‹ Œuvres compl`etes de Bossuet (volume 2)Chapitre 282 sur 458 · EPISTOLA CCCXXXV · texte numérisé non relu

EPISTOLA CCCXXXV

5C0P1 MELDESSIS AD SUMMUM PONTIF1CEM .

Bealissime Pater,

Ai pedes beatissimos appono librum pro

defensione deeretorum apostolicœ Sedis a me

eiiluin et vix prœlo subtractum. Quœ enira

calhnlicam verilalem, quœ calliedrœ Pétri

dignilale.n, majestatemque spectant , ea

Chrislianis quidem omnibus, sed nobis po-

iraura e; iscopis curœ esse oportet, qui in

lem vocaii solliciludinis plenitudinem

rlibus comprimere conati sumns fcliscei tem hœresim, quffi per innumerabîles libellos longe lateque diffusa, ac ne lalius spargeretur, ab apostolica Sede damnata est. Nos aulem uliro profitemur, Bealissime Pater, in damnandis propositionibus ac proscribendis libris sanctissinw» Sedis decretis inhœsisse, el nunc tolo hoc opusculo nihil aliud agimus quam ul id quod su m ma auctoritaie et a> [uilate est gesium, Scripturarum tesiinioniis, traditione Patruni, ac verao llieologiœ decretis fulciatur, quœ prompia et liumili mente conanteni, ac sub lanlœ Sedis auctorilate lerlanlem procul dubio adjuvabis, Sa ne diligenter cavendura est ne in ipso oralionis fonte Chrisliana pietas corrumpatur. Id enim omnino agunt prœiictorura libellorum, quos Sedes apostolica damnavit auctores, ut gratuiti amoris spccie Clirislianœ spei solatium, et sensus œternœ bealitudinis, quœ est ipse Deus nostcr; ipsa etiam sanclœ dilectionis ineentiva languescant; ac sic tota pietas in argutiis inanibus abstiaclisque, et exsuccis conceptibus reponatur : satis superque se spirituales ac mysticos arbilrati, si a nemine capiantur et in suis cogitationibus evanescant Quœ si oralio invalescant jam ad verba subtilia novasque ac vanas voces apostolica illa solida sinceraque pietas, ac sirnplicilas redigelur, verœtjue virtutis studium refrigescel quœ absint a lemporibus tuis. Nos enim prasuieamus Innocentiuiu XII vera geminœ jue pietatis exemplum , Christiani gregis foriuam, episcoporum patrem, altorem pauperum, oplimœ cujusque institutions auctorem : qui pacem Ecclesiis, panera regnis afferat : Éccleske Gallicanœ, régi noslro inagno, optimo, vere Christianissimo, ac Sedis aposlolicœ venerateri prœcipno, tolique florentissimo ac religiosissimo regno 1 arentcm se prœbeat: Belgarum turbas eomponal : atque ad Sinenses usque ac remotissimas il las vastissimasque Orientis provincias aposlolicœ providenliœ intendat aciem ac cœlestis vineœ operariis parlilo labore, parlaque concordia oslium apcrial Evange- Jio. Quid superest, Bealissime Pater, nisi ut SanctitatiTuœ omnibus volis incolumitatera apprecer, ejusque tulelœ coinmendem boc opusculum meum |)ro sanclissimœ Sedis decretis, summa quidem fiducîa, sed intérim demisso ani:no pugnaturum : deniqne ut per

polestalis colère debeamus, et quidem, Pon- orania in tua Sedisque apost<dicœ poleslale tifex Sanciissime, quam adversus errores futurum esse me spondeam, ac per abbatem Romana vigilarel Qdes recenlissimo exemplo Bossuetum palernœ ego illum luœ benevo

claruil, cum in ipsam Chrislianilatis arccra, id est in ipsam Urbem sub oralionis ac pietalis spccie pestiferum virus latenler irreperet, ac magnam Italiœ parlera flamma pervaderet. Sp<J error occullus non bfellil Pétri sedem, in qua fides aposloli< o ore laudala, et Cliristi oratione firmata non polest sentire defeclum. Stalirn enim Innocentius XI san- <tœ recordalionis antecessor luus ab ipsa Pétri sede, boc est ab alliore loco spécula pasloralis classicum iosonuit et universos ticilavil episcopos : qua voce commonili, iuoque insurrexiiuus,; zeloque zelali tnino Deo exerciluum, in lus quoque

lentiœ memorem, lanquam per alterurn me apostolicœ benedictioms munus aecipiam. Bealissime Pater, Sanclitalis Tuœ, Devoiis>imus atque obedieulissimus

tilius ac famulus, t Jacobls Bemgnus, ep. Meldensis.

In regia Versaliana, 17 Mari. 1697.

LETTRE CCCXXXM

DE BOSSLET AU CARDINAL ALTiERÎ.

Monseigneur,

J'ai vu entre les mains de M. le nonce la

lettre 1res -obligeai! te par laquelle Voire Eminence davgne juslifier l'abbé Bossue t sur le bruil qu'on avait voulu répandre qu'il avait demandé quelque délai dans l'affaire de M. de Cambrai. Votre Eminence s'explique si nettement et si ub'igeamment sur ce sujetlà, que nous ne saurions assez, Monseigneur, vous en marquer de reconnaissance. M. le nonce a profité de la connaissance que Votre Eminence lui donnait de la manière du monde la plus obligeante auprès du roi : c'est un heureux elï'el de l'impression que Votre Eminence lui avait donnée; je lui en dois et je lui en fais, Monseigneur, de trèsbumbles remercîments. L'abbé Bossuetanra l'honneur de se présenter à Votre Eminence pour les lui faire en particulier, et il ne me reste qu'à vous assurer du respect et de la reconnaissance sincère avec laquelle je suis, etc.

Bénigne, év. de Meaux.

A Fontainebleau, le 18 novembre 1693.

LETTRE CCCXXXYTI

Page 1