FILS DE LOUIS XIY

.Manuscrit à la Bibliothèque nationale , de la main de Bossuet.

IN LOCUTULEIOS.

JVe quid loquaris lanerè.

De regno quondam contenderunt Belluae :

Placuit componi amice controversiara :

Tum concioni habendœ condictus dies,

Locusque : hue omne adcurrit animantûm genus.

Quaeque arva, quœque saltus umbrosos tenent.

Et quae patentes œtheris vasti plagas ;

Bipèdes, quadrufiedesque irruunt magno ambitu.

Extollit audax robur invictum Léo ;

Elephantus moli admistam vim prudentiae;

Prodit superbus Sonipes cervice arduà :

Notamque formas dignitatem praedicat,

Habilemque bello pari ter ac pace indolera ,

Humi jacentes .\quila ab alto despicit,

Sibique jactat creditum fulmen Jovis.

Sua quemque rapiunt studia. Tandem Simius

Composite vultu turbam in mediam prosilit,

Suique haberi rationem postulat :

Natura quod se fecerit simillimum.

Homini , cui nemo regium invideat decus.

Hic tenuitatis Psittacus oblitus suae,

[Quas non pertentat animas ambitio impotens !)

Si tantis facitis, inquit, humanum genus,

Ut qui sit homini propior, is potissimus

Habeatur : cedat Simius, pulcherrimi

Imago turpis : Me, me eligite. o Principes :

Egoille humanae vocis, imitator scitus,

Qua voce prœstat cœteris , hominem exprime.

Tum Simius ; Tace, improbe et tantum loquax ; ■

Sat multa blateras, \erum nil intelligis :

Tibi prompta lingua est, animus at sensùs inops

Fanda atque infanda profert ore fiitili.

Sic garrulee avis relusa est impudentia.

Temere loquentes hoc sibi dictum putent ;

Tu non quod libet dicito, sed quod decet :

Os regat animus; linguee mens praeluceat.