SECUNDA CLASSIS

Ad secundam classem pertinent quœstiones, in se quidem conlroversa;, ita lamen comparalœ, ut in alterulrâ Ecclesii quœslionum illarum et aflirmaliva et negativa loleretur. In tali casu, amore pacis, utrinquc ampleclenda esset illa sententia, quam una Ecclesia intégra et alterius Ecclesiee pars probal.

EXEMPLI G R ATI A.

Ecclesia Romana intégra probat orationes pro raorluis, pars Ecclesiœ Protestantium, Apologia' Confessionis Augustanae duclum secuta, staluit oraliones illas esse licitas : pars pro morluis reverè orat : quibusdam Protestantium intercessio illa pro defunclis nondum probatur. Pro pace igitur redinlegrandà, in dicto convenlu rogandi sunt Protestantes , ut intégra ipsorum Ecclesia oralionem pro mortuis approbare velit.

ALIUD EXEMPLUM

Pars Ecclesiaî Romana; probat immaculatam bealae Mariœ Virginis conceplioncm , pars improbat : tota Ecclesia Protestanlium slaluil beatam Mariam , sanclissimam quamliliet et gratià plenissimam , cuin peccalo lamen originis esse conceplam. Pro pacc crgô et concordii rogandi sunt in dicio convenlu Galholici, ut inlegra ipsorum Ecclesia posteriori sentenliœ calculum adjicere dignetur.

ALIUD EXEMPLUM

De merilo bonorum operum dmesunt in Romanà ecclesia célèbres senlentife ; una Vasquesii et qui hune soquunlur : altéra Scoti et omnium Scotistarum. Docet Scolus, Doctor Subtilis, opéra renalorum ex se et suà inirinsecâ ralione non esse meritoria; sed quod meritoria sint, id lolum habere ex acceptalione divini, sive ordinatione illorum ad prœniiuni. Vasquez, et qui hune scquunlur, conlendit

bona juslorum opéra, ex se ipsis, absque nllo pacto aut acccplalionis favore, condigné mereri vilain aBlernam, neque illis ullam accessionem dignitatis provenire ex ineritis aut personnà Cluisli, quam aliàs non haberent ex hoc, quia per graliam Dei l'acla sunt; imô quamvis opcribus juslorum divina promissio accesserit, eam lamen aut uUum aliud paclum, sive favorem ad ralionem i[)sius merili nullo modo pertinere. Pro slabiliendA inter parles concordià rogandi sunt Romano-Calholici ut Scolislarum (al quanta; inter illos scbola; : quàm numerosa;l quàm célèbres!) sententiam amplectanlur, qu;c, quoad rem, cum Protestanlium opinione coincidil. Negat enim Scolus, et qui illum sequuntur opéra bona, propriè et de condigno, esse meritoria; et contra, eo tantiim sensu meritoria esse statuit, quo meritorium dicilur latè et impropriè, prout nempe mereri dicilur, quicumquc aliquid ab aliquo, licel gratis, et ex merâ liberalilate aut gratuitâ remissione tamen consequilur. Quo sensu sancti Patres bona opéra meritoria esse docuerunt, et meriloria esse eadem Proteslantes ullrô largiuntur; quod benè observavit Vasquez, qui alicubi scribit, « Scotum et cœleros qui scnlenliam ejus sequuntur >i consenlire cum Lulheranis, in eo quod aniè pro- » missionem et acceplationem divinam opéra nostra » nullam habeant dignilatem vilae œlernse, quod » Scolisla; cum Lulheranis, bonis operibus secun- » diim se, dignilalem nostrorum operum référant n in Dei favorem el acceplationem per Chrisli me- » rita : item quod veram et perfeclam ralionem » merili noslris operibus dérogent, lolamque vim » merili soUg Christi operibus adscribanl. » Conferantur qua; capitis secundi arliculis, 2,3,4,5,6, pra;clarè docet Pater Dionysius Capucinus in Via su À pacis aliquolies laudala, pag. 328 el sequentibus; ipsàque re apparebil, inter Calholiquos el Pro- Icslanles, quoad controversiam de merilis operum, nihil ferè superesse discriminis. Articulus secundus dicli aucloris hanc habel inscriplionem : Protestantes docent quôd bona opéra verè mereantur graliœ actualis auxiiia et habitualis augmmtum : articulus lertius : Protestantes docent quôd bona opéra verè mereantur ccelestis gloriœ gradus : articulus quarlus : Protestantes docent quôd ex bonis operibus (iduciam aliquam liceat concipere : articulus quinliis : Non est improbabik quôd primus gloriœ gradus non cadat sub meritum : articulus sextus : lio7ia justorum opéra non sunt meritoria per et propter se de c.ractâ condignitale et stricto jure. Fratrum Walenburgensium Joctrina de merilis operum bue denii|ue redit : « Quod licel respeclu juslilica- » lionis gralia; el subslanlia; gloriin c(eleslis meri- » lum non delur, delur lamen res|)eclii accidenlis » sive augmenli, vel uli loquunlur, respeclu secundi )) gradi'is hujus glorire, vocando scilicet merilum la- » liiis diclum, omne illud opus quod per graliam » Spiritùs sancli ab homine justilicalo producitur; I) cuique, licel nullam prorsus habeat inirinsecam » dignilatem el proporlionom ad prœmium vel glo- I) riam ;clernam illi lamen misericordiler promilli- » tur, illudque verè et propriè consequilur.

ToTA Ecclesia Romana docet bona opéra esse necessaria ad salutcm : inter Prolcstanles aliqui hoc docent, aliqui negant. Qui negant subverenlur ne

ET LES PROTESTANTS D'ALLEMAGNE

bonis operibus in arliculo de juslificalione tribiiatur nimium ; qui ullirmanl iliornm sentenlla hùc redit : bona opéra non ralione e/ficienliœ , sod ralione prœsentiœ ad salutem esse necessaria, non ut causa salutis proprié dicta, sive principalis, sivc instrumentalis , sed ut conditio sine quà non. Expresse enira sanclus Paulus : sine sanctimoniâ, hoc est, sine bonis operibus nemo videbit Deum' : et quo sequitur :

Sine quocunique nemo videbit Deum, hoc est, sine quo nemo saivabitur, illud ad videndum Deum, hoc est, ad consequendam salutem œternam aiiquo cerlè modo est necessarium : alqui sine bonis operibus nemo videbit Deum : ergo , etc.

Confer diclum capucinum , loco cilato, articulo primo, pag. 321. Rogandi ergô Protestantes ut inter se concorditer paria statuant cum catholicis.

ALIUD EXEMPLU.M.

ToTA Ecclesia prolestantiuin aversaUir adorationem hostiœ propter metum idololalritr, non quidem formalis, sed lamen materialis : in Ronianâ Ecclesia quidam docenl terminari adorationem in Eucharistia ad Ghrislum prœsentem, quidam ad hosliam prsesentem. Rogandi ilaque sunt in conventu iniperatorio Galholici, ut unanimiter nobiscum docerc ne graventur adorationem illam nonnisi ad Ghrislum prœsentem terminari debere.

DoGMA ubiquitatis corporis Christi negat Ecclesia Romana, cum plurimis Proleslanlibus : idem probant protestantium nonnulli. Rogandi itaquehi fuerint in conventu, ut, amore pacis, ubiquitatem illam missam facere, et cum confessionis sua? sociis quàmplurimus, tolaque Ecclesia Romanà paria slatuere velint.

ALIUD EXEMPLUM

Versionem vulgatam pro aulhrntica obtrudi sibi noiuit Ecclesia Protestantium : idem improbant et Goncilii Tridenlini canonem hue pertinenlem : mitiùs exponunt Andradrius , dicli Goncilii celebris inlerpres, Salmeron, Serrarius, Simeon Demuis, Contins, Julius, Rugerius aliique.

Simeon Demuis lib. de Hebrœis editionibus , pag. 41 , ita inlît : « Hebraicœ editioni non derogat » sancla SynodusTridentina, sessione quartâ, dum » veterem et Vulgatam editionem pro authenticà » habendam esse decernil; ibi enim editionem Vul- » gatam cum aliis editionibus latinis, non cum » hebraicâ edilione confort. »

Andradius , lib. iv Defcnsionis fidei Tridenlinœ, docet « nihil aliud Patres Tridentinos , ciim Vulga- » tam editionem autbenticam pronunliarent , signi- » ficare voluisse, quiim nullo eam errore defcedatam » existere, ex quà perniciosum aliquod dogina in » fide et moribus colligi posset; non autem eam ita » in singulis approbasse , ut non liceat unquam » hîesitare aut dubitare, ne forte interpres non » reclè Scripturam verterit ; » ac testalur se hœc habuisse ab Andrœd Vegà Cardinali sanclœ Crucis, qui posteà factus Pontifex dicebatur Marcellus , et Goncilio interfuit.

Gontius, lib. v Polit., cap. xxiv, propos. 13, ait ex Serrario, « ita probalam esse versionem lati- » nam, ut tamen et gra'cis et hebraeis fonlibus » maneal sua auctorilas, et auctoritatem quîc Vul-