‹ Œuvres complètesChapitre 491 sur 540 · IT · texte numérisé non relu

IT

rentes Iiominern assumpsisse, ac idcirco pcr sanctamVirginemprodiissc,ethunceumde[n ïiomineni a Deo Verbo deilkatum esse ; magnum illud pietatis mysterium non intelligentes, dis| :en-alionisque Unigeniti ciiiu carne beneficium paivi facientes. Nosaulem, fralres, non sic edocti sumus.lllum namque qui exsancta Virgine natus est, unum eumderaque esse agnascimus, pcrl'ectum Deum et perfectura hominem anima rationali praeditum. Hac etiam de causa sanctam Virginem Deiparam appellaraus; Dcumque Verbum, non 0[)inione, sed reipsa in iila habitasse diciraus, eumdem biuieslrem et Irimestrem, Filium Dei simul et filium hominis. Quinetiam voces iiias quas divinœ iilterœ, modo humanilati, modo divineeillius poielati Iribuunt, in uiiam duntaxat personam tonvenire piœdicamus,

^. Cum in foiMua Dei.

Lectio V. [Ihid.)

Eumdem enim agnoscimus qui super cervical dormiebat, et qui mare et venlos ex polestate increpabat : eumdem qui ex ilinere defatigabatur, et qui super mare, perindeac super solidam terram, sua polestate gradiebatur. Idem itaque citra ullam conlroversiam Deus simul et homo exsislit. Quid enim mirum esset , si nostree conditionis homo quispiam Dei poteslale munitus miracula lialraret? Verum ut illud ipsum Dei Verbum non imaginalione aut apparenii quadam ratione, sed re ipsa se exinanivisse divinœ Scripturœ nobis ostendant, uuum eumdemque Deum simul et hominem [)er prophetas et a|)Ostolos nobis diserte jjronuntiantes dixcrunt.

^. Ipse est imago.

Lectio VI. {Ibid.) '

Dei itacjue erat illa ex Virgine conceplio, Dei nativitas, Dei similitudo, qua nobis nostri causa dispensatorie peromnia assimilatus est. Deipassio, Dei iis qui in carcere et in tenebris erant praedicatio, Dei resurreclio, Dei tandem^in cœios assnmptio. Qui capi non poterat, per carnem quara noslri causa ex Maria sum|)sit, virginali utero concludi ac dctiniri sustinuil. Qui laie omnia excedit, carne continetur. In quem nulla mutatio cadit, humanam formam subiit. Impatibilis, ullro pro nobis et propter nos, per propriam carnem passus est. Deo et Patri indivulse coheorens, in terra, ut scriptnm est, visus est, et cum hominibus conversatus. Qui sub tactura non veniebat, ab iniquis lancea compunctus est. Impassibilis, vulunlaiiam crucem noslri causa [leriulil. Imuioriale lumen, morli seipsum obtulit, et morti quidem crucis. Qui in sinu Patris erat, per propriam carnem in cœlum assumi non recusavil.

^. Graiia nobis et pax.

I?i TERTIO NOCTURNO.

Lectio VII.

Lectio sancti Evangelii secundum Joannem.

{Cap. XVII.) In illo tcnipore : Sublevatis Jésus oculis in cœlum, dixit : Paler, vcnii hora, clarilica

Filium luum, ut Fih'ustuus clarificet le.

De Homilia sancli Cyrilli Episcopi. (Ex tracti 111 in Joan. xxvii.)

Claritatem, ait Jésus, quam tu dedistl mihi, dedi eis, ut sint unum, sicut et nos unum suQius. Naluralem atque substantialem habere unionem cum Pâtre suo Unigenilum dicimus recte admodum senlienles, quatenus secundum veram generationis rationem genilus est, et ex ipso esseat(jue in ipso inlelligilur. Quamvis enim pro[)riaî subsistenlisediversitate abipsodissidere distinguique videatur : tamen nalurali plane substanliœ idenlitale unum esse cognoscitur. Verum quoniam pro|)ter nostram dispensationem, salulem ac vitam, quem ab initie locum obtinebat quodammodo dereliquit, œqualitalem, inquain,cum Deo et Pâtre, videturque in obscurioris cujusdan gloriœ conditionem devolutus (hoc enim significabat illud, exinanivit semeti[)sum) is qui quondam et ab initio fuit unum cum Pâtre, hanc claritatem ei gloriam accipit cum hoc terreno et mortali cai-nis indumento, Ibrmaque humana, quœ si naluralem conditionem ejus consideies, necessario tanquam loco beneficii requiril, id quod Christo naluraliter inerat. Erat enim et est in forma et eequalitate Patris : itaque quandoquidem caro ex muliere nata consubstaniialis Deo ac Patri non est, neque eiusdem naturae, hoc est illud omnino templum ex Virgine sumptum, semel tamen; ut sit Verbi corjjus, susce[)tum, jam unum esse cum ipso censetur : unus enim est Christus , et unus Filius, posiquam factus est homo : et hac ratione unionem inlelligilur accepisse, cum ad hoc cum carne susceplum sit, quae ex se illud non habebat, ut cum Deo unum csset.

i\\ Requievit super eum.

Lectio VIII. [Ibid.)

Atque ut brevius dicam et clarius,quod suée carni datum est, sibi dalum esse ait L'nigenilus,dalum scilicet a Paire per ipsum in Spirilu. Non enim aliam habet viam modus unionis cum Deo; atque inlelligilur quidem in Chrislo quatenus apparuit el fuit homo, unione quadam inetfabilis conjunctionis cum Spirilu sanctiflcala caro, quœ ila sine ul!a confusione ad unionem cum Deo Verbo ascendat, et per Verbum ad unionem cum Pâtre habiludine quadam scilicet, et non naturaliter. Hanc igitur mihidatam a te gratiara simul el gloriam, o Paler, quas nimirum est, ut tecum unumsim, dedi eis, ut sint unum, siculi nos unum sumus. Unimur enim inter nos illis mudis qui jam sunt exposili; unimur aulem elcum Deo. Qua tandem ralione, vel quo pacto? Modum clarissime Dominus nobis aperuit, suœque doctrinœ thesauros minime claruit, dicens : Ego in eis et tu in me; ut sinl consummati in unum. Filius enim in nos venit, corporaliter quidem ut homo, dum per mysticam benedictionem nobiscum miscelur et uuitur : spirilualiter aulem ut Deus, dum per operationemet gpaliam Spiritus sui ad novam vilam el divinœ naturae suœ participationem spirilura ao-

API'KMHCK.

slnjin iii.stniiinl.Viiiculunncjilur noslifn cmn Dfo Pâtre unionis (Mirisliim ess»3 roris|«l, qni nos qiiideiii siïii (■oiijiiii\il ut lioiiio, !)('() vcro gcrntofi suo sic uiiilus est, ut un- (Ur.'iliter ici eo sit.

i\. S|iinlii8 Doinini.

Lcclio IX.

Non onim aliter ficri polerat, ni rorruplioni nlinoxii'i nr.tura /ni iiniiiorlc'ilil.ilciii ascondcri't, iiisi ad e.iui iiniiniiiis al) oiimi coiniplioiie atquo iimmil.ihilis nalura (Jcsceiidoret, «jiia) seinju-r deor>uin l.d>eiUo illain ad bonisui |iailiri|ialioiit'iii tolleret, suoijuc consortio et conjuiiclioiie (|uodainiiiodo a crenia* naluro) vililale viudicarcl , cuiu iuslauintaiii ill.iiii suo noxu ad Ibniiatii, (juam ex se non Ijabcbal, provelieret. Consuuiuiali

cr^0ftnmu"<, et ad unioncm < iim Deo Paire reducti jkt modialorein nostruin (iliri-tuin : cutn (M)i(n (.>ijiii acripjaiuus iti nohis et rorpnralilcr cl s(iirilualilcr, ulante dictum est, «pii iialiiraliler ne vere Films est. ac sul>slantia'.i uiiioiie cunil'alro uiiitus est, cum- (pio illius i\\uf Mijier oinncs ros creatas est , natura; pailin|)(;s reddariiiir atrjue coiisor- Ics, j^lonlii aiijiir et clarilale donarnur nos aiil(Mii ad Dci Palris uiiioneuj admiili volt (^liri^tii<, luiii ul lioc lunnerea Paire arcoptii per M'ipsuin de naluia iio^lia l»ene nicreatur, tunj ul Inijus gralia- virlule illos redarjj'uat, qui a l)<;o non e.->s<,' ipsuni arintrarilur. (Juis eniin locus caluMmii"» jani rclimpiilur, cuui fld unioMoru cuiu Paire omuk.'S nderat, quoi sihi per lideni el sinceraui cijarilalern acouisiveral. Te Deum.

COMMEiMOUATlUM-S QUOTII)lA>.E VU\ A>^UM,

PKO SOLOlMTATmUS DOMINI JESU ET B. MARLE VlKf.lMS.

ÏEMPORE ADVENÏUS.

AD VESrERAS ET LALDES.

Anliphonn. Hic erit niagnus, et Fiiius Allissinii vocabitur, el dabil ilii DominusDeus sedera David palris ojus; et regnabil in domo Jacob in œlernum, et regni t-jus non erit finis.

y. In Domino gaudebo.

a. Etexsuildbo in Dco Jesu meo.

Oratio.

Dcus, qui Unigeniiuin tûlifu apud te ab œlerno Deum |)ro nobis in œlernum homineinesse voluisli : fac nos, quœsumus, banc inetlabilem et divinissimam vilam Verbi in huinanilale, et bum.initalis in Verbo vitœ jugiter celebrarc : ul ejus Spirilu animeraur in terris , el ejus aspectu perfruamur in cœlis, qui noslra vitaestet gloria : ettecum vivit el régnât in unitale Spirilus sancli Deus, per ouinia sœcula sœculorum. Amen.

DE BEAT A VIRGISE.

Page 1