MIS
Alexander vero VIII, recentissimo edielo, quod ignorarent Deum; (juo niliil est mise-
die 2k Augusti, anno 1(>90, dccernebat hoc rins et œternœ damnationi propius. temerarium, piarum aurium o/fensivum , at- Has autem suppliramus,Bcatissime Pater,
que erroneum, si dicalur« peccatum pliiloso- ut perpendatis voces (i31) : « Ergo cum hac
phicum quantumvis grave, in eo qui Deum ignorantia impeccabiles redderentur, alio-
vel ignorât, vel de Deo actu non cogitât, esse grave peccatum, sed non esse otl'ensam Dei, nequ'e peccatum morlale dissolvens amiciliam Dei, neque œterna pœnadignum. » Quo decreto niliil sublevati sumus, si ab ipsa Urbe, a tantœ dignitatis viro, portcntosa doctrina non tantum ad Sinenses sed etiam
quin certissnne peccaturi si agnoscerent ,
sequitur hoc ipsum beneticium esse,juxla i'lu(i Apostoli (// Petr. n, 21) : Melius enim erat Mis non agnoscere viam justitioB, quam post agnitionem retrorsum converti ab eo, quod Mis traditum est ', sancto mandat o. » Hoc nempe supererat ad erroiis cumulum.
ad omnes reipublicœ Chrislianœ provincias ut quia lege Dei et gralia perversi et ingrati diffundatur. Sic enim duo invalescerent : abutimur, subtractio legis et gratiae, non
primum , ut essent omnino impeccabiles, qui summe et invicte, si quidem id fieri posset, ignorarent Deum : alterum, ut ea ignorantia ad gratiam, non autem ad peccati
pœnae, quod semperEeclesiœ visum est, sed gratiœ et beneficio imputetur.
Quœ mala inde proveniunt, Beatissime Pater, quod Scripturas divinas velut rersa-
gravissimam pœnam pei tineret. Quœ duo ab tiles ad arbilrium ficelant ; quod cœcis affec-
errore defendi non possunt. Neque enim tibus et inanibus ratiunculis delectali. Patri-
fieri potest, ut innocensDeosit, qui exslincla bus non auscultent, malintque comminisci
licet cognilione Dei, rectœ rationis et cons- falsa, quam tantis viris docendosse tradere.
cientiœ lucem a Deo exorienlem spernit. Quœ nisi claro certoque judicio ab Ecclesia
Neque item fieri potest ut non sit contume- Dei propulselis, omnia collabascant : Bo-
liosus in Deum, qui rectœ rationi , cujus mam, quod Deus avertat, suis favere,non
Deus auctor et vindex est, infert injuriam. rnoilo adversarii, verum etiam pii, sailem
De pœnarum vero per banc ignorantiam inlirmi, conclament ; ac lascivia ingeniorum
sublata œternitate quod senliunt, non adver- magis incitata, quam compressa esse videa-
tunt pœnarum œternitas a qua radice pro- tur.
fluat. Nempe, ut aitsanctus Gregorius Ma- Sed hoc a vestris temporibus procul abes-
gnus (430),antecessor vester,vellent mali sine se, et vestri pontificalus claiitudo, et ab oie
iine vivere, ut possent sine fine peccare; vestro per tolam Ecclesiam pervulgatœ voees
quippe qui felicitatem ac finem ultimum in docent. Itaque supplicamus, ut post il las
prava delectatione defi^unt : neque vero prœcipuas propositiones banc quoque San-
quisquam est, qui non œternum esse velit ctitas Veslra dispiciat : « Postpromulgatum
id, quo se beatum putat. Inest ergo cuicun- Evangelium, an fides explicita in Christum
que mortali peccato quœdam concupiscentiœ omnino necessaria sit, disputant tbeologi :
œternitas, atque, ut ila dicam, immensitas, si tamem admiltamus necessariam esse, di-
cui profecto Deum tota sua infinitate atque cendum est (i32), etc. : » qtiœ a Christiano-
œternilaleac sanctitate adversari necesse sit. rum scholis longe abigenda sunt, ne sub
Ergo morlale quodeunque peccatum, contra dubio relinqualur , an sine Christi nomine
legem etiam naturalem, habet aliquid quod creditoet invocatosalvus essequis possit; di-
œternam iram provocet : unde quoeunque cente Domino (Joan. m, \8}:Quicredit initiant,
peccato rectamralionemlœseris, exsurgit ille non judicatur ; medio jusliticalionisinvento :
ultricisconscienliœstimulus;îlle vermis inte- Qui autem non crédit, jam judiratus est ; re-
rior, qui, teste Christo (Marc, ix, 43 seq.), non lictus ipse sibi, nulloque novo judicio, pro-
moritur; cujus adeo immortale virus, morsus pria et précédente iniquitate mersus.
indefessus : quod supplicii genus qui exstinguendum putat, Evangelio contradicil. Vermem autem illum profecto comitatur sempiternus ignis, a quo si impios illos exemeris,
Poslremo, Pater sanclissime, quod ad universi libri pertineat scopum, illud vel maxime aposlolicœ Sedi quam beat us illustras, insinuandum pulamus, ne vestra sinal San-
erit non modo parvulis, verum etiam adultis ctitas detinitionem prœdeslinalionis infringi Deum nescientibus, a sempiterno igné se- eam, quam vesler Augustinus tradidit : ul
clusus assignandus locus ; nec in sinistra erunt perdili ac scelerati, qui Deum nesciunt, ejusqueignoratione mulctati, necaprœlerilis peccatis expedire se possunt, et in nova
nempe sit « prœscientia et prœpa ratio bene- (iciorum Dei, quibus cerlissime bberantur quicunque liberantur (V33). » Hanc enim detinitionem prœdestinationis omnibus prœ-
proruunt. Non ergo impeccabiles, qui legem dicandam, idem Augustinus iterum iterum-
naturalem quam sciunt non impune contemnunt : nec, si vel maxime sint impeccabiles, id bene.ficii loco consequentur. Elsi enim fratia est, peccare non posse in bona vol un tate firmatos : non proinde gratia, sed peccaîi esset pœna gravissima, peccare non posse eo
(450) Moral., lib. xxi\, cap. 19. al. 16, n. TC, tom. I.
(431) Nod. diis., ibid , p. 153.
(432) Nod. dm., § 2, n. 19, p. 119.
que commendat (i3V):« bac prœdeslinationebenetieiorum Dei » fieri contitelur, ut omnes prœdeslinati singulari et gratuits dileelioneservenlur, qui fons Christianœ humilitalis ac pietatis est : hujus prœdestinationis veritatem «semper fuisse in Ecclesiœ thie(i-35),»
(153) De dono persev., e. 11, n. 35, t. X. (i3iï Ibid., c. 17, 21», 21, 23.
(455) /M., c. 23, ii. 05.