‹ Œuvres complètes de Fénelon, archeveque de Cambrai. Précédées de son histoire littéraire (volume 2)Chapitre 22 sur 422 · DE FÉNELON A UN PRÉLAT ROMAIN · texte numérisé non relu

DE FÉNELON A UN PRÉLAT ROMAIN

Il le remercie de la lettre qu'il lui a écrite sur sa soumission. Cauieraci, 16 nuRUSli 1699.

Qi;a Dominatio vestra illustrissima nie dignala est e()istola , tanlam luimanitalem et urbanitalcin prœse fert , ut in memoriam jucundissimè revocet ilorenteni illam a'tatem tuam , quâ te acutum , eleganlem , ad omnia lande digna promptumetalacrem olim pulchrè novi. Nunc verô ingeuii sagacitatem, solertiam , facundiaru et gravitatem ex litteris perspectas habeo. Pra^teritorum quidem, illustrissime Domine , te non esse oblitum audire , meque vicissim meminisse juvat. Vervim laudes quibus me cumulas , eo quod apostolica; sedi obtempcrarim , sinas velim , me omnino innneritum recusare. Quid enim mirum, si tenuitatis meœ conscius tantœauclorilati animo dociliobsequar? Mis igitur laudibus pra'Iormissis , hoc unum a

' Il parle du THihiin'iiir , (ini avoit paru liirlivemcnt quol- (|urs mois auparavant. Voyez ïHisl. litl. de Fvnelon , i' part. appendice de l'arl i. — - Il étoil devenu g(^ti(5ral do sou ordre au mois de mai pii-iOdenl. Voyez, la lellre de l'abbé Hossiiel du -26 uiai ; I. M, il , p. M'.t.

CORRESPONDANCE SUR 1/ AFFAIRE DU QUIÉTISME

te expecto, scilicet, ut me tibi penitus devincturn putes, eldiligas. Constaiiti et intimo affectu ero perpetuuin , etc.

DCLV.

(UCLIV.)

Page 1