August., Gènes, ad litt., 11, 9. Voir le chapitre tout
entier.
Veut-on l’avis de saint Ambroise, entre ceux qui excluent formellement la rondeur de la terre? Voici comme il s’exprime (in Psalm. CXVIII, 90) : « Quo modo fundaverit
« Iléus terrarn Scriptura nos docuit; dicente Propheta « (Prov. 111, 19): IJeus sapientia fundavit terrarn , par avit « alitera cælos in intellectu. Terra autem tanquam funda- « mentum est, in qua consistimus; licet ipsam in meditul- « lio (al. bemicyclo) cæli esse et is qui foris estsermo con- « celcbrct, et Scriptura significare videatur, dicente Job
« (XXVI, 7) : Suspendons terrarn in nihilo. Includitur ergo
« orbe cælesti; et ideo sol noctibus non videtur, quia gy- « rando in inleriore invenitur orbis parte cælestis. Sed non « est cura sanctis axem cæli et clcmentorum spatia philo— « sophieo more, numerosque describere. Quid enim hoc « prodest saluti? Quia sancti semper intendunt, et vitæ « æternæ profutura vel cognoscere gestiunt vel docere. »
Cf. Basil. Hcxaemer., homil. IX (ed. Garnier, t. I, p 80, sq.). Ce grand théologien, on l’avait dit avant moi ( Præfat . in Cosmæ topographiam ; ap. Galland. bibl. vet. PP., t. II), ne voit pas ce que l’Église aurait à faire avec les gens qui donnent à la terre la forme sphérique, ou celles d’un cylindre, d’un disque, d'une surface concave; etc., etc.