PREMIERE PARTIE : DISSERTATIONS

Intérim, si , quomaJmodum sanctus Augustinus fecit, probleinaticein scholis de purgatoriodisputftur, aec quisquam ad affinnationen a ut oegationem illius cogatur, non apparat quid indu in Bccleaia détriment! redandare queat Ego certe nomini repugnaram, qui dogma hoc pro aententia problematica cupiat habcri.

Le prtmatu Poîrfi/Wa jure divino. — Quod primatus Pontifie! Romano in quantum is ipsi cornpetit vi canonum sive jure ccclesiaslico, tacla reconciliationc praliininari, a prolestantibus concedi et possit etdebeat, supra ostensum est. An autem Papa sit Ecclesis caputjare divino, ac preleraa inlallilulis, sive in concilio, sive extra concihum, conti'ovi'rsiarumquearbitcr, (|ii;i'siiones suntallioria Indaginis. Sane, si tam taule, reliquis in îtomano-Catbolica Ecclesia doctoribusextra C.alliam, qnam protestantibua probarese possent,qus supra laudatus auctor Ludovicus Elias Dupin, doctor Sorbonicus, libri jam lum cilati dissertationc 4, 5, 6, 7, eruditissime pertulit in médium, diceram totum negotium esse composilum, aul minimum cum Ecclesia Gallicana protestantes per omnia concordare.

De monachatu et votis monasticis. — De monacliatu et votis monasticis in dictoconventuiacilis est conventio, cum prolestantibus adhuc supciMiit cœnobia, in quibus canlenlur hone canonicœ, legatur Breviarium, verbi gratia, ordinis Cisterciensis, exceptis duntaxat collectis sive oratiunculis quueadsanctos demorluos suntdirccta), jejuniaet ciborumdiscrimenobserveturlocumhabealcajlibatus, bospitalitas, régula sancti Benedicti, etalia nonnullaprimaminstitutionemredolentia; sednec votum obedientiaî a quopiam nostrorum jure reprebendi poterit. Paupertatis votum, per quod monachi, sui juris existentes,in nullius tertii pra> judicium cuivis proprietati renuntiant, esse de re indiflereoti, atque adeo non illicitum palam est. De solo castitatis voto, cum ad impossibilia nemo se votisobligare queat, superestdisceptatio. Posset sane, ut in coenobiis quibusdam protestantium sancte observatur, non quidem voto, sed jurejurando promitti caMibatus, in sensu tamen composito ; ita ut qui monacbus sive cccnobii membrum esse velit, in c;tlibatu vivere teneatur; quod si amplius non possit aut non velit, exeat pro lubitu, et in sœculum periculo suo revertatur.

De traditionibus. — De traditionibus, sive verbo Dei non scripto, quanlœ, quaeso, in Ecclesia lites! sed res compositufacilis, si dicaraus statum controversiaî inter nos et Catholicos non esse, an dentur tradiliones, sedan per traditionemacceperit Ecclesia novum aliquem fidei articulum ad salutem creditu sub acterna) beatitudinis jactura necessarium, in Scriptura, neque totidem verbis, neque per bonam consequentiam exstantem. Posterius negant protestantes, non prius, ex quibus moderatioresadmittunt, non solum ipsam sacram Scripturam nos traditioni debere, sed in articulis fundamentalibus genuiuum et ortbodoxum Scripturœ sensum, ut multa alia, nostratium Calixto, verbi gratia, Hornejo, Chemnitio dudu m memorata, ex traditione duntaxat cognoscibilia, taceamus. Sane qui ex protestantibus post Symbola Aposto-

lorum et sancti Athanasii, quinque priora concilia œcumenica cum synodo Arausicanaet Milevitana,consensurn itidem primitiviu Ecclesia), si non plurium, quinque minimum prionini BSBCulorum admii tunt, pro tbeologia) principio secundario, ita ut articuli fandamentales non aliter quam illis sa3culis unanimi doctorum consensu i'aclum est, expllcari debeant, de traditionibus cum Ecclesia Romana quod disputent, vix habebunt.

Tantuin de bis, loco speciminis, ut appareat, quam facilis l'ulura sit multarum controveisiaiurn per deelarationos aut temperamenta inter partes conciliatio dummodo neulraex Ecclesia; sua3 senlentia ponctum racial honoris, aut zelo, qui non est secundum scientiam, obicem ponat conatibus tam piis.

Concilium. — Quod si vero qaa supersunt per arbilioscomponinon potorunt, eatur ad concilium id quod :

1° Légitime per summum Pontiflccm débet esse eongregalum, el tam generalej quam pro ratiouo ttiiipoiis baberi poterit;

2° Dictum illud concilium non débet provocarc ad décréta concilii Tridentini autaliorum, in quibus protestantium dogmata sub anathemate sunt condemnata; sed nec,

3° Congregari débet hoc concilium, nisi faclis concordatis, et impletis omnibus qu;e in bac aut simili melbodo lieri, inipleri et concordari debere pra3Supponuntur ; qualia sunt :

1° Acceptatio postulatorum per laudabilem summi Pontificis m-(*.%-:iZr<}wf condescendentiam, in qua consistit remotio sex obstaculorum maximi momenti, quibus hactenusimpeditaest pax ecclesiastica; et nisi dicto aut simili modo removeantur, eamdem impedient ad fincm usque sœculi.

2° Conventusabimperatoreindicendus,ejusque felix catastrophe.

3* Receptio protestantium in gremium Ecclesiuî Romano-Catbolica;, non obstante residuo illorum dissensu circa communionem sub una specie, et quaesliones in futuro concilio determinabilcs.

4# In dicto concilio secundum canones agi debebunt omnia, et in specie nemini, nisi episcopo, ibidem suffragium ferre liceat. Ex quo palet ante celebrationem illius,statim post lactam reunionem praeliminarem, opus esse, pro omnimoda cum Romanensibus uniformilale, et reconcilialionis factao assecuratione.ut Sua Sanctitas omnes et singulos protestantium superintendentes pro veris episcopis confirmet et agnoscat, qui una cum Romana; Ecclesiae episcopis ad générale hoc concilium citari, et in eodem, non ut pars, sed una cum Romano-Catholicis episcopis, ut compétentes judicessedere et liberum suffragium ferredebebunt.

5°Tale concilium pro fundamentoetnormahabeat Scripturam sacram canonicam Veteriset Novi Testamenli, consensumque veteris etpriscae Ecclesiae ad minimum priorum quinquesa)culorum,cousensum etiam hodiernarum sedium patriarchalium, in quantum is pro temporum ratione haberi jam poterit.

6° In tali concilio disputare debebunt doctores, decisionem facere episcopi, per pluralitatem votorum ; ita tamen ut prge primus observetur prae-

clarura sancli Augustini monitum, ex ejus libro Contra Epistolam Fundamenti, cap. 1 : « Ex parte utraque deponatur omnis arrogantia : nemo dieat se jam invenisse veritatem : sic illa quaeratur, quasi nescialur ab utrisque. Ita enim diligenter et coucordiler quaeri poterit, si nulla temeraria preesumptione inventa et cognita esse credatur.

7° Finito concilio, post publicatos canones, utraque pars in faclis decisionibus acquiescere tenealur : qui secus faxit, pœnas luat canonibus definitas.

Conclusio. — His prsemissis, sequitur demonstralio theorematis, initio positi.

Sisummus Pontifexprotestantibus sexsua postulata prœliminariter largiri velit etpossit :

Si in conventu imperatorio, primas classis controversia?, qua3 in modum loquendi reciduut, terminabuntur :

Si in eodem convenlu, quoad qusestiones secundee classis, una Ecclesia intégra probabit illam sententiamquamalteriusEcclesiseparsamplectitur:

Si queestiones tertiae classis, vel adhibitis temperamentisperarbitros,velperdecisionemconcilii generalis iinem sortiri poterunt :

Sequitur reunionem protestantium cum Ecclesia Romano-Catbolica,salvisutriusquepartis principiis}hypotesibus etexistimatione esse possibilem.

Sed verum est prius per ante probata;

Ergo et posteriusrquoderatdemonstrandum.

Deus autem pacis et solatii det nobis idipsum sapere in alterutrum secundum Jesum Christum, ut unanimes uno ore honorificemus Deum et Patrem Domini nostri Jesu Christi.

Idem per Spiritum saum sanctum sanctificet nos in veritate sua. Sermo illius veritas est. Amen.

Scriptum Hanov., mense Nov. et Dec, 1691.