SE\TA DIE INFRÀ OCTÀVAM
IN PRIMO 50CTLRN0.
Lectio I.
De Epislola B. Pauli apostoli ad Hehrœos. {Cap. IX.)
Chrislus autem assiïlens Ponlifex fulurorum bonorum, per amftlius el perfeclius tabernaculiim non manufactura, id est non hujus crealionis, ncque per sanguinera hircorum aut vitulorum, scd per proprium sanguinem, introivit semel in sancla, aelerna redemptione inventa. Si enim sanguis hircorum et laurorum, elcinis vilulœ aspersus, inquinalos sanctiUcalad emundalionem Garnis : quanlo magis sanguis Chrisli, qui per Spirilura sanctnm semeti[)sum oittulit immaculcUum Deo , emundabit conscientiam nostramab operibus mortuis, adserviendum Deo vivenli ? Et ideo novi leslamcnli mediator est; ut morte inlercedenle, in redcmplionem earum prœvaricationum, (juœ erant sub priori leslamenlo, repromissiunem accijiianl, qui vocati sunl œlernœ hœrediiatis.
n,. Boncdiclus Deus.
Lectio n. (Ibid.)
Non in manufacta Sancla Jésus introivii, cxemplaria verorum :scd in i[)sum cœlum, ut a(>pareat nunc vultui Dei pro nobis. Ncque ul sœpeotîeratsemelipsura,quemadmodum Ponlifex inlral in Sancla persingulo'sannos insanguine alieno:alioquinO[)Oriebal eu m fréquenter pâli ab origine mundi : nunc autem semel in consummalione sœculorum ad dcslilulionem |)eccali, per hostiam suara apparuit. Et quemadmodumstaiulum esl hominibus semel mori, posthoc autem judicium : sic et Chrislus semel oblalus est ad multorum exliaurienda peccala; secundo sine peccalo apitarebit exspeclanlibus se, in salulera.
fs. In hoc apparuit.
Lectio ni. {Cap. x.)
Jésus ingrediensmundum dicit : Hostiam, el oblationem noluisii ; corpus autem aplasti mihi ; holocaulomata pro peccalo non tibi
im
ŒUVRES COMPLETES DU CARDINAL DE BERLLLL
placuerunt.Tunc dix'i : Ecco veiiio, incopite libriscriptum estde me, utfaciam, Deus,voliintatem tuam. Superiusdicens : Quiahoslias et oblationes et' lioloraulomata pro peccato noiuisti, nec placita sunt tibi, quœ secunduni legeoi otleruntur, tune dixi : Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam, aufert primum, ul seguens statuât. In qua voluntate sanclificati sumus [>er oblationem corporis Jesu Christi seuiel. Qui unam pro peccalis otlerens hostiam, in sempiternum sedet in dexlera Dei, de csetero exspectans dunec ponantur inimici ejus scabellumpedum ejus. Una enim oblatione, consulmnavit in sempiternum sanctificalos.
^. Vitam œ'.ernam.
IN SECUNDO NOCTURNO.
Lectio IV.
Sermo S. Leonis Papœ. (Serm. 8 De solemni-
tate Nalivitatis Domini.)
Récurrentes ad iliam divinœ misericordiœ ineffai)ileiii ineiinationem, qua crcator honiinum homo fieri dignatus, in ipsius nos inveniamur natura, quem adoramus in nostra, Deus enim Fiiius, de sempiterno et ingenito Pâtre Unigenitus, sem|)iternus manens in forma Dei, et incommutabiliter atque intemporaliter habens nonaliud esse quam Pater, furmam servi sine sua) detrimento majestatis accepit ; ut in sua nos proveheret, non ipse in nostra deficeret. Unde utrique naluree in suis proprietatibus [termanenti, tanta est unitatis facta communio, ut quidquid ibi est Dei, nonsitab huraanilatedisjunctum, quidquid autem est homiuis, non sjt a deitate divisum,
^. Gum in forma Dei esset.
Lectio v. [Ibid.)
Fidescatholica oblatrantium liœrelicorum spernit errores, qui Jncarnationem Verbi intelligere non valentes, de causa illuminationis fecerunt sibi materiam cœcitatis. Alii et enim Domino solam humanitatem, alii soiam ascripsere deitatem, alii veram quidem in ipso divinilatem, sed oarnem dixerunt fuisse simulalam. Alii professi sunt veram eum suscepisse carnera, sed Dei Patris non habuisse nataram et deitati ejus, quae erant humanse substantiee députantes , minorem sibi Deum , majoremque finxerunt, eum gradus in vera divinitate esse non possint quoniam quidquid Deo minus est , Deus non est.
^. Ipse est.
■Lectio VI. {Ibid.)
Alii cognoscentes Patris et Filii nuUara esse distantiam, quia non poterant vanitalem Deitatis intelligere nisi in unitate personœ, eumdem asseruerunt esse Patrem quem Filium : et nasci et nutriri, pati et niori, se|)eliri et resurgere ad eumdem perlinere, qui per omnia et hominis personam impleret et Verbi. Quidam putaverunt Dominam Jesum Christum non nostrœ subslantiae corpus habuisse, sed ab démentis superioribus et subtiJioribus sumptum. Quidam autem œsliraaverunt in carne Christi liumanam animam non habitasse nec fuisse,
sed partes animœ ipsam Verbi im[)losse Deitatem. Quorum imprudentia in hoc transiil, ut animam fuisse quidem in Domino faterentur ; sedeamdem dicerent mente caruisse quia suûiceret homini sua Deitas ad omnia rationis oflicia. Postremo iidem asserere prœsumpserunt partem quamdara Verbi iu carnem fuisse conversam ; ut in unius dogmatis varietatemultiplici,]non carnis tanlum animœque natura, sed etiam ipsius Verbi solveretur essentia.
Rcsp. Gratia nobis et pax a Jesu Chrislo.
IN TERTIO NOCTCRNO.
Lectio vu.
Lectio sancti Evangelii secundum Joannem.
In ilio tempore : Sublevatis Jésus oculis in cœlum, dixit, Pater, venit hora, clariûra Filium tuum, ut Fiiius tuus clariflcet le. El reliqua.
Horailia sancti Cyrilli episcopi. (Ex tractai, 11 in Jean, xviii.)
Manifestavit Patris nomen Fiiius, quod nimirum eflfecerit, ut intelligeremus, et liquido ceraeremus non solum Deum ipsum esse : nam et ante adventum ejus hoc a divinitus inspirata Scriptura fuerat pra;dicatum : sed et eum sil vere Deus, Patrem etiam illum esse nec faiso nomine sic appellari eum in seipso habeat et ex seipso genilam prolem sibi coœvam et propria natura coceternam. Genuit enim non in tempore creatorem saeculorum : porro magis proprium est quodammodo Dei nomen Pater, quam Deus : si quidem istud digniialem significat, illud substantialem proprietatem déclarai. Deum enim si dixeril quis[)iam, rerum omnium Dominum oslendil : Patrem vero si api)ellaveril, rationem proprietatis aitingit : manifestai enim ipsum esse genitorem : est autem magis proprium Deo, magisque verum nomen, Pater, quod et ipso Fiiius illii attribuens aliquando dicebat, non ego et Deus, sed ego et Pater unum sumus : aliquando vero rursus de seipso. Hune enim Pater significavil Deus; sed et génies omnes eum a discipulis baptizari jussit, non in Dei nomine, sed in Patris et Filii, et Spiritus sancti nomine id tieri verbis concepitis imperavit. Sic et divinus ille Moyses dum hujus mundi creationem narrai, non uni personœ opiiicium illud atlribuit, dum ila scribit : Et dixit Deus. Faoiamus hominem ad imaginemetsimilitudinem nostram. ; et dum ait, Faciamus, atque ad similitudinem nostram, sancta Trinitas signilicalur; [)er Filium enim in Spirilu Pater cuncla produxit, et eum non essenl, in lucem edidit.
Resp. Requievit.
Leciio VIII. [Ibid.)
Sed heec liquido assequi antiquiores non poterant; imo vero minime |)erspicua illis hœc oratio, eum peculiariler nominatus non essel Pater, an ne Filii quidem clare esset introducla persona ; Dominus autem noster Jésus Christus absque ulla dissimulalionf» acmulla cumiiducia Patrem suum a[tpellabat
APPENDICE
Deum, se vcroFiliurn ojiis vociihnl, ne. voriim soliolein se nnlur/n illius ostcrulol).!!, n fjiia rojiiinlur univcrsa, sirrjiio nomcn Palris ninniuvsl.'tvil, ne nos atl |ieif(M;lnin cognilioiiciii evexit, csl ciiiin iiln cxatlissinia co^nilio Dei nl(jUL' princijtii rerum crealanim , iil non solmii !)(Mim csso cogiioscanius, slmI oliam Pfllieiii illunicssc, ol cujnsnaiii i)il Pntor non ii^noreuius, alijuo ila mmuiI sine duliio eliaiu Spiiilus .sanrius innolcscii. Nani si (le Deo sriaMius soluninioiulo iliiini es^c Dcuiu, non inaj^is nohis lioc convenit, (juani illis (jui siilijiM li ernnt loi^i iJndaica^ (jui|»|.o jiiMidonlifp iiicnsuiani non excedil : el (jmimmfldnioiinrn niliil ad ]><'ir<ntiiin nddiixit lex, .vod i|nain(lani pn'dagogi dis('i|)linani invexit; iieque snHicicnlein ad pertedani virtiilcin cxercendain, i^ic inipcrfeilani (iiioiiuo; coj;;nilioneni Dei ailulit.el a laLsorum lantum ilcorunicullii revoL'alo>a(hiniiiii veruiniincDeuin adorandiini indnxil.Non enini erunt, inqnil. dii alieni pra-lcr me. Doniinuni Dcmn liiuni ndorahis, el illi >oli servies. Doniinns aulcni nosler Jésus ClirisUis liis nuai f'ieranl prwcepta pcr Moysen Jneliora adiiinxil,et n^andalis Icgalibus elarioroni docirinatn proponcns anliqua illa rogni'.ionc nielioreni illusliioremqiio largiliis est. ManifesUiai enini liobis reddidil non modo Deum esse conditorem ac Domiiium univorsorum, sed eliam J'alrem, et leipsa dcmonstravil ; seipsuni cnini tanqnam iuiaginem in médium adduxil dicens : Qui videl me, videl et Patrem, ego et Pater unum sumus.
V,. Spirilus Domini.
Lectio IX. (Ibid.)
Atque liCDC quidem merito, ut qui Deus essel ex Deo, subliuiiteret ut Deo convenit, ad Patrem suum loculus est : suhjungil aulem continuo quœJam quœ hominem magis ilecent. Quos dedisli milii de mundo, lui eianl, el mild eos dedisli. Kxistimandum est aulem hœc a Domino ditta esse, non <|uod proprio ac separalim aliquid irihuatur tanquam diversa polestalc pollenti Deo et Patri, quod non ipsius forte nt Fiiii : Ilex cnim est ante sœcula, ut canil Psalmisla, eumderaquecum Paire soililus esl ab œlerno ilominaliim. Sane quidem sapientissimus evangelisîa Joannes, ut suDjecta ilii esse universa oslenderet, régnante nimirum Paire cum ipso, scribebal. In propria venit, el sut eum non receperunt. Proi)ria vocat ipsius, eos eliam qui nondum i()sum noveranl, sed a se jugum regni ejus rejeceranl. Propria quippe Dei sunl omnia, neque in rebus crealis omnino (juidfjuam est, (juod Dominum non babeal unum, etsi Ibitasse illud crealura non noverit. Neque enim dicere })Otesl ullus, eo quod nonnulli decepli errore fnerint, creatorem universi, dominalu, quem in res omnes crealas oblinel, fpobari, sed omnia [ioiius illi subjugabit ac subjiciel, quod ab ipso édita in lurem l'uerinl el creata. Cum igitiir ita pror>us ac vere se res liabeal, Dei ijuidem erant, tjui natura Deus est, etiam illi qui a diabolo fuerant erroribus implicati ac mundi sceleribus involuli, seU f ilio lamen îunt dali. Quo tan-
dem pat lo? Sic nimirum iilncuil Deo ac Patri ut super eos regnarol lùnmnnuel, n^n quodjnm in eos regnare inciperel : sempei enim Dominus et Uex fuit, ut inquil, Dens : sed (juod liomo fat lus csl, cum pio vila omnium periculis se ojjjeceril, omnes hacraliorie redemeril, ac per seiiisum Deo ûf Patri obtuleril. Ita qui .^cmper cral atque ab initio cum gcnilore suo legnal ut Deus, constitulus Hex ut liomo, cui cum aliis, juxta nalurn- Immanoj condilionem, delerri polesl ni regnel.
'le Deum laudamus.
SliPTJMA DU': IMRA OCTAVAM.
IN PIMMO >OCTLn>0.
Lrctio I.
Dcl''pislola ad Hebra^os. [Cap. xii.)
Per [)alientiam curramus a^J propositujn nobis cerlamen : aspicienlos in auctorem lidei, el consummalorem Jesum, qui firoposito sibi gaudio susiinuil crucera, confusione conlem|»la, atque in dexlera sedis Dei sedet. Uccogitale enim eum, qui l.dem susiinuil a peccaloribus adversum senietipsum conlradictionem : ul ne faligeraini, animis veslris déficientes. Accessislis ad Sien montem, cl civitalem Dei vivenlis, Jérusalem cœleslem, et mullorum millium angeiorum frequcnliam, et Ecclesiam priujitivorum qui conscripli sunl in cœlis, el judicem omnium Deum, et Spirilus justorum {lerfeclorum, cl Testamenti novi medialorem Jesum, et sanguinis aspersionem melius loquentem quam Abel. Videte ne recusetis loquentem. Si enim illi non effugerunl, récusantes eum qui super lerram loquebatur : multo magis nos, qui de cœlis loquentem nobis averlimus. Cujus vox movil lerramlunc: nunc aulem repromillil, dicens : Adliuc scmel, cl ego movebo non solum leriam, sed et cœlum. Quod autcm, adliiio serael, dicil; déclarai mobilium translationem, tanquam faclorum, ul maneantea queo sunl inimobilia. Itaquc rcgnum immobile suscipienles, habemus graliam, j>er quam serviaraus placenles Deo, cum metu el reverentia. Elenim Deus nosler ignis consuraens est.
^ Benediclus.
Lectio II. {Cap. xiii.)
Jésus Christus lieri, et hodie el ipse in sœcula. Habemus allare, de qio edere non babeiit poleslalem qui (abernaiulo deserviiinl. Quorum enim animalium infertur sanguis pro peccalt» in Sancla per Pontificem, liorum corpora crcmanlur extra (.asiia. Propter quod ei Jésus, ut sancliticarei [>er suum sanguinem, poiailiira. extra portam j assus est. lîxeamus igilur ad eum extra castra, imfiroperium ejus portantes. Non cnim babemus bic manenlem civitalem, sel luluram inquirimus. Per i|)sum ergo offeramus hosliam laudis scmjicr Deo, id est fruclum labiorum conliîenlium nomini ejus.
iV In bocapi'aruil.
Lectio m. [Ihid.) Deus I acis, qui eduxit de raorluis pastorem magnum ovium, in sanguine icsi.i-
menti œterni, Domijium noslrum Jesum Christum, ai)tet vos in omni bono. ut l'aciatis ejus voluntateui : faciens in vobis quod placeat coram se per Jesuai Christum : cui est gloria in saecnla sœculorum.
^. Vitam eeternam dedil nobis.
IN SECUNDO NOCTURNO.
Lectio IV.
Sermo sancti Leonis Papae. (Serm. 3 De Passione Domini.)
Hoc catholira fides tradit, hoc exigil : ut in Kedemptorem nostruiu duas noverimus esse naluras, et nianentibus proprietatibus suis, tantaui factam unitatem utriusqiiesubstantiae, ut ab illo tempore; quo sicul humani generis causa poscebat, in bealœ Virginis utero Verbum caro factum est, nec Deum illura sine hoc quod homo est, nec hominem sine hocliceal cogitarequod Deus est. Ex{)rimit quidem sub distinctis actionibus verilatem suam utraque natura, sed iieutra se ab alterius connexione disjungit. Nihil ibi ab invicem vacat, tola est in majestate humilitas, tolain humilitalemajestas. Nec infert unitas confusionem, nec dirimit proprietas unitatem. A'.iud est passibile, aliud inviolabile ; et tamen ejusdem est contumelia, cujus et gloria. Ipse est in inGrrailate, qui et in virtute : idem morlis capai, et idem victor est mortis.
^. Cum in forma Dei.
Lectio V.
Suscepit ergo totum hominem Deus, et ita se illi, atque illum sibi misericordiœ, et potestatis ratione conseruit,ut utraque alteri natura inesset, et neutra in alteram a sua proprielate transiret. Sed quia dispeiisatio sacramenti ad reparationem nostram ante sœcula aeterna dispositi, nec sine humana intirmitate, nec sine divina erat consummanda virtute ; agit utraque forma cum alterius comrounione, quod proprium est.
Verbo scilicet opérante, quod Verbi est, et carne exsequente, quod carnisest.Unumhorum coruscat miraculis, aliud succumbit injuriis. Aliud ab œqualitate paternœ gloriœ non recedit, hoc naturam nostri genens non reliquit. Verumtamen eiiam ipsa receptio passionum, non ita est nostrœ atfeotioni humilitatis exposita, ut a potentia sit divinitatis a>juncta. Quidquid Domino illusionis et contumeliae, quidquid vexationis et pœnœ intulit furor impiorum : non de necessitale îoleralum, sed de volunlate susceptum est. Venit enim Filius hominis queerere el salvare, quod perierat. Et sic ad omnium redemptionem utebalur malilia persequenlium, ut in mortis ejus resurrectionisque sacramento etiam interfectores sui possent salvi esse, si crederent.
1^. Ipse est imago.
Lectio VI. [Ihid.) Cum igitur esset Deus in Christo mundum reconcilians sibi, et creaturam ad Creatoris sui imaginem reformandam, Creator ipse gestaret, peractis miraculis operum divinorum, quœ prophelicus olim S;>ir:ius gerenda
praedixerat. Tune aperientur oculi cœcorum, et aures surdorum audicnt, tune saliet claudus ut cervus, et plana erit lingua mutorum ; sciens Jésus adesse jam tempus g!oriosee passionis implendœ. Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortera. Et iterum : Pater, si fieri potest, Iranseat a me calix isie. Ouibus verbis quamdam formidinem protitentibus , nostrœ infirmitatis atfectus participando, curabat, et pœnalis experientiœ metumsubeundo, pellebat. In nobis ergo Dominus nostro pavore trepidabat; ut susceptionem nostrœ infirmitatis indueret, el nostram inconstanliam, suœ virtutis soliditate vestiret. Venerat enim in hune mundum dives atque misericors negotiator cœli, et commutatione mirabili inierat commercium saluiare, nostra accipiens, et sua Iribuens, pro contumeliis honorem, pro doloribus salutem, pro morte dans vitaQi,et cui ad exterminationem persequenlium poterant plusquam duodecira milla angelicarum servire legionum, maiebat nostram recipere formidinem.quamsuam exercere potestatem.
^ Gratia nobis et pax.
IN TERTIO NOCTURNO.
Lectio vu.
Lectio sancti Evangelii secundum Joanuem.
[Cap. XVII.)
In illo tempore : Sublevatis Jésus oculis in cœlum, dixit : Pater, venit hora, clarifica Filium tuum, ut Filius tuus clariûcet le. De Homilia sancti Cyrilli eniscopi. (Tract. 11 in Joan.)
Quoniam propositi texlus vis quodammodo nos cogitadsublimioressensus ascendere, nosque ad hoc Salvator invitât, cum ait : Sicut lu, Pater, in me, et ego in te, ut et ipsi unum in nobis sinl : considerandum est perattente, quam tandem a nobis hisce de rébus institui conveniat orationem. Nam in superioribus quidem non absque ratione dicebamus ûdelium unionem, quœ concordia etanimorum consensustabilitur, debere divinœ modum unitatis et subslantialeui sanctœ Trinitatis identitatera, ac totam in seipsa connexionem imitari ; in his autem jam naturalem quoque unitatem studemus ostendere, per quam nos inter nos, et omnes Deo colligamur; fortassis etiam corporali inter nos unione conjungiraur, licet adeo distincti simus, corporum diversitate divisi; ut unusquisque nostrum circumscribalur et subsistât. Cum igitur in Pâtre et. Filio, atque adeo sine dubio in Spiritu sancto naturalem esse unitatem omnes faleantur ; una quippe divinitas in sancta Trinitate creditur et glorificatur; age,consideremusrursus qua ratione nos ipsi quoque unum inler nos corporaliter ac spiritualiter, el cum Deo esse inveniamur.
^. Requievit super eum.
Lectio VIII. (Jbid.)
Itaque ex ipsa Patris subslantia Unigenitus nobis prodieus totumque possidens in sua naiura genitorem, caro factus est secundum Scripturas, ac seipsuna perinetfabi- 1cm cumteiTL'iio corpure nostro co]iulatio-
norn et unionera ctim natura nostra (jur,- (laiiiiiioilo uiiiiciiit. Ita qui iialura iJeiis est vcre l'Xbtilil, cl faclu.s cl vere ca'lolis lioluu, non (leiler, hoc esl Dcum per graliaiu iiabeiii> , ut cotUciidunl (juKiaiu, c]iiit)Ub exado perspecta iiuii qsI iiiv.slerii istiiis su- Miiuilas, scd vcrus Dcus, simul et Ikmiio ; ut ea ({Uff) piuriiimin !>e<'uii(l(iMi iialurain iiiler .se dissidi'liaiil, iii seiji.so uiio conjurigerel, liumiiUMinpic nnturte (livii:œ c(Jiiî>or- Iciii ac parlui|iL'iii reddercl. Nam et ad nos u>quo |terveiiil parluipalio Spirilus, et inhabitalio qnflo iinliuiu duxil a Chri^lo, et in ip>o pi'iiuu Tuil, l'uui nul)is similis iiilellii^aliir, hoc e>l huino uiiclus et saiiclilicalus (lainelî^i natura Deus est, qualenus ex l'alro nalus cslj et suum ipse templuin Spiritu proprio sanclitical, et omncui, quau ah ipio est producta, crealurani, quœ sanciificalionis ca|>ai fuerit. llaquu tanquani origo, lirincipiuui et via, qua Spiriluni sancluni participamus, Deoque unimur, Chrisli my- Slerium est,cuiu omnesin ipso sancliliceuiur eo que a nobis dicluiu est modo.
î|. Si'irilus Dumini.
Lectio II. (Ibid.)
Ut igitirnos quoqueipsi unione cum Deo inler nos coiijungeremur et commisceremur , quamvis habita ratione ditrerenliœ singulorum, pro|irielate animarum corporumqiie distemus; modum lamen quemdam adinvenit Unigenilus pro ea quœ ipsi convenil sapieniia, et consilio Palris : unoenim corpore, suc nimirura, in se credentes benedicens per myslicam communionem cum sibi tum nobis invicemreddilconcorporales. Quis cnini eos qui per sanctumcorpus unione devincti sunt, ab hac naturali inter se conjunclione dividet ac diveilel? Si enim omnes de uno pane partici|)amus, unum omnes corpus eflicimur : dividi quippe non j'Olesl Chrisius ; pro|)terea et Christi corpus est Ecclesia, nosautemmembra, utsapienler ait l'aulus. Nam cum uni Christo per sanctum corpus ejus uniamur, ut pote qui unum et indivisibilem in corporibus recipiamus uoslris, ipsi polius Christo quam nobis membra nostra debemus. Quod autem Salvator caput sit conslitutus, ac [)roinde corpus appeilelur licclesia tanquam ei singulis membris compositum. (juod item hanc corporalem cum Cliristo unionem, per participationem sanclœ carnis ejus acquiraïuus , ostendit Paulus de mysteriis pielatis disserens. Si autem concorporales omnes inter nos sumus in Christo, neque internos solum, verum eliam cum ipso, qui per suam carnem in nos venit, quomodoijam omnes etjinler nos el|in Christo unum non sumus? Est enim hujusunionis vin culum Chribius, qui Deus simul est et homo.
Te Deum laudamus.
JN VJt OCTAVA
( Omnia ut in die, prœter Ltcliones. )
IN PRIMU NOCTLRJiO.
Lectio I.
Incipit Epislola B. Pauli apostoli ad Ephesios. ^ap. I.)
Benedictus Deus et Pater Domini noslri
APPENDICE. 1754
Jcsu Christi, qui bcnedixit nos in omni benedicti<jnespiritnali in cœlcstibusin Christo, sicut elegit nos in ipso anlc mundi constilutioneni, ut csseiiius sancti et iinmaculati in conspcM lu ejus in charilale. Qui j»rflodeslinavil nos in adoptionem fiiiorum per Jesuin (Ihribiuui in ipsum, sei.undunï propositura voiuntalis suod, in laudcmgiorim graliœsuu?, in ipia gralilicavit nos in dilecto Filio suo. lii quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, reniissioncjn [leccalorum, secundum divilias graliœ ejus, quœ supcrabundavil in nobis in otnni sa|)ien(ia et pruiJcnlia ; ut noium facerct nobis sacramentum voiuntalis suaî, secundum beneplacitum ejus, .^uod propo'iuil in oo, in disf)ensalione pleniludinis teniporura, inslaurare omnia in Christo. is. Benedictus Deus.
Lectio II.
De Epislola B. Pauli apostoli ad Philippenses. [Cap. ii.)
Hoc sentile in vobis, quod et in Christo Jesu; qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbilralus est esse se œqualem Deo : sed semetipsum eiinanivit formara servi ao cij)iens,in simililudinem hominum factua, ethabilu inventus ut homo. Humiliavit semetipsum faclus obediens usque ad morlem morlem autem crucis. Propter quod et Deus exaltavil illum, etdonavit illi nomen, quod est sujier omne nomen, ut in nomine Jesu omne genu fleclatur cœleslium, terrestrium et infernorum ; et omnis lingua confUeatur, quia Dominus Jésus ,Chrislus in gloria est Dei Palris.
^. In hoc apparuit.
Lectio m.
De Epislola B. Pauli apostoli ad Colossenses. [Cap. i.)
Eripuit nos de poleslale tenebrarum, et Iranstulil in regnuiu Filii dilectionis suœ ; in quo habemus redem()lionem per sanguinem ejus remissionem peccalorum ; qui est imago Dei invisibilis, primogenitus omnis crealurœ; quoniam in ipso condilasunluniversa in cœlis, et in terra, visibilia et invisibilia, sive Throni, sive Dominaliones, sive Principatus, sive Pûteslales : omnia per ipsum et in ipso creata sunt ; et ipse est ante omnes, et omnia in ipso constant. Et ipse est caput corporis Ecclesiae, qui est principium, primogenitus ex morluis : ul sit in omnibus ipse priraalum lenens, quia in i|>so complacuii omnem plenitudinem inhabilare , et per eum reconciliare omnia in ipsum, pacificans per sanguinem crucis ejus, sive quœ in terr>» sive quœ in cœlis sunt.
^. Vilam œternara.
l^ SECLÎ5DO HOCTUHNO.
Lectio IV.
Ex. ser. B. Cyrilli archiepisc. Alexandrini De incarnatione Yerbi Dei Filii Patris. — El Concil. Ephes. parte m edilionis RO' manae.
Sunt qui in auditorura animos furtim ac perfraudem irreount, DeuQj Verbum asse-
