Apoc, I. 7. — 2. Aol., II. 17 el se/. — 3. Apoc, vin

DE EXGIDIO BABYLONIS.

XI, 14, invenimus istud : V je secundum abiit, et ecce ViE tertium venit cita.

Quod autem citô venturum erat, reverâ legimus, impulsa Babylone in ruinam , inter ista lamentatani,airocis excidii : V.e, v.e, cicitas illa magna Babylon, civitas illa fortis. Iterum atque iterum dirum clangorem ingeminat : V^e , v^ , cùitas illa magna quœ amicta erat purpura et bysso. Ac ne obsurdescant aures , tertio horrendâ voce plangit : ViE, ViE, civitas illa magna*, quo clamore desil, neque amplius de vm ulla est mentio , nec differtur ulteriiis quod citô imminebat ; suntque illa tria v.e Gonclusaetabsolutacasuirrevocabili impise civitatis.

Quee ciim ita sint, liquet 1° omnes et singulas hujus prœdictionis partes àcapite iv ad xix llnem, inter se colligatas, sive aliquando obscuriùs, sive explicatiùs traditas et inculcatas , in uno Babylonis excidio terminari.

2° Gùm ergo à nobis sit , ex ipso Apostoli textu , demonslratum excidium à Joanne preedictum, in Romse veteris excidio coUocatum; simul constat totum illud valicinium à tredecim eoque amplius sœculis impletum fuisse.

3° Fine completo, cœtera quœ anteceduntet prœparant, id est, tolam prophetiam completam esse necesse est.

4*' Protestantes autem fine dilato et adhuc incognito, de antecedentibus œquè fluctuant; et ea respuentes quœ de excisa vetere Roraà jam impleta vidimus, in absurda omnia deducuntur; nec pudet post exhausta sex decim eoque amplius sœcula , illius ViE tertii, cui prœ caeteris adscriptum est citô-, esse venturum, nullum hactenus, vel tenuissimum apparere initium, stante adhuc illà Româ, cujus excidium illo v.e comprehendi certum.

5° Nos ergo faventem habemus eventum interprétera, quo nuUus est clarior; unde certes ubique et fixos rerum et personarum characteres afferimus.

6° At protestantes talem quoque quœrunt interprétera; Bullingerus^ : vix explicari potest (vaticin'ium) nisi rébus impletis . Ipse Verensfelsius : Nemo dubitat , inquiL^, quin in istis tenebris optimœ quœque conjecturœ ex eventu fiant. Nec dissentiunt cseteri protestantes. Sed eo prœsidio destituti, nihil nisi aéra verberant, allegorias, umbrasque sectali, ac fluxas velut in nubibus imagines.

7° Cœteros quoque interprètes, Grotium quoque, nihil de tali rerum série cogitantes, nec tria illa v.e tribus ultimis tubis implicita pensitantes, omisse filo quod ipse Joannes in manum tradidit, multùm ab ejus scopo aberrare necesse est. Nos ergo, arreplo eo, inarcana ingressos, optimamviam, Deo adjuvante, inisse conlidimus. Quod sequens demonstratio facile confirmabit.

TERTIA DEMONSTRATIO.

Quùdnostra interpretatio apta sit et congrua textui rehusque yestis, atquc ab aiictoris objectionibus undecumque tuta.

ARTICULUS PRIMUS.

De tempore scriptœ Apocalypseos.

Hic diligenter observandum tempus hujus divinœ scriptionis, ne cura viro doctissimo Hugone Grotio

\.Apoc., XVIII, 10, 16, 19. — 2. Idem, xi. 14. — 3. Prœf. in Apoc. — 4. Cap. III, § 27.

praescientias Joanni imputemus; quœ cùm scribere aggressus est, peracta jam erant ; quale erat bellum judaicum sub Tito, etab eo eversa Jerosolyma. Res autem obscura non erit legenti Irenœum lib." v. jam à nobis citatum (Gomm. in cap. 1. 1. 9). Scribit autem Irenœus' : Neque enim dudum, sed nostrâ pêne memoriâ sub exitum imperii Domitiani visa est revelatio.

Hœc recentissimà hominura memoriâ scripsit, is cui res Joannis apprimè notœ, auditori Polycarpi, qui Joannera audiverat. Produximus eamdem in rem Glementem Alexandrinum ac Tertullianum scriptores antiquissimos, eosque secutum Eusebium, ac postea Hieronymura et alios quoscumque, sive antiques, sive recentiores rerum chronologicarum auctores, ut profectô eà de re dubitare sit nefas.

Hœc igitur certissima et exploratissima temporum ratio, ut Joannes sub finem Domitiani Apocalypsira .ediderit; ac post quatuor fere annos, peracto sub Nervà imperatore biennio, in ipsis Trajani initiis, secundo scilicet anno obierit, per hœc quoque tempera scripto Evangelio, ut omnibus notum est.

Quod autem Grotius unus unura sequatur Epiphanium, quarto demum labente sœculo, certissimis ab ipso initio scriptoribus repugnantem, atque assignantem Apocalypsira Glaudii imperatoris temporibus, id causœ quod idem Grotius, cùm multa in principiis hujus vaticinii legeret procul omni dubio ad Judœos spectantia , latissimum sibi campum aperire voluit, et bellum judaicum sub Tito, res inter prœdictas comprehendit, nuUà necessitate factura; cùm res gestœ advcrsùs Judœos, paulo post Joannis exitum à Trajano et Adriano , clarissimi vaticinii fldem exolvant; quod et nos dixiraus , et doctus Verensfelsius tacendo consensit.

ARTICULUS II.

Summa interpretationis nostrœ, sive hoc ipsum vaticinium Joannis generatim cum, rébus gestis compositum.

Nihil igitur necesse est hœc à nobis flrmari probationibus, de quibus nemo nobis litem movet. Sed ea levi manu tantùm altingenda nobis, ut pertextâ rerum série nostra interpretatio fiât illustrior.

Ac primum scopus vaticiniorum Joannis is est , ut ostendat Ghristi regnum et victorias , afflictœ Ecclesiœ solatio et prœsidio fuluras, subactis inimicis, sicut scriptum est : Dixit Dominus Domino meo : Sede à dextris meis , donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum 2.

Prœcipuus autem inimicus est ille serpens antiquus , de quo ipse Dominus : Inimicus homo hoc fecit. Et iterum : Nunc judicium est mundi, nunc princeps hujus mundi ejicietur foras ^. Ille autem duos nascenti Ecclesiœ concitavit inimicos, Judœos et Gcntiles, quorum Joannes fala prœcinit.

Hœc prima prœdictio est in duas secta partes : de Judœis agit à capite iv, de gentibus à ix , versu 15, ac deinceps usque ad decimi noni finem. Gapite verôxx, victus Satanas iterum majore irapetuexurgit; et iterum debellatur. Quibus prœdictionibus videmuspersecutorem Salanam in se et in suis devictum, ligatura, ad brève tempus solutum, ultirao et horrendo judicio carcere œlerno conclusura, à quo mors novissima inimica destruetur'*.

1. ïrenœus apud Euseb., v, cap. viii. — 2. Ps. ci\. — 3. Jonu., XII. 31. — 4. /. Cor., XV. 26; Apoc, xx. 10, 12.

DE EXCIDIO liAHYLONIS.

ARTicctrs m.

Pe JuJtfis tindiciie Dei ad cait. iv, v, vi, vu, vm, ix.

Porsoculio jrentium nola est. Judrconini occiillior per caluuiiiias, iiiiiluis Uomanos lune rorum polienles ac reges concilabaiil. Sic eniin jara inde ab initie Christuni, et deinJo Taulum IJomanis , Jacobum fratroni Doiuini, inio et IVtriuu IlL>rodi Iradiderunl '. Neiiue excisi à Tito , miliores fucrunl : teslis ipsc .1 ~ i.ost illud oxcidium. scribens ad Angclum