I . C. nr, g ». — t. Jornaffl , d» reh. Ooth. — 3. Idem

lièges in sua régna non venisse, nisi postqliam imperium romanum funditùs deleverant. Sanô verum illud; romanum imperium Barbaris Iradilum, neque ullani parlem orbis ab lis i)ossidendam , eliam ad modicum lenipus , nisi qu;\ Roma polila sil; adcoquc eos omnino non nisi posl besliam regnaturos. Jam si conlcnliosiùs ncgaveris posse constare illud siinul cl illud post , eliam per diversas Icmporum ac necessitudlnum vices , id ego dodo cuilibel solvendum relinquo.

Jam posl absolulum caput dccimum septimum , ac dcccm illos reges propriis nalivisque coloribus expresses, sequuntur xvni. el xix. capita quorum circumslanlijo non minus insignes , nec perspicuè minus à Jeanne descriplœ.

Prima. Exite de illâ, populus meus* : vulgaris admonilio , ac velul edictum publicum de cœlo dclalura, ut exeanl confeslim ab urbe perilurà; sed islo casu singulare quiddam : primùm multos viros bonos c proccribus, unà cum bealâ Melanià ex urbe in Pala3stinam concessisse occullo quodam inslinclu ac mente prœsagà calamilalum urbis. Hinc ctiam llieronymus ex his verbis Marcellam hortabalur ut in Bethléem commigrarel , tanquam ex succussu nulanlis imperii proximum casum prœsensissenl.

Jam verô capta urbe nemo salvus Romaî. Asylum in aide Pelri extra urbem constilulum , ul profeclô constaret nullam salulem relinqui , nisi ex urbe excedenlibus.

Nihil his obslitil doctus Verensfelsius. Quod autem protestantes fingunt Babylone exeundum, non ul ab urbe, sed ut ab ecclesiâ, abruplà communione, nec ipsi ullo argumente approbanl , nec Verensfelsius referrc dignalus; et ipsa admonilio serô nirais ad ipsum excidii lempus reservata , cùm ipsi discesserint stante ac florenle Româ, nullo proximi casùs indicio.

Sccunda circumstanlia. Reddile illi, sicut et illa reddidit vobis^, dislinctiùs ad Golhos quàm ad quoscumquc alios spécial, qui et sub Claudio II, ducenta millia hominum , et duo millia triremium amiserint'*, el recenlissimà clade, unà cum Rhadagaisio rege ad internecionem usque deleti sint^\

Sanè, inquil Verensfelsius^, non obscure indicari à Joanne eos qui clades illatas ulcisci jubentur, injuste afjlictos fuisse : quod Gothis prœdonibus non convcnil; quasi necesse sil injusla esse passes quijjus dicilur : Vœ qui prœdaris , nonne et ipse prœdaberis'^'? Aut aliam à Deo accepisse jussionem quàm cjus goncris ciuo dicilur : quod facis fac citiùs, etrursus : prœcepit ei Dominus, ut malediceret David : aut aliud Joannes indicarc volucrit quàm, illos, quicumque fuluri essenl ultores ge neris humani , injustes licet atquc pra^dones, lamcn ad exercenda judicia Dei juste esse deleclos.

Terlia circumstanlia : ex exultalione sanclorum. Quem ad locum Verenfclsius'', « Quomodo sancli * lantopere de urbis ab Alarico expugnat;e calami- » laie exullarepossunt, Apec, xix. passim, quibus » niliil trislius atf|ue acerbius poluissel acciderc, » Romà chrislianissimis principibus ereptà , chri- » slianisquc eo ipso lempore passim afllictissimis.» Sic Verensfelsius, |pra;claré omnino nisi omisissel

i.Apoc, XVIII.4. — 2. /ciem, XVIII. 6. — .3. Trebell. in Claudio. — 1. fh-03., v)i.37. — .5. C. III, S SiO. — 6. Isai.. xxxiii. 1. — 7 C. III. -42.

DE EXGIDIO BABYLONIS.

illud : Exulta super eam cœlum , et sancti apostoli, et prophetœ : quoniam judicaiit Deus judicium vestrum de illâ\ En cui cœlo indicta sit illa exultatio, cœlo utique in quod sancH apostoli ac prophetse jam recepti erant, iino tum Joanne superstite in terris qui eorum gaudia celebraret. En in quo cœlo Joannes audier it exnhalïonem illam, illud alléluia, illud ame7i sempiternum^, Quod ergo Verensfelsius meinorat^, Joanni et aliis in cœlo figuraiitur quœ terras hominesque manent, rectum quidem est; sed non hujus loci, cùm illud cœleste gaudium, beatis animabus à Joanne annuntietur. Quod ergo sanctis hîc degentibus luctuosum, quod Hieronymo, Augustino , cœteris , tôt lacrymis deploratum : id beatis animabus, in Dei potentias ingressis ejusque judicia in ipso fonte intuentibus, sempiternam indicat lœtitiam.

Neque haec nostro arbitrio retuliraus, sed prœeunte sancto Hippolyto , bono viro apud Verensfelsium'*, nobis venerando, tertii sœculi episcopo et martyri, tertio seeculo talia prsecinente , quem locum integrum à nobis relatum^ Verensfelsius ne attigit quidem. Sic et Joannis expressissimis verbis, et clarissimà propioris œvi intelligentià , omnia nostra firmata gloriamur, sed in Domino; cum divinis oraculis, Patrum quoque auctoritate et traditione conjunclâ.

Quarta circumstantia. In excidio urbis apud sanctum Joannem , memorata sanè fuerunt quse ad opulentœ civitatis exitium pertinerent; cap. xvni. passim : nihil autem de idolis, cùm illa Joannis fornicaria civitas propter idolorum cultura periisse efferatur; non hîc dictum est, ut in antiquo Babylonis excidio^ confractus est Bel, contritus est Nabo'^, et similia passim; quod factura oportebat, nisi aliquid miralDile obstilisset. Quid autem illud fuerit, à nobis declaratum (Gomm. in hune locum.). Non enim jam Romae idola remanserant : sublata illa erant et occlusa templa à christianis principibus, et recentissimè ab ipso Honorio, testis Hieronymus'^, testis , Augustinus^, et alii passim. Urbs idolis addicta turpissimam servitutem affectu tantîim et studio retinebat. Hoc ergo providens Joannes , pretiosa omnia quee tune perderentur retulit; altissimo consilio , et apertè divine , idola quœ solà jam mente tenerentur omisit.