Hebr., xii. U
» gatfo edilioni in décrète Tridentino tribuitur, intrà i> solum versionis genus contineri, cumque illis » modificationibus , ut si emendata, vel potius » emendalissima, et saltem nihil habeat quod veri- » tati et lidei bonisque moribus repugnet. »
Serrarius, in Proleg., cap. xix, quœst. 12 : « Sa- » tis, inquit, nianifestum est fontem purum, rivo, » quantumvis puro, cum proTogativà quàdam prse- » ferendum ; nam autbenticam versionem esse, est » censeri cum originarià linguA convenire. »
Julius Rugerius, Secretarius Apostolicus, lib. de Scripturis canonicis, cap. xliv : « Gujus, ait, piœ » aures ferre poterunt, hebraicam editionem à Spi- » ritu sancto iisdem verbis dictatam , à prophetis » conscriptam, ab Esdrà restilutam, à Christo reci- » tatam et explanatam , et à quà omnes editiones » velut à parente et fonte suo , fluxerunt, correc- » tiones derivanlur, et discrepantiœ librariorum » culpâ exortaî, sa'piùs sublatœ sunt, nunc explo- » sam esse. »
Addi possent, talium adhuc quamplurimi , et imprimis Simonius in plurimis locis Griticfe suae Veleris Teslamenti , quibuscum si consenliunt reliqui Romano-Calholici, jam lis de aulhenlitiâ Vulgalœ omni ex parte eril composila; et tanlijm de conlroversiis classis secundœ, in quibus laiem, qualiis pclitur, condescendentiam , ab utriusque partis theologis moderatis et concordiœ ecclesiasticœ desiderio flagranlibus, spe votisque omnibus merito pro?sumimus.