PR^FATIO

Qmedam prxmittuntur de Lutheranorum libris symbolicis : Controversiancm articuli ad quatuor capita rcducuntur.

Hanc expositoriam viam duabus rébus constare dixiraus. Primum, expositione doctrince nostrœ ex Concilio Tridentino , atque inde depromplâ fidei confessione : tum expositione doctrinœ Prolestantium ex Confessione Augustanà, aliisque symbolicis , ut vocant, sive aulhenticis libris.

Sanè Protestantes Germanicœ nationis saepe memoranl hœrere se Gonfessioni Augustanœ, quam invar iatam appellant; at quajnam illa sit, nusquam clarè definierunt. Nos autera, ne quid ambigui subsit, utimur iis edilionibus ejusdem Confessionis, quœ abanno 1531 vel 1532 usquead annum 1540, vivente Luthero , imo vero Witembergœ sub ejus oculis ac nutu prodierunt.

Confessionem Augustanam à Philippo Melanchtone condilam esse nerao nescit : Apologia verô ejusdem Confessionis ab eodem Melanchtone paulo post est édita , et in iisdem comitiis Augustanis Carolo V oblata, nomine principum et civitatum qui Confession! subscripserant. Quare eadem Apologia ab omnibus Lutheranorum coetibus, ac prœsertim in conventu Smalcaldico, prœsente Luthero, anno 1537, inler symbolicos et authenticos libres fuit recensita.

Articuli Smalcaldici à Luthero et asseclis publicë editi ac subscripti légitima? Confessionis instar, ut Concilio per Paulum III Mantuam convocato suam fidem exhibèrent.

Hos articules et Apologiam hic deprompsimus ex libro ConcordicB à Lutheranis publicato, eumque librum proferimus prout est editus Lipsiaî anno

De caeteris libris symbolicis, ubi occurrerint, suo loco dicetur. Horum ergo librorum comparatione cum nostris, additisque, ubi occasio se dederit, decretis anliquioribus utrique parti communibus, viam ad pacem munimus; ejusque rei gratiâ omnes et singulos articulos de quibus controversia est, ad quatuor veluli capita reducimus ; Primum, de Justificatione; alterum, de Sacram^-^itis; tertium , de Cultu et Ritibus , postremum, de fidei confirmandœ mediis, ubi de Scripturâ et Ecclesià, ac de Tiaditionibus.

CAPUT PRIMUM

De justificatione , eique connexis artieulis.

Articulus Prlmus. — Quôd jusUficalio sit graluita.

In hoc articule nuUa est diiricultas. Summa enim

spei nostrœ ac justilicalionis liaec est : Eum qui

non noterai peccatum pro nabis peccatum fecit , ut

nos e/]iceremur justitia Dei in ipso' : neque vero

alla esse poterat victima placabilis Domino, aul ho-

slia pro peccatis, nisi Verbum caro faclum, ut