L'Anabase

Le ms. est tout à fait conforme, pour les #nc. et les des. des sept livres, à l’éd. Car. Abicht, Leipzig, Teubner, 1876; des collations, prises du début, du siège de Tyr, 1. II, p. 78 et suiv., du début des livres IV, V et VI. n’ont pas donné une seule variante

εὐ digne d’être notée.

À la fin du dernier feuillet se trouve écrit d’une autre main :

Εἰς τὸν μέγαν Τ ζχούδιον τὸν ΠΠετζιχόπουλον ἐδόθησαν βιδλία 6, ὅτε ᾿ Ζωναρὰς na ὁ Ἰώσηπος χατὰ μῆνα ᾿Ιουλλίῳ τῆς τὸ ἰνδιχτ.

Catalogue «: Plutarco. Plutarchi opera moralia. Algunas de las hojas parecen palimpsestos. Un tomo en 8° marquilla vitella algo deteriorado, pergameno, en griego. »

In-octavo. — En parchemin, palimpseste. — Du xv° siècle. — De 116 feuillets numérotés.

“ La première écriture est latine; elle est de deux sortes, l’une

- gothique, l’autre cursive ordinaire, L'écriture nouvelle recouvre

ordinairement l'écriture ancienne ligne pour ligne ; celle-ci reparaîit souvent à la fin des marges, quand elles n’ont pas été rognées.

Couverture en parchemin ; le ms. a été paginé par Ch. Graux.

PLUTARQUE, Moralia.

Édition des Moralia de la collection Didot, I, 388-400; édition de ἃ. N. Bernadakis, Leipzig, 1889, H, p. 283-408.

2. Fol, 27 vo. Πλουτάρχου περὶ τοῦ πότερα τῶν ζῴων ἐστὶ φρονιμώτερὰ τὰ χερσαῖα ἢ τὰ ἔνυδρα.

Éd. Didot, II, p. 1174-1206.

Éd. Didot, II, p. 1206-1914.

Catalogue : « Singuelo (Miguél). De constructione et aliis partibus rhetoricae, Phronutus de natura deorum etymologice tractata. Cammaristus commentaria in Rhetoricam Hermogenis. Un tomo en 4° algo deteriorado pasta sin foliar en griego ».

In-quarto. — En papier. — Probablement de la première partie du xv° siècle. — D'environ 170 feuillets non numérotés.

Reliure en veau, plats en bois.

« Este libro es de la Universidad de Salamanca. » Six feuillets de garde en papier plus moderne.

Micuéz SYNCELLE, sur la Syntaxe.

Cf. le ms. 1-2-17 ; nous donnons les variantes de ce ms. sous. 1,. Μιχαὴλ πρεσόυτέρου χαὶ Συγχέλον, τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου. τῶν

ἹἹεροσολύμων, μέθοδος περὶ τῆς τοῦ λόγου συντάξεως σχεδιαθεῖσα ἐν "Edégn πόλει Μεσοποταμίας Συρίας. *

(11 y a un renvoi sur ce dernier mot, ef, à ce renvoi, en marge,

she

dés at dre Se à dede Τὶ

ὦ 008 — SALAM., BIBL. DE L'UNIY,

de deuxième main : παριλχει αἰτήσει Διχζάρου διαχόνου χαὶ φιλο- Kéyou.)

Ἡ περὶ τῆς τοῦ λόγου συντάξεως (Salam. 1-2-17 τῆς συν. τοῦ À.) διδασχαλία πολλή τε χαὶ βαθεῖα χαθέστηχε; φίλομαθέστατε Λάζαρε. χαὶ μαχροῦ (Salam. 417, πολλοῦ) δεομένη χρόνου χοὶ μείζονος ἢ τῆς

ὑχχθ᾽ ἡμᾷς δυνάμεως - πολλὰ γὰρ περὶ αὐτῆς τοῖς ἀργαίοις δεδαπάχυ. γὰρ REP PY.

γηται (Salam. 17, διαπεπόνηται!) ᾿Απολλονίῳ τε τῷ σοφωτάτῳ τὸ (Salam. 17, τῷ) ἐπίχλην Δυσχόλῳ χχὶ Ηρωξιαγῷ τῶ πολυμαθεστάτῳ χχὶ ᾿Απολλονίῳ τῷ νέῳ χαὶ τοῖς ᾿Αττιχισταῖς «χχὶ Αρχαδίῳ τῷ Βυζαντίῳ, ὧν ταῖς πραγματείαις εὖ τετυχηχὼς θαυμάσεις αὐτῶν τὸ πολύμαθες χαὶ τοῦ ξλλληνισυιοῦ τὴν ὑγιᾶ χαὶ χατάλληλον (Salam. 19,

2 ὧν ι , ι - ᾿ "ες @ar:) χρῆσι) χαὶ τὴν ἀχριθῇ χαὶ πολύτροπον καὶ πολυσχήμογχ πάσης . τῆς ἑλληνιχῆς διαλέχτου ποιχιλίαν : ὅμως οὖν, ὡς οἷόν τ΄ ἐστὶ, σὺν Θεῷ τῶ σοφωτάτῳ (Salam. 17 ajoute γοῦν τι) πειράσομαι σύντομόν.

σοι ποιήσασθαι μέθοδον εὐρύθμου χάριν ὁμιλίας αἰτήσαντι χαὶ τοῦ ἔχειν. εἰς μνείαν τῆς περὶ ἡμᾶς διαθέσεως ὁμηρά τε χαὶ ἐγχέγγυλ (sie, Salam. 17, ἐχέγγυα).

Suit un alinéa sur les différentes significations du mot λόγος: un autre sur les différentes sortes de mots ou les parties du discours.

write: Περὶ ὀνόματος. Διαίρεσις τοῦ ὀνόματος.

sx 3, Περὶ δήματος ". περὶ τῆς πρὸς ἄλληλα συντάξεως τῶν ῥημάτων χαὶ τῆς αὐτῶν πρὸς τὰ ὀνόματα συμπλοχῆς.

… Anc. Ῥημά ἐστι μέρος λόγου ἄπτωτον ἐν ἰδίοις μετασχηματισμοῖς διαφοροὺς χρόνους δηλοῦν er ἐνεργεῖας ἢ πάθους, οὐδετέρου rpoσώπων σημαντιχὸν ὅτε χαὶ τὰς τῆς ψυχῆς διαθέσεις δηλοῖ χαί τίνες λέγουσιν τοῦ λόγου ἀπὸ συνθήκης.

Les mots ῥῆμά ἐστι--δηλοῖ manquent dans le ms. 1-2-17, qui met le titre περὶ ῥήματος à l'alinéa suivant.

Inc. Tôv ῥημάτων τὰ μέν εἰσι ἐγεργητιχά.

Inc. ᾿Ἐπειδὴ δὲ χαὶ τὸ ῥῆμα πολλάχις.

Dans le ms 1-2-17, le titre est placé devant le second alinéa du pronom.

Inc. Ἐϊδέναι δὲ δεῖ ὅτι παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὐχ ἦσαν.

À la fin du chapitre du pronom, il y ἃ interversion d’une demipage dans un ms. par rapport à l’autre.

7, Le pronom (cf. 1-2-17).