I. Paratoin pelvicula sale, ac in vase apto aqua munda

II. Sacerdos amictu, alba, cingulo, stola et pluviali (regulariter coloris missæ ab eo celebrandæ) indutus, inter diacouum et subdiaconum missaliter paratos (exceptis manipulis), stans, manibus junctis, facie versa ad altare sacristiæ vel altetius similis loci, ante vas aquæ benedicendæ, et inservientibus de libro et bugia (si celebrans ea utatur) ministris designatis, alias ministris sacris, incipit benedictionem, ut in Missali .

III. Hæc si præstaturus sit abbas sæcularis (non tamen ibi superior) vel alias abbatialium indumentorum gaudens privilegio, accipit priùs sandalia, recitaus intérim psalmos præparationis cum ministris, et post cingulum crucem pectoralem, et post pluviale mitram; cæteris induendus post aspersionem.

IV. Minislri, quando per Adventus aut Quadragesimæ tempus non licet uti dalmatica et tunicella, in albis induunt celebrantem : quo induto, sumunt planetas plicatas; et sic inserviunt benedictioni et aspersioni.

V. Initio benedictionis signât se, cùm dicit : Adjutorium nostrum , etc.

1. Ce sont les célèbres liturgistes Gavanti, Castaldi et Bauldry.

VI. Mitram (si ea utitur)1 tenet ad exorcismos tum salis tum aquæ : ad cætera deponit, etiam cùm miscetur sal aquæ.

VIL Color benedictionis non semper est color aspersionis :