A 151 LA

lEO .KGROTANS ET VI l.l'KS.

Jissr ferarum repris a'grotanlis in spolunoa , edicluin est clienlibus ut singula gênera per Icgatos doiiiinum a'gruiu invisant. Pollioctur ipse Ifgalos coniilaluincjue se benigni' exceptiiruin. l'ide data , siibscrihil leo : Datur coninieatus liber a dente, liber ab unguibus. Atqui régis cdictuni excculioni mandatur; legati cujusque generis illnni adennt. Cùm verè gens vulpina donii reinansisset . banc quiedam vulpes facti ratinneiii reddidit : Iinpressa pulveri vestigia peduni a^grotuin invisentiuui , euncta adversa sunt spelunca* ; nuila aversa redituni indicanl : hoc suspicionen» nobis injicit. Ergo PCX concédât veniam ; de commeatu gratias aginius; tnluni puto. Qiio bue ingrediar prospicio quideni , qua egrediar minime.

FABULA XV

ALCEPS , ACCIPIÏER ET ALAUDA.

Improborlm injurias sicpe noslris cxcusamus. EA lege regitur orbis : Vis ignosci libi, ignosce.

lUislicus speculo captabat aviculas; imago fulgens allicit alaudam. Coutiiiuo aslerias arvis involans sublimis , e sumino aorc irruil iu tcnuem avein , qua? niodô licel moritura canebal. Jamquc illa perfidam machinam évaserai , cùm ra|)acis unguem infestnm sensil. [)um ipse misera- plumas detrabendo dislinelur , reli iinolutus capitur. Auce|)s. inijuit , voce nativà, mille me: nil unipiam libi nocui. Quasi vcrô , rcspondil auccps , lia.'c plus nocueril libi !

FAi;i LA \VL

KMLIS ET ASIM >.

Hic opéra- pn.-lium e^l hibi iiniccm sub^idio esse; si lorle viciiiusobeaL onus in te regeritur.

lus, \iribiis dclt-ctus eral. Hogat e(inum ul taiitisper Icssum allevet, sin minus, in(]uit , citra piirtas iirbis ii>nt"eclus <iC(Uinbam. Nec iiiitpia est |)olili() ; nami]ue diinidiam oneris parli'iu lusoriè leres. Negal , 0|ipedit e{|uus. Verùm socio labori succumbenttî , el jam exaniini , sensit tardiîis se multum errasse , dum asini cliteljas pellemque insuper j)orlaie cogilur.

FAIU LA XVIL

CAMS, UIMISSA l'KKliA, IMItRAM CAl'TANS.

QrisytK nostrùm decipimur. Heu , quoi insani vauas captant umbras ! horum prorsus turba innumera. Cani ciijus .Esopus meniinit , hoscommendo. Is pr^eda^ imagine falsà delusus, speciem rei antetulit, el l'ère demcrsusesl. Iii- Inmuil subilù amnis; vix ripam repelere poluit, umbrà corporequc privatus.

FABULA XVHL

AllUCA (-.(ENO DETE.NTIS.

RusTicLS vehens curru tu num , aller ille Phaëlon curruni cœno iminersum sensil. Procul ab hominibus, omni ope deslilulus eral. Id accidil ruri inangulo Armurica- regionis, prope Corisopitum , quo Fatum miseros a-rumnisdiscruciaudos abigit. Dii a nobis banc pœnam avertant 1 Igitur carrucarius succensit , execralur sorlem , pejerat , increpat démens cavos itincris, equos, currum, semet. Tandem deuin liiboribus clarum invocat. O Hercules, inquil , ter opem. Si tiunndain orbem buiiieris t'ulcisti, bine meextrabere [xjles strenuà manu. Sic piecalus , banc e nube vocem excepil. Vult Hercules qncmqne niti ; dein opilulatur. Perspico unde liai mora ; amove a lotarum circuitu hoc lulum grasc , (jiio axis obducilur ; arri[>e t'erriim ; conlt-re silicem (ibstantem currui ; orbilam implt-. .\um(|uid |terr^i>rr.' l-Miam , inquil rustiius. Nunc opem leram . ail \ux : sume llagellum. .lam Mimp^i... Huid rei? F.urrus movelur adarbilrium ! Laus Herculi. Tune vox : F.n ccrniscpiàm l'acili'- biin- tt- exiraxerint eipii. Ne libi desis ; nnii det-rnut numiiia.

FABLES DE LA FONTAINK EN PROSE LATINE

FAHULA XL\.

CIHCILATOH.

NrNoiAM (uhi (li't'uit i irciilatoruni t^eniis ; liane artoiii quampluriini scnipor toluoiv. iModn hic Ihcatro s[>octaiulus Aclioroiifa provooat ; mode alter, aflixis ante fores cliarlis , edidt se Ciceroni pra^cellere. Horum iiescio quis se ita loqiicntcin jactabat, ut nistiiHiininfrunitiim, veconieiiî . diserliini lacère posscl. Ita est liercle , iiiqnit ; stoliJuni , liartliiia , hestiaiii , asilunn hue adducile ; niagistruin , et quideui togatuin , |)r;ebeL)o illum. Id ubi reseivit priuceps , rhetoreni accersiri jubet. Stal, inquit, nieo in equili Areaduiu juuientoruni generosa jiroies; hune faeundun» eflieias volo. Nil tibi arduuni , respondit sycopbanta. Dantur nummi; hàc tanien lege,ut intra deccnniuni asinus subselliis insidens argutiis faniam captet. Sin minus , circulalor patibulo necandus foret , rlietoricà asininisque auribus dorsoaftixis. Quis aulicorum ait : Jani miserè cupio te prospicere in cruce penduluni. Ni fallor, niulta erit gratia et dignitas oris , necnon et corporis prœstantia. Hinc memincris velini artis quà polies, concionem habeas , ai non movendis animis idoneain , et quœ deinceps furibus plectendis sit forma dicendi. Sic reposuit veterator : Atqui intra decennium aut rex , ant asinus . aut egomet , quis nostrûm occidet.

Meritô ac sapienter dictum; namque slullum est sibi deceni annos incohimitatis arrogare. Sani licet et florentes œtate , per singula decennia unus triuni morti debetur.

FABULA XX