EPISTOLA CCCXXIX

EPISCOPI CONUOMENSIS AD SUMMUM PONT1F1CKM.

Bealissime Pater,

En redit ad VeStram Sanctilatem exiguus i 1 le meus De catholiae fidei Expositionc tractatus, jam magnus, jani validus, jaoi invietus, vestra scilicet approbatione munitus. Brevis ad hœrelicos accessit oratio, qua oves dissipatas, ac per avia deerrantes ad vitœ pascua revocamus, ve-stro quoque interposilo nom i ne, ut voci pastoris grex perditus et vagus assuescat, vestraeque Sedis auclorilatem propugnalricem fidei et concilia tricem Chiislianœ pacis, ipsa ejus ulilitate perspecla, amplihcatam potius quam imminutam velit. Enimvero juvat, Beatissime Pater, anliquam iliam et innalam cordibus Chrislianis S dis apostolicœ reverentiam, veslris u:axime Lemporibus excilare, ac sub oo | onliûce qui f'actus l'orma gregis, exemplo prim'um, tum eliam verbo, Chrisiianaiu disciplinai!) informel, qui mores Christianos exigal non ad inauis ratiocinii, sed ad Evangelii regulam, Patrumque doctrinam ; qui episcopalem auctoritatem qua salus Ecclesiœ uitiiur, jacenlem ac pœne prostralam erigat, tamque Sedi apostolicœ conjunctissimam paiiter alloue obedientissiu.am prœstel ; qui, pace constituta, in Christi adversarios Éélla cohvertat; qui futuros ponlifices doceat quam lamiiiam ornare, quos propinquos habere debeant, Christi scilicet lamiiiam, tosque qui cœiestis Patris faciantvolunlalem: pempe est caput ipsum malorum ag- 1 ; sic novum Melchisedech ipsumque eoCbrislum-, quoad mortalitas est, orbi •Imstiano exhibelis ac sacerdolium Cli.islianœ legis ad prislinam formam revocatis. A'- pieiur haec exeœpla posteritas;

im maledicenlia conlicescet : sus-

picienl veslram Sedem bomines universi , non bumanœ sed divinœ gloriœ servienlem , Romànosque Ponlifices non la m polesiaié (piam moribus aposlolos , proni venerabuntur. .I.iiii palornam veslram, Beatissime Pontifex , de augustissimo Delphino ad opliraà quœque adhortaudo cu,ram quis pro merild commendaveritl Quis diguis laudibus prosequatur brève illud apostolicum recens ad me missuni, quo quidem quot senlentias scribitis, tôt pandilis orécula, magisltumqui aediscipulum reclusis l'on lions cœlestis sa- I ientite fluraine irrigalis 1 quod vero me minimum episcoporum , neque dignum vocari episcopum, quippe qui vis ullam episcopalis onicii partem atligerim, slatira àb altari raptus adaulam, la m honoritice, tam paterne, pœûe dixerirn (absit verbo invidia) tam amice compellatis, quid dicam? qiiid sentiam? quid rependam? hoc scilicet votum arcano conceptum peclore, assiduisque voeibus iteranduni :

DeusSanctitatemVestram reipublicœ Christ ianœdiu servetiucoJumem,aeproquotidiana vestra instanlia, pro sollicitudine omnium Ecclesiarurn, pro piis illis lacrjmis quibus EccJesiiB delletis vulnera, ac diligenlia qua curatis, det vobis post longum lelicis vitœ cursum, perpetuam f)acem, œlerna gauiiia, veratu vitam, ac vestri similem successorem.

Hœc voveo, hœe precor, ac Vestrœ Sanctitatis pedibus advolulus apostolicam benedictionem supplex tlagilo, Bealissiuie Pater, Vestrœ Sanctilatis,

JJevolissimus atque obedientissimus servus ac filius, f Jacobus Bemgnls, Ep. Condomensis.

In Palatio San Germano, 7 Juu. 1679.