fortuné. — Ct. Horace
K Beatus ille qui procul negotiis, Ut prisca gens mortalium, Paterna rura bobus exercet suis, Solutus omni fœnore, Nec excitatur classico miles truci... »
(Epodes, ch. 2.)
Ou Virgile :
a 0 fortunatos nimium^ sua si bona nôrint, AgricolasI quibus ipsa, procul discordibus armis, Fundit humo facilem victum justissîma tellus. n
[Géorgiques, 1. II, ▼. 458.)
6. Terre. — Ce passage est aussi imité de Claudien. (Voir Epigr. : le Vieillard de Vérone.)