ADRESSÉE A JEAN MOREL, AMBRUNOIS

Siim surdus : non surda tamen sunt pectora nobis, Nostra suas etiam mens habet auriculas...

Notus eram Ilenrico Régi, Regisque Sorori»

Nec modo notus eram, sed quoque charus eram.

Francisco ignotus, sed non ignotus et hospes Seu Catharina tibi, seu Lotarene tibi...

Et mihi robur erat, nec prorsus inutilis armis Dextera, dum viridis nostra juventa fuit.

Namque animos facerent, excmpla domestica nobis (Ut reliquos taceam) Langius ipse dabat ;

Langius ille tuus, similem cui Gallia nuUum Ingenio, dextra, consiliove tulit;

i. Nous empruntons le texte de cette élégie à l'édition de M. Marty-Laveaux. Elle se trouve à la fin d'un volume intitulé : loachimi Bellaii Andinipoetx clarissimi xenia... Parisiù, apud F. Morellum, 1569.

xxn JOâGHIM du BELLAY.

Quem oonferre soles prisas heroîbus unum

Quemque unum haec setas yidit et obstupuit.

nie etiam mentem stimulis urgebat honcstis

Pierii lanus gloria prima chori :

Purpurei lanus princepsque decusque Senalus,

Quem lanum ut geminum maxima Roma colit.

Hos ego prœcipue, gentis duo lumina nostrae, , Suspexi fratres, utque Deos colui.

Hxc mihi Miltiadis poterant velut esse trophsea,

fli stimuli, bsec animo maxima cura meo.

Sed magnis inimica mihi sors obstitit ausis,

Ne mea me virtus tollere posset humo.

Vix puero mihi namque parens ereptus uterque

Fraterno miserum deserit arbitrio .

Sub quo prima périt nobis inculta juventa.

Quam decuit studiis excoluisse bonis, nia mihi periit yiridi ceu flosculus horto,

Quem nulla unda rigat, nec manus uUa colit.

Fraterno interitu, nobis cum firmior stas

Jam foret, accessit tum nova cura mihi Pupilli nova cura fuit subeunda nepotis,

Quem fidei frater ïiquerat ipse me».

Ei^o onus inuitus subeo puerique domusque

Acciste, et variis litibus implicitie . . .

Gontinuo excipiunt morbi, sseviquc dolores,

Queis prope Lethsas vidimus, umbra, domos.

Hoc solitum eripuit robur, binosque per annos

Vexavit misero detinuitque toro.

Hic mihi musàfuit casus solamen acerbi,

Sola fuit nostris musa medela malis .

Tum primum Latios legi, Graiosque Poetas,

Tum cœpi Aonio cognitus esse choro.

Quid faccrem cui nulia quies, cui nuHa voiuplas.

Qui non ipse mihi pêne relictus eram ?

Mittitur interea Romam fiellaius iUe,

Quo duce Laurentis vidimus anra soli.

Nec dum totus erat depulsus corpore languor,

Alpibus et duris ilie sequendus erat.

Sed mihi per Scythicas rupes, et inhospita saxa,

lUum dum sequerer, molle fuisset iter I

NOTICE BIOGRAPHIQUE. «m

Illic assiduus doroini dum jussa capesso,

Quarta redit messis, quarta recuirit hyems.

Tum demum in patriam (sic res tune poscere visa est)

Dimissos Roma nos remeare jubet.

Et sua committit curanda négocia nobis, •

Expertus nostram sciiicet ante fidem.

Hic quot perlulerim noctesque diesque labores,

Munere dum fungor sedulus ipse meo, Testisy qui obsequium nostrum mentenique probavit,

Paupertas testîs nostraque scmper erit : Kam tali officio fungi pulcbre, atque béate

Gum possem, et rerum tradita summa foret, .

Ultro deposuit laetusque libensque volensque,

Nec propria motus commoditate sui.

Successore alio dum res ageretur herilis,

Quod cura effectum quis neget esse mea ?

Quam bene apud memores nostri stet gratia facti

Nec memorare libet, nec meminisse juvat ; Testetur potius missis qui saepe tabellis

Hoc probat, iratus sit licet ille mihi.

Iratum insonti nostrœ fecere crimsense

Iratum malim qui vel habere Jovem.

Hei mihi Peligni crudelia fata Poetœ,

Hic etiam fatis sunt renovata meis :

Eheu sola mihi nocuit maie grata camsena,

Ârtifici nocet hic ars quoque sola suo.

Sed non sola nocet : gravius nocet invidia lingua,

Quœ nostri caput est, fons, et origo mali...

Hsec mecum assiduis solitus jactare quereiis,

Optabam vitœ rumpere fila mese.

Jane (fatebor enim) taïem tune mente dolorem

Goncepi, ut mirer non potuisse mori.

Gerte cum medicis luctatus tempore longo,

Viribus amissis, qui prope victus eram, Saevior hinc iterum morbus graviorque recurrit,

Jamque ferox renuit ferre medentis opem.

At luctum et lacrymas mœsta de mente fugavi,

Huncfructum capieosexpietatemea...

ziiT JOâCHIM du BELLAY.

Hi nihil in nostram possent cum inquirere vitam,

Injecere feras in mea scripta manus; Atque sacrum nobis, ac inviolabile nomen

Dixerunt libris me lacérasse meis.

Xartara sed nobis opto prius ima dehiscant,

Quam tantum possim mente agitare nefas, Ut milii qui pater est, qui sancti numinis instar,

Iropius hune scriptis heu violasse velim.

OEOVRES CHOISIES

JOACHIM DU BELLAY