LA GRÂNDOU DE DIU
POUÈMO
Lou bras de Nostre Segne es un bras foit e loun,
Loiis princes al près d'el Tan pus feble qu'un joun ;
Lous reys nou soun tant fiei-s que perque l'on lous cregne.
Se ne soun adujat pel bi-as de Notre Segne,
Que tèn de touts lous tems las bitorios en ma.
Cal que dins lou nean s'angoun touts abima.
Car del pus naù del Cèl oun couraencèt la guerro ,
Diù jetèt lou denioun al centre de la terro.
D'aquel tem , Lucifer, aquel monstre infernal ,
Attaquèt nosti^e Diù per èstre soun égal ;
Aquel Diù que counten très dibinos persounos
De touto eternitat infinidos e bounos ,
Doun uno s'incamèt — per aquelo questiù
Abèn bis permi nous un home qu'èro Diù ; —
Per cal lou Creatur salbèt la creaturo ,
Boulguèt per soun amom- besti nostro naturo,
Naysse dins un estable , e pel salut de touts
Entre dus^ scélérats mouri sur uno crouts.
Quand se sacriiièt , de sul mount del Calbèro ,
Oun per nou days^ pas lou pecadou coumo èro ,
Bezès que fèt l'amour d'aquel grand Diù tant fort,
Del mèstre de la bito : un baylet de la ïnort !
Aban que de mouri que cadun se counfounde , Quand bey coumo n'agis aquel saùbur del mounde :