AD CARDINALE»! C1B

Episiolam ei mandat qua Pontifici maximo serenissimi Delphini studiorum rationcm exponit.

Cum in eo essem, ut acceptis aposlolicis tuœqueEminentiae litteris (183), ad agendas gratias tota mente conversus, cas in sinurn luura Jœtus effunderera , nova scribendi ad te, caque mihi jucundissima, occasio supervenit. Petiit a me qui Sedis apostolicœ negotia tractât, vir amplissimus atquc hunianissimus, dominus Joannes-Uaptista Laurius (184), uti perscriberem ad serenissimi Delphini animum informandum quam viara seculi simus : scriptum ad ' te mitterem, non modo perlegendum ; sed eliam ipsi Pontifici meo Domine ofterendum : id Emi-

ratissioiuiii

nentiae tua), id Sanclitali s

futurum. Hem sane aposlolica àollicitudino

dignissimam tantique Pontificis paterna viscera demonsirantem , animum adhibere inslitulioni principis ad tantum imperiuiu cathùlicœque fidei del'ensionem nali.

Ego, eminentissime princeps, cui pi.

pua cura est Pqntiûci morem gerere , tuasque Eininenliio jatn in me propensissimam ac testatissimam voluntatem magis roagisque demereri , confecto pêne cursu, totam studiorum nostrorum ralionem diligenter e\pono, alque ab ipso Pontilice verc sanctissimo per Eminentiain luara summa demis sione tlagilo, ut emendanda signilicet, addenda constituât, peccata condonet; tura,pro ilia sua in regeui Delphinumque palria charitate, nos tanto in ofïicio desudantes sanclissimis precibus atque aposlolica beneetîetione sustentet. Tu quoque, eminentissime cardinalis, qua, in ipsa Christian ilatis arce constitutus, rem universam Chrislianam complecteris , prudentia singulari nostros conatus aujuves, mibique porro eam , qua maxime lœtor, benevolcnliam exhibe! e nun desinas. Vale.

Inpalalio San-Germano, 8 Mart. 1079.