ÜKDRE FRANCISCAIN
Le ^8 mars 1898, la S. G. des Rites a rendu un décret par lequel, en vertu de la fusion de toutes les branches de l’Ordre franciscain opérée par Léon XIII en 1897, les livres liturgiques ne doivent plus porter que la seule mention de Frères Mineurs.
Rmus P. Aloysius Lauer, Ordinis Fratrum Minorum Minister generalis, eliam nomine sui detinitorii generalis, S. 11. C. sequentia humiliter exposait : Sanctissiraus D. N. Léo papa XIII, per bullam Felicilale quadam d. d. 4 octobris 1897, Ordinem Minorum ad priraævam suam unitalem
t-evocavil, nomitia Observanliiim, Ueformaloriim, Excalceatorum sive Alcantarinorutn et Recolleclorutn extincla voluit alque mandavit supradiclum Ordinein Fratrum Minorum appellandiirn sine ullo apposito. In leclionibus vero secundi nocturni Breviarii Uomano-Seraphici , qaando fesUirn agilur Sancli veî iîeati Ürdinis, quasi uhique earumdern faniiliarutn lit inenlio hisce vel sirnilibus verbis : ceu nomen dedil Ordini Minorum, quos Olservanles vel lieformatos vel Eæcalceatos vel stricUoris vel Hegularis Observu7itiæ vacant. Il inc idem R mus Orator ab eadem S. G. expostulavit : An in nova editionc Breviarii Romano-Seraphici raox facienda lectiones secundi nocturni quoad bas appellationes sint rautandæ, ita ut uulla familiarum exiinclarum sed Ordinis Fratrum Minorum tantummodo liât menlio?
S. porro R. G., referenle subscripto secretario, audito etiam voto Gommissionis Lilurgica', omnibus accurato examine perpensis, proposito dubio respondendum censnil : Aflirmative et Sbmus D. W . Léo papa XIll banc sacri consilii resolutionem, ab eodem subscripto Secretario relatam, ratam babuit, coutirmavit atque servari mandavit. Gontrariis non obstantibus quibuscumque. Die 23 Martii 1898.
G. card. Mazzella, S. R. G. præf. — D, Ranici, S. R. G. secret.
Donc, la liturgie ne reconnaît plus oflkicllement qu’une seule dénomination, celle de frère mineur, à l’exclusion de toute autre désignation reçue autrefois, comme observanlin pour le cas du B. Nicolas Fattore.
Celte règle devra-t-elle s’étendre également à l’iconographie? Je le suppose, afin d’uniformiser la dévotion. Toutefois, je me permettrai de faire observer (jue cette pratique systématique anéantirait l’histoire, car nous aimons à nous représenter les saints avec le costume qu’ils ont réellement porté et non avec des vêtements de convention, (jui deviennent alors exclusivement un symbole de la religion.