SUR LA MORT
POUÊMO
La mort n'entèn pas badinatge ,
Prèn lou bièl coumo lou maynatge ;
Sa faù se permèno pertout ,
Es al cap, al met, es al bout.
Soun regard à tal pun nous peno ,
Que glaço lou sang dins la beno.
Quand lou toumbèl mostro soun bord ,
L'eteniitat pares d'abord.
Sans sabe s'es bouno ou maùbèso ,
Trouban toutjour un Diù que peso
Toutos caùsos al trebuquet,
E qu'a déjà mes al croujet
L'eccès de sa misericordo ,
Car cat pus de perdou n'accordo ,
Quand abèn fèy lou darrè pas.
Faren bien de nous flata pas ,
La mort es un cot departido.
Touto persouno es abertido
De se prépara grandomen
A randre urous aquel moumen
Que nous separo de la terro.
Lou demoun nous fara la guerro ,
E riscaren de sucoumba
Se n'abèn de bertut en ma.
^m^^^mmmm^^^Mmm