II. Bonorura operum posl justificationem mérita probant
III. Absolulionem el Ordinationem inler Sacramenla habenl : ab aliis Sacramentis recld inlelleclu non abhorrent.
IV. Liturgiam Grœcam, in câque panis et vini veram ac realem in corpus el sanguinem Iransmutationem laudanl : concomilanliain probant : subslanlialia Sacramenlorum distingunt ab accessoriis, sive accidentariis; neque oblalionem ac Sacrificium respuuiU : orationes pro mortuis adversiis Aeriuni ut utiles admillunl , quo Purgatorii summa conlinetur.
V. Fidei quœsliones ad Goncilia œcumenica referunl; ab Ecclesià vetere, ab Ecclesiâ Gatholicà, ab Eccesiâ Romanâ dissentire nolunt.
VI. Bernardum , Dominicum, Franciscum, Missam indubiè, et assentientibus quibusque Ghristianis , célébrantes , nec modo voventes coniinentiam , sed etiam suadentes, alque omnia nostra sectantes, Sanclorum numéro reponunt.
VII. Si hodiernarum quoque palriarchalium sodium ratio habeatur, secuiida Nicœna Synodus recipietur, omnes fere controversias ipsa Liturgia decidel, Romana Liturgia cum Orienialibus Lilurgiis gemina restiluelur, omnia probabunlur quœ Latinis Grœcisque communia sunt.
VIII. De Papa fidem noslram ex Gonciliorum Ephesini et Chalcedonensis decretis utrique parti communibus , eoruinque perspicuis verbis facile conteximus.
IX. Si quartum el quinlum quoque sœculum veneremur, fatenlibus Proleslanlibus, de cullu Reliquiarum et Sanclorum invocatione constabit.
X. Juslilicalionis docl'-inam Tridentinam conformem dahimus, ex (;oiiimuiiibus decretis, illis scilicel quœ adversiis Pelugianos in Gonciliis Garlhaginensi ac Milevilano, alque ilein Arausicano II, adversiis Pelagianos definita sunt. Fidem noslram ex eorum ac sancli Augustini verbis atque sententiis conlextam agnoscenl.
IIuc accédant de Sanclorum cultu, de Imaginibus, aliisque pacilicœ ac luculentœ interpretationes,
ET LES PROTESTANTS D'ALLEMAGNE
alque annolationes ex locis in Apologià indicatis; jara si non orania, cerlè summa confecta sunt.
Articulus II. — De disciplinœ rébus qum à Protestantibus postulari, quœ à Romano Ponti/ice concedi passe videaniur.
Jam fide constitutà , sequentibus posluiatis cum Sede apostolicil pertractandis locus erit, posito discrimine inter civitales et regiones in quibus nuUus sedet catholicus episcopus, ac sola viget Augustana Confessio, el aliàs.
L Ut in illis quidem superintendentes, subscriptà formula, suisque ad Ecclesiœ communionem adduclis, à catholicis episcopis , si idonei reperiantur, rilu catholico in episcopos ordinentiir, in aliis pro presbyteris consecrentur, et catholico episcopo subsint.
IL In eodem priore casu , ubi scilicet sola viget Confessio Augustana nullique catholici episcopi sedem obtinent, si ipsis ita videalur, ac Romanus Pontifex, consultis etiam Germaniai ordinibus, approbaverit, novi episcopatus fiant et ab antiquis sedibus distrahanlur : ministri item in presbyteratum catholico ritu ordinentur et sub episcopo curati fiant : iidem novi episcopatus catholico archiepiscopo tribuantur.
III. Novis episcopis ac presbyteris quàm optimè fieri poterit reditus assignentur : sedulô agatur cum Romano Pontilice ut de bonis ecclesiasticis lis nuUi moveatur.
IV. Episcopi Gonfessionis Augustanœ, si qui sunt , de quorum successione et legitimft ordinatione constiterit, rectam fldem professi suo loco maneant; idem de presbyteris esto judicium.
V. Missœ solemnes ritu catholico, verbi divini prœdicatione post lectum Evangelicum pro more interjectâ, celebrenlur, commendcntur, frequententur : in divinis olTiciis vernaculA linguà quœdam concinantur, postea quàm examinata et approbala fuerint : Scriptura in linguam vernaculam versa emendataque, ac detractis additionibus, qualis est vocis illius, sola Mes, in ipso Pauli textu , et aliis ejusniodi, inter manus plebis maneat, publicè etiam legi possit deslinalis horis.
VI. Communicaturi quicumque, ut id faciant in solemni Missà ac fidelium cœtu sedulô invitentur : de hàc communione sœpe celebrandà in eamque praxim inslituendâ vitâ plebs serio doceatur ; si desint communicantes, haud minus Missse fiant, ac celebrans ipse communicet, omnibus presbyteri eo ritu celebrare liceat , pietatis studio non quœstu ; neque presbyteri tolerentur quibus victûs ratio in solà Missarum celebraiione sit posita.
VIL Novi episcopatus seu novœ parochiœ ne monachorum ac monialium cœtus coganturadmitlere : ad eos amplectendos adhortationibus , castisque et casiigatis ad sui institut! originalem ritum moribus invitentur.
VIII. A Sanctorum ac Reliquiarum atque Imaginum cultu, superstitiosa quasque et ad lucrum composita, ex Goncilii Tridentini placitis', atque ibidem traditrt episcopis auctoritatc, arceantur.
IX. Publicai preces , Missales, ac Rituales libri , Breviaria, etc. Parisiensis, Rhemensis, Viennensis, Rupellensis, Aurelianensis, atque aliarum nobilissimarum Ecclesiarum, Cluniacensis quoque
