SCÈNE VI
Pour moi, garçon sabotier, Voilà le fin du métier.
Not' bourgeois, en v'ià encore eune paire, et qu'a rfîl , j 'm'en vante.
GERVA.IS.
Hé ben , refais-en eune autre.
BRUNO, cherchant.
Refais-en eune autre.... refais-en eune autre... n'j a pu d'bois ici.
GERVAIS
Ah î hé queuqu'tu m'diras pour t'excuser ? Je n' t'avons pas commandé hiar d'en faire arriver eune voiture, après l'soleil couché?
BRUjyo.
Après l'soleil couché ! la belle imaginative !
GERVAIS
Oui, grand vaurien. La promenade délasse.
BRUNO
Pourquoi donc qu'ous vous couchez , vous ?
GERVAIS
J'crois qu'tu m'raisonnes? T'a une bonne place; mais, morgué, si tu veux la garder, faut changer d'vie , d'abord. Hé ben ! partiras -tu ?
BRUNO, sortant.
Queu chien d'métier! travailler comme un cheval, et et' traité d'même ! vaudrait autant et' rentier.
LES SABOTIERS