‹ Œuvres complètes de Fénelon, archeveque de Cambrai. Précédées de son histoire littéraireChapitre 155 sur 271 · JUPITER ET VILLICUS · texte numérisé non relu

JUPITER ET VILLICUS

LocANDA fuere olim Jovis pra^dia. Meroirius rem edicit; quamplurimi se sistunt , audiunt ; multas post circjiitiones , pretium danl rei. Alter agrum asperum, tractaluque difticilem queritur ; aller similiajactat. Dum bi hœrentes pendent, lerlius audacior, ac minor sapientià, pollicitus est summam am|)liorem , modo Jupiter imperium cœli concederet , ad arbitrium variaret calorem frigusque , udum , sudum , atque brumam ; oscitanti omnià parèrent. Annuit Jupiter; initur pactum. Tempestatum regem se gerit villicus; pluit , ventos ciet; sibi uni cœlum tempérât novum ; id tamen contînibus , uti Americanis, ignolum fuit. Id lucro xertitur iis ; namque hic annus uber Cereris et Bacchi IVugum retulit copiam, Locatori sors mala obtigit. Anne sequenti. omnia irnmutat ; cœli lenq)era1ionem diverse destinât : nec melius agro cedit. At conlrà xicinis afflluunt fruges. Quid tune ? Jovem adit iterum ; inconsultuni se fatetur. Dominum benignum se habuit deorum pater.

Hinc providentiam supernam , quid nobis congruat , nobismet melius nosse . inferas.

FABLES Di: LA litMAlNK KN l'UnSK LATINK.

FABII.A V.

pAitvn rs (.Mil s. iKi.is kt Mi'^rri.is.

TiKi N(;ins siii-»'x . et iiii|u'riliis , iiicaut»; ^iimrnmii sul)iil p(>rifiilimi. Sic malri casuin • ilixit : SiipL'ratis iiionlil)Us (jui banc rcgioiu'ni ' iiiiriiiil , itiM- car|)ol>am ni mus ailnlescens. (pii tiiin |ii-iiii(iiii iiuliili.'*'! LTonio. Mihi (>l)ji( iunliii' duo aiiiinalia : ({uni-uui altcruin niili- . Iicuii,Mium lil.iii(luiiu|ut' \i(.k'tur; allorum lui'l>ulonturu l'I inquioluin; vox aspera cl acula ; M'i'lifi caro supercresceus ; quasi lacerli , qni- Ims in aerciii sese iiuniiltit ut ovolet : cauda iuslarcristic scse cxplicans. Alqui pallus oral , qucin sorex matri dopinxorat , (piasi auiinal ex America Iransvoctuui. Laccrlis , inquit , ilia rnncutil, tanlo cum strepilu , ut quamvis dconim muncre audacià polloam, pavidus aufuirtM'im , maledicla in monstruni cont;orcus. .Ni impedissot , adisscin ofliciosç allorum animal , cniiiitati' graluin. l li nos villosum est , cl maculosnm ; caudà oblongà , vultu modcslo et liabilu ; fulget tamen ocnlorum acies. Genti murinîo amicissimum crediderim ; naniquc aures nostris similes. Adibam lubens, cùm sonitn clani aller me in fugam convcrlcrit. <) nate , inqnil mater , is blandus est telis , qui ticlà iiiodcstiA s.'cvum in noslrum genusodium legit. Alteruin animal ulli nostrùm nocuil nunquam. Hninimo aliquando hoc forte vcscemur. Vcrùm fi'lis nos sibi pra'dam destinât. Krgu e\ vultu neminem unquam delinias.

KAHl I.A VI.

Page 1