les VII livres. 2° F°12. Ejusdem ἸΠρογνωσήικόν.
3° F° 20. Πίναξ σὺν Θεῷ τῶν σκευασιῶν τοῦ δυναμεροῦ. C'est la table d'une partie de Nicolaus Myrepsus.
Δ E° 46 1°. Τίς ἐσῆιν ὃ ἄνθρωπος; et quelques questions semblables avec leur réponse; le tout occupe à peine un quart de page.
5° F° 46. Περὶ τῆς κατασκευῆς τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου. ---- Inc. Ô κόσμος οὗτος ὁ μέγας συνέσήηκεν ἐκ τεσσάρων σήοιχείων. ---- Desin. ἀμετάδλητοι διαμένωσι. Ge sont les δ5 1, 2 et 3 du petit morceau publié par Ideler (kb. cit. t. I, p. 303 et 304), sous le titre ἀνωνύμου “περὶ τῆς
6° F° A6 v°. ὑπὸ τῶν τεσσάρων oloryelwr ὃ κόσμος γαληνιᾷ καὶ ἀκατασΊατεῖ καὶ ὁ ἄνθρωπος ὑγιαίνει καὶ ἀσθενεῖ. --- Inc. Ë χουσι δέ τινα τόπον ἴδιον κατὰ μέρος ἕκασῆον τοῦτον. ---- Des. ἐν τῇ τε παρὰ τῇ τετάρτῃ τὸ φλέγμα ἕως ἐτῶν ὀγδοήκοντα καὶ ἕως γήρους. C’est le $ 4 du même morceau avec quelques variantes. Notre manuscrit offre également des variantes assez bonnes pour les paragraphes précédents.
7° Περὶ γονῆς. ---- Inc. Νόμος μὲν πάντων κρατύνει, ἡ δὲ γονὴ τοῦ ἀνδρὸς ἄρχει “πάντων, ὑγρὸν τὸ ἰσχυρότατον ὃν ἐν τῷ σώματι. ---- Des. f° 48 r°, ὃ μὲν ἔξωθεν νευρώδης, ὃ δ᾽ ἔνδοθεν σαρκώδης. ---- C'est, à quelques différences près, le morceau publié par Ideler ({. I, p. 294) sous le titre : Περὶ γεννήσεως ἀνθρώπου καὶ γονῆς.
8° Λέξαι (lis. λέξεις) ÉA Avon ἰατρῶν ἁπάντων κατ᾽ ἀλφάθητον. --ἀρχὴ τοῦ α΄. --- Inc. ἄκανθα Αἰγύπήιος, dypioxdpdauos. — Des. ὠμοξόρος ὃ τὰ ὠμὰ ἐσθίων καὶ αἱμοδόρος ὃ τὰ αἵματα, ὠταλγία των “σόνος. --- C'est presque exclusivement un lexique de matière médicale.
9° F° 50. Περὶ dvreu6al opérer Παυλοῦ Αἰγινήτου. Se trouve à la fin du livre VII de Paul d’ Égine.
10° F° 53. Περὶ porowv. — Πόσα αἴτια ἱδρώτων; Καὶ ὀργανικὸν τὸ μὲν αἴτιον. — Puis Περὶ σικυάσεως " Τὸ σικύασμα ἐπὶ παιδίων καὶ γερόντῶν ἀντὶ φλεβοτομίας ὑπάρχει. --- Περὶ πέψεως " Πέψις ἐσήὶν ἐρήμασις (ἐρήμωσις) τῆς ὕλης τῆς νόσου, διαιρεῖ δ᾽ εἰς B!. — Le morceau finit
nai ἐν τὰϊς φλεγμοναῖς καὶ ἐν ταῖς mAmyais τὰ μόρια ξηραινεισιν (ξηρά εἰσι» 9).
πα F° 55. Περὶ σέψεως. — Inc. Τριτήή ἐσῆιν ἡ πέψις ἐπὶ τοῖς ἐναίμοις ζῴοις. ---- Des. ὥσπερ ἡ μαγνῆτις τὸν σίδηρον.
12° F° δῦ v°. Περὶ ζωτικῆς δυνάμεως. — Inc. H ζωτικὴ δύναμις" ἐκ τῆς ὑπάρξεως ταύτης αἰσθάνονται καὶ κινοῦνται. — Des. ὡς ἐπὶ τὸ “σλεῖσ- TOY γὰρ ὑπὸ πυρετοῦ ἀπολλύντας τῶν ἀνθρώπων τὰ σώματα, δυσχερῶς δ᾽ ἀπὸ ψύξεως.
14° F° 55. Περὶ τῶν ιβ΄ λίθων τῶν ἐν τῶ ΤΕ τοῦ ἱερέως, λίθου σαρδίου τοῦ Gen καλουμένου. --- Inc. Λίθος σάρδιος. — Des. λίθος ὄνυχος.
ἽΝ 15° Deux pages d'astrologie.
16° F° 6o. Épunvela τοῦ SeueAlou τῆς σελήνης. — Ici les folios cessent d'être marqués. ἠ
17° Astronomie et météorologie.
18° Συριακὰ ὀνόματα βοτανῶν. ---- Inc. ἀσαφέτιδα, ἀλτήλ.
᾿ Cu Quelques recettes 20° Πίναξ ἐκλογῶν τινων εἰς σρίσμα κοιλίας ὅτε γένηται σκληρή. Le dernier chapitre @Ës' (chacun d'eux est très-court) a pour titre : Τὸ διὰ κυδωνίων τοῦ Βλεμμίδου.
21° Τοῦ σοφωτάτου καὶ λογιωτάτου Γαληνοῦ, καὶ ἵπποκράτους, Παυ- -«λοῦ, Ἀετίου, ἑτέρων “λείσήων ἰατρῶν “παλαιῶν. — Ces chapitres sont très-petits. — Recettes a capite ad calcem.
29° Πίναξ ἐκλογῶν τινων" ἐπέθετο κεραλαιωδῶς ὁ μακαρίτης ἐκεῖνος ’ coBwraros λογιώτατος ἀνὴρ ὃ Ilemayouevos καὶ ἐν ἰατροῖς dplolois. — Κεφ. α΄ Πρὸς τὸ γεννῆσαι Tayé(ws?) γυναῖκα. Le dernier chapitre, qui n'est pas numérolé, est intitulé : Eis ἐπικρανίαν (ἡμικρ. ὃ). L'avant-dernier est numéroté στ΄.
Je ne saurais dire si ce Pépagoménus est le même que Démétrius Pépagoménus, l'auteur d’un traité sur la goutte qui a été publié à Leyde par Bernard, 1743, in-8°.
23° Περὶ κράσεων. ---- Inc. Τῶν κράσεων τὸ “σόσον ὅτι α΄ (è07i?) ἐ»νέα, τὸ ποῖον τΊαρα. — Finit à la page suivante καὶ τὰ μὲν ὑγιεινὰ, τὰ δὲ νοσερὰ, τὰ δὲ οὐδέτερα.
24° Στεφάνου φιλοσόφου Περὶ δια(ορᾶΞς πυρετῶν. C'est l'ouvrage publié sous le nom de Palladius. Dans le manuscrit
la fin ressemble à celle que donne le codex Philippicus, n° 1532, décrit plus haut. Notre manuscrit porte de plus : TéAos τοῦ περὶ τέχνης Xreφάνου. x
25° ἀρχὴ τοῦ περὶ τροξῶν τοῦ φιλοσόξου Συμεὼν τοῦ Σήθ. Comnence sans préambule : ἀρνῶν κρέα, finit au chapitre Περὲ ὠτίδων. Le manuscrit est du reste semblable au texte imprimé.
26° Περὶ τοῦ mos δεῖ ποτίζειν βοηθήματα. ---- Inc. Ἰὰν ἡ ξανθὴ χολὴ περιτ]εύῃ ἢ ἡ μέλαινα ἢ τὸ φλέγμα, δεῖ ἐπίσήασθαι τοῦτο πρότερον. καὶ πσοτίξειν ἀπὸ τῶν καθαιρόντων. ---- Des. Περὶ τοῦ τί δύναται ἡ φλεθο-
τομία. Ce chapitre n’a que quelques lignes, et tout le morceau est com-
pris dans 14 pages.
27° Περὶ οὔρων Ταληνοῦ διαίρεσις. — Inc. Οὖρον λευκὸν μὲν ἔχον ὑπόστασιν ἀπεψίαν σημαίνει. ---- Des. τὸ χλωρὸν οὖρον δηλοῖ Θερμασίαν πλείστην καὶ κακοήθειαν τοῦ σώματος. --- (Voy. Cod. Roe, 15, $ 8.)
28° Περὶ οὔρων Μάγνου ἀπὸ φωνῆς Θεοφίλου. ---- Inc. Τὰς περὶ τῆς τῶν οὔρων διαβορᾶς πραγματείας “σολλοὶ τῶν ἀρχαίων ἰατρῶν ἐπεχείρῆσαν γράψαι. — Des. ἐπιθυμούντων ἐκ “σάσης ππροαιρέσεως. Τέλος. ---- C’est le texte de Théophile dont il a déjà été parlé plusieurs fois.
20° Περὶ τῶν σέψεων τοῦ oùpou. Πέψεις εἰσὶ γ΄. Après plusieurs chapitres sur la couleur et les sédiments de l'urine, qui me paraissent avoir la plus grande analogie avec ceux dont j'ai donné les titres dans la description du cod. Phil. 1354, $ 2, vient Περὶ διαχωρημάτων. Le premier chapitre est Περὶ κόπρου πολλῆς καὶ ὀλίγης. Le dernier est Περὶ μυξώδους καὶ γλίσχρου.
30° Τοῦ σοφωτ. καὶ λογιωτ. ἀκταρίου (sic) κυρίου ἰωαννοῦ πραγματεία περὶ οὔρων. — C'est un extrait du livre Περὶ δια(ῥορᾶς οὔρων et des deux livres Περὶ τιρογνώσεως- οὔρων.
31° ΔιάγνωσιΞ τοῦ σοῷωτ. καὶ λογιωτ. κυρίου Βλεμμίδος (-ou?) Διαστιχεῖρ (?) καὶ κανόνες ἰατρικοὶ πσεριέχοντα (-es ?) ὑάλια τῶν ἀῤῥῥωσήούντων καὶ ὅσαι τούτων Separetor καὶ οἷαι περύκασιν. ----ἶπο. Τῶν ἀσθενῶν ὑάλια μάθε τρισκαίδεκα, τὸ μὲν λευκὸν τὸ πρῶτον. --- Des. χρῶμα φοινικοῦν τὸ ἐσχηκός — μίμνησκε τούτων καὶ ἐμοῦ τοῦ ὑπομνήσαντος. Τέλος τοῦ κανόνος.
Ce morceau est attribué, dans quelques manuscrits, à Maxime Planude; il a été publié par Ideler (Ub. laud. t. 11, p. 318 sqq.) avec des modifications dans la rédaction.
+ # 32° Épuyvela τῶν ὑελίων συνόψει καθ᾽ ἱπποκράτην. — Inc. Τὸ πρῶτον ὑέλιόν ἐσῆιν ἀσπρόν. — Des. τὸ τρισκαιδέκατόν ἐστιν — ὅτι ἄλλο
oùx ἔξοσκον ei μὴ ἁλμυροχίας (?).— Voy. God. Baroc. 88, $ 2, η΄, et Cod. Roe, 15, $ 11.
33° Épuyvela τοῦ Γαληνοῦ, Περὶ xAoxtou.—Inc. Êrape τὸ κλόκιον καὶ ès αὐτὸ εἰς ἀσφάλειαν διὰ μιᾶς ὥρας τῆς νυκτὸς --- ἔστι γὰρ τὸ ἧπαρ αὐτοῦ βεδλαμμένον. (Voy. Cod. Roe, 15, $ 12.)
34° Σύνοψις ἀκριδεσήάτη Ilepi οὔρων ἑρμηνευθεῖσα ἐκ τῆς ἰατρικῆς τέχνης τῶν Περσῶν. Publié par Ideler, t. IT, p. 305-6. Le manuscrit présente quelques additions.
35° Περὶ τῶν δ' σήοιχείων τοῦ σώματος. Inc. ἰσήέον ὅτι τὰ τέσσαρα σΊοιχεῖα τοῦ σώματος ἃ καὶ χυμοὶ ὀνομάξονται. ---- 1 page +.
36° Περὶ τῶν “πέντε αἰσθήσεων. ---- Incipit : Πέντε μέν εἰσιν ai αἰσθήσεις. — + de page.
37° Γαληνοῦ Περὶ oQuyuür.— Inc. ὁ σβρυγμὸς κίνησίς ἐσῆιν ἀρτηριῶν ἀπὸ καρδίας ἀρχομένη : s'arrête brusquement ἃ εἰς τὸ βάθος τοῦ σώματος, ὕσΊερον dé. — C'est un autre apocryphe.
σήολῇ τῶν σφυγμῶν; εἰσίν. Desinit : πυκνότεροι καὶ ὠκύτεροι, τὰ δὲ ἄλλα φυλάτήγουσι κατὰ ύσιν.
C'est le traité publié par M. Ermerins, Anecd. med. græca, Lugd. Balav. 1840, p. 20-77; maïs notre manuscrit s'arrête à la p. 57, ὃ 3.
40° Γαληνοῦ Εὐπορίσήων a’. — Inc. Τὴν ἰατρικὴν où ππόλεσιν οὐδὲ δημοσιας (sic). — Des. ΘαυμάσειΞ δὲ mévu δεξάμενος" τῶν εὐπορίσήων ἰαμάτων δὴ mépas. C'est le premier livre des Euporista (t. XIV, p. 311- 380).