CAPUT V

ConsilH Tridentini in hàc tractatione quis nsm futurus sit?

An ergo, inquies, ex rébus judicatis hic agimus, et adversùs Protestantes Concilii Tridentini auctoritate praîscribimus? Non ita. yEquiora noslra sunl de pace postulata , alque hic valere patimur Augustinianum illud adversùs Maximinum Arianum ' : « Neque ego Nicœnum, neque tu debes Ariminense » lanquam prœjudicaturus proferre Concilium. Nec » ego hujus auctoritate, nec tu illius detineris. » âicquodammodo pro suspensis habenlur utriusque partis Consilia el acta, sublalis utrinque prajjudiciis, Iractationis sanè causa, non delinitionis; quœ quidem intelligimus velut ex concessione esse dicta. Nam si ad strictes juris apices res tota redigatur neque Arianis ulla causa eral cur Nicœnae Synodi auctoritalem detrectarenl , in quà primum ipsa lis dijudicata esset : Catholicis aulem jusla causa erat cur dicerent Ariminensem Synodum jam rébus judicatis pravo consilio superductam. Profecto enim valere oportebal Alhanasianum illud argumentum, cujus hœc summa est : « Qnœ nova causa orta eral, » cur nova Synodus^? » sed hœc ad conlentionem ? non œquè ad pacem ferlasse perlineanl. Omiltamus et illud, pacis consilia iniluris, res in eum locum rcstituendas videri quo anle secessionem fuissent : quo semel instiluto, et omnia Prolestantium gesla cassa essent, el sua catholicis constarel auctoritas , proclivi reditu ad cos unde fada secessio est. Id sanc per sese œquissimum; sed lamen pacis studio ad ulleriora provehimur.

Nec jam urgemus Tridentina décréta. Sit hîc illa Synodus lanlùm nostrœ lîdei lestis. Ex hac rejicimus falsô impulata nobis, rem sanè ulilissimam, el ad pacis negolium imprimis necessariam. Symbolicos quoque Lutheranœ partis adhibebimus libros, iisque docebimus maxima dissidia non modo componi posse, verùm etiam jam esse composila; qme est illa declaraloria et exjjosiloria via jam nobis ineunda.

1. Cont. Maxim., lib. ii, cap. xiv, lom. viii, col. TOI. — 2. Lib. de Syn., etc., n. 3, 5,6, T. it,p. 719.

ET LES PROTESTANTS D'ALLEMAGNE