‹ Œuvres complètes de Fénelon, archeveque de Cambrai. Précédées de son histoire littéraireChapitre 160 sur 271 · RUSTICIS ET SERPENS · texte numérisé non relu

RUSTICIS ET SERPENS

Narrât /Esopus rusticum , beneficum quidem sed improvidum , obambulando prœdium per bruniam , conspexisse anguem jacentem in nive, rigentem , gelidum , torpentem , immotum, nec victurum quartâ parte hors", Rusticus hune aufert domum : nil secum reputans quid grati animi pro lanto nierito sperare fas sit , explicat anguem anle focum , refovot , revocal aninium. Vix animal torpens sensit benignum calorem , et jam eum anima redit ira teterrima. Arrigit caput, sibilat , sinuoso corpore orbem volvit; repentino impetu nililur in beneficum dominum , auctoremque salulis. U nionstrum ingrati animi^ ait rusticus! Iloccine

FABLES IiK.I.A l-dNTAINH KN IMKiSi; I.VTINK

lalioris est pra-niiiim? <kticl('>. His dictis , ex- I n.i imodclKiiil asiiius el 0(|mib iiiiiihaïuis;

camloscens , arripit sccmiiii , irciniuo icUi tri- hic t*|»lii|)|)ia taiiliiiii u'i'slaltal ; illo sarciiiis niuis-

partito aiiguo . Iiiuiriis , cauda . rapulciiu* coajescere ti'iilant , al tViislia.

Sis heiioliL-iis, laiidu. Ei^'a qucin? ravt-as ; immeinorein henelioii nmii misfriim jultoo.

Page 1