ÉPITAPHE DE PIERRE HECQÜET

Piœ memoriœ Pétri Uecquet. presbyteri, canoniei rtgalit eccletia sancti Wulfrani.

Ille quecumque mundus offerre poluisset lucra, propter Christum arbüratus detrimenta , uni «terne salull acquircndc lotus incubult. Anno 1698 inter hujus ecclesi* canonlcos ascitus, amanllsslmo fratrl , ejusdem ecclesi* decano, socium se et adjutorem in bonis operibus adjumil, earumdem «mulailone virtutum vert germanus et frater Clerlcos salubrlbus dorumentis. lalcos prudent! consilio, pauperes opportunis auxlltls. omnes eflicacl morura exemple ad pietatem eicitabat. Acri desiderio (la gratis slbi uni et Deo vivendi, meditaïus est non semel, ruptis furtlm vinculls, proriperc se in solitudinis latebras ; presertim quum varans, morluo traire, deranatûs dignilas ipst immineret : quam Invlto sibl concessam conslanter rcrusavit. Nondum asseeulus ann. ætatls 52, sed jam cœlo maturus , obiit die 30 decemb. 17-22.

Rcqulescal In pace.

TRADUCTION