IX. Aspersionis hic ritus

1 . Sacerdos, in infimo altaris gradu inter ministros sacros genuflexus, accepto per diaconum cum osculis aspersorio, incipit cum cantu antiphonam Asperges me (quam in choro prosequuntur cantores,cumsuo psalmo, et Gloria in tono introitus) et eodem tempore aspergit altare tribus ictibus aspersorii, primo in medio, secundo versus cornu evangelii, tertio versus epistolæ, non ad superiorem frontalis partem, neque ad mediam, sed ad inferiorem; et immédiate se ipsum cum aspersorio tangitin fronte.

2. Tum (et non prius) erigens se, aspergit ministros sacros hinc inde adhuc genuflexos.

3. Postea cum ipsis ministris, fimbrias pluvialis elevanlibus, cum aspersorio in dextera, comitante a dextris diaconi hydragioferario, procedi ad aspersionem chori, canonicorum scilicet et cleri inferioris, ultimo populi ; recitans intérim alternatim cum ministris psalmum 50 Miserere meu Deus , etc.

X. Tempore Passionis omittitur GloriaPatri,etc., et dominica palmarum aspersio fît ante illarum benediclionem.

XL In dominicis Paschæ et Pentecostes omittitur benedictio, sed non aspersio, quæ fit cum aqua baptismali a pridie conservata : quod et valet in Epiphania, ubi facta sit pridie vesperi aquæ propriæ benedictio.

XII. Toto Paschali tempore, loco antiphonæ Asperges me , dicatur Vidi aquam, etc., et psalmus erit : Confitemim Domino, etc., qui est H7.

XIII. In aspersione canonicorum, omnes in communi prius salutat, tum singulos aspergit, aspersosque iterum in communi salutat.

XIV. In aspersione populi, si fiat in motu, videlicet circumeundo, aspergit prius quos prius reperit, et sic aspergendo procedit; sin autem stans aspergit, ter aspergit, uti fit iu incensatione ejusdem populi.

XV. In actu aspersionis, cum audit cantari in choro jf, Gloria Patri , etc., sistit, ubicunque se reperit; tum completo eo versu, aspersionem prosequitur.

XVI. In aspergendo ita moderate se gérât, ut nec siccum sit aspersorium, nec nimis madidum.

XVII. Si mitra utatur, sine mitra, præsente episcopo proprio, vel alio majori, reministrabit : absente vero, cum mitra poterit circumire.

XVI11. Si adest episcopus proprius, asperso altari, non aspergit se ipsum; sed statim surgens, relictis apud altare ministris stantibus, accedit sine illis, comitante cæremoniario et acolytho aquæ, fimbriam dex-

i. Le chapitre de Bénéventa le privilège de la mitre.

teram pluvialis sustinente, ad episcopum : et facta illi profunda reverentia ad pedes throni, ascendit et porrigit ei cum debitis osculis aspersorium, et ab eo (postquam ille se asperserit) aspersionem profunde inclinatus recipit ; ac (postquam ille suos assistentes aliosque sibi throno inservientes asperserit) resumpto pariter cum osculis aspersorio, redit ad altare, ministros aspergit (pro tune genuflexos), inde chorum et populum, uti supra.

"XIX. Si adsint episcopi exteri, singulis aspersorium exhibet, cum osculo, vel quasi osculo illius tantum qui a se ipsis se aspergunt, sibi frontem attingendo, vel digito intincto, vel cum aspersorio ipso.

XX. Mitra (si ea utatur celebrans), absente episcopoproprio et præsentibus episcopis exteris, tenetur quidem in aspersione, ut supra; sed, cum episcopis ipsis aspersorium porrigitur, mitra deponitur, ob reverentiam tantæ dignitatis.

XXI. Si renuant episcopi, sed velint a célébrante ipso aspergi, hoc ille præstet cum summa reverentia, profunde prius et postea se illis inclinans.

XXII. Si fiat aspersio, exposito in eo allari Sanctissimo Sacramento, non aspergitur, altare nec oscula admittuntur.

XXIII. Aspergendi, quicumque ii sunt, aperto omnino capite aspersionem reverenter accipiant ; resalutantes etiam respective aspergentem.

XXIV. Chorus regulariter in recipienda aspersione non genuflectit : ministri autem inferiores cæterique omnes clerici in presbyterio existentes, genuflexi recipiunt.