VI

translcrl ia hune nioduni : Ecce apparebit , venit cum nubibus , et videbit eum omnis oculus , et qui eum pupugerunt' . Pelrus quoque locum Joelis ad l'uturuni judicium perlinentem , ad lempora sua rd'ort-. Verùni quid necesse est anxiè approbare quod ulriusquc partis Iheologi œquè fatentur?

Quod ergo Verensfelsius inde concludil, versalilem mcam, ac veluli pendulam esse senlenliam, aut ex eà suis quoque de Anlichrislo romano conjccluris aliquid auxilii comparatum , est profeclô falsissimum : cîim nulla afferal ex Joanne indicia quibus aut Ecclesia romana, aut quaevis Ecclesia chrisliana, aul pontifex romanus, aut nova idololatria , novique quos fingit martyres , vel leviler et umbralicè designenlur; imô contraria omnia, nec inter se connexa, vanasque allegorias, et ad arbitrium liclas.

Nobis aulem ea prsesto sunt ex rerum eventibus , quœ Joannis valiciniis suam verilatem asserant ; neque ea fucre per allegorias involula, sed ad lillerani expressa : omnino enim Euphrales ad litleram Euphrates est; régis Orienlis effusi, ipsi expressissimè reges Orienlis qui, lot ingénies romanes exercilus, unà cum duobus Auguslis Valériane et Juliano ceciderunt; quo ictu cenlrerauisse remanum imperium , alque excites Barbaros qui Româ el Ilaiià el sede imperii petirenlur.

Hue accedunt lot circumslantise ordine recensilse, ac decem illi reges prepriis characleribus et celeribus designali. Quae quidem perspicuè oslendunl interprelationem noslram de excisa Romà remaneque imperio , el ex Joannis verbis esse contextam , et omnibus hisloriis nolam, et ipso exitu comprobatam : quod eral demonslrandum,

COROLLARIUM.

De tribus vae Joannis : quibus demonstratur una et continua rerum séries, à capitis iv initia, usque ad capilis xix linem.

Ex hoc cerellarie universi valicinii ralio pendel; neslraque lirmanlur, et omnes prelestantium conjecturai evanescunl. Quod nos ita conficimus.

Illa tria v^e el inler se implicila connexaque sunl, el omnia Joannis valicinia compleclunlur usque ad XIX capilis linem. Glarum non conjecluris ac raliociniis, sed ex ipso Aposleli Icxtu.

Igilur ad sigillum seplimum septem lubœ prodeunt (cap. viii, 1, 2), el ad quarlam tubam , Audivi cocem, inquit'', tanquam aquilœ volanlis per médium cœli, dicentis voce magnâ. Y je, vai,yjë, habitantibus in terra , de cœteris vocibus trium angeiorum, qui erant tubd canituri. Igilur hœc vœ coiisc(iuunlur posl aperla sigilla omnia, el quarlam tubam insonantem , iinpliciUBque sunl Ire^ postrcm.'o tuba; posl tria \Ai, designalquc Ai)Oslolus ordinem rerum ac lemporuin, ac leclorem progressu quodam scmpcr à Irislibus ad trisliora propellit. Quare inter|)relaluro proplioliam diligenler cujuscuiufiuc vœ lcHq)ora obscrvanda sunl.

Pergit porro Joannes : et cap. ix, 12. v^ unum abiit , ecce veniurU duo v^; post hœc. Vides ul servent ordinein suum, et alterum allerius, nulle inlermisso spatio, promit vesligia.

Nunc ad \je sccundum pruicedat lectio : ad cap.