STROPH. IIII

Amanda virtus, magistri Negat et abnuit cura m :

Sine fraude, sine et artibus Excurrit in campum equus :

Canis nemora rimansque venaticus Prensat, haustibus hians Notis sine dolo, feras Eatibulis jam quoque Cubantes : nec opéra Docentis canunt Per agros amictae Pennis aves : neque sonum Amabilem citharae

ANTISTRO.

Eburneae temperas tu

hisi duce et magistro te

Tibi, Petre : amor at in tuos

Candorque amicos, suum

Decus sibi adimens arrogat caeteris,

Invide ns sibi malè :

Quos inter erat et locus

Mihi aliquis : nec nego

Tibi saepe Latium

Per, et Doricum

Nemus colligentem

Thymbram, thymximquc, casiamque,

l'ahulo solitum

EPOD

Praebere me : dulcis apiculae

More, tu labella tenera

Ad haec porrigebas

Rudia fundamina

Favi, tibi tua quae dein

Polita cura, diu saepeque operose

Nectar coaluere in hoc,

Quale non stillat Hybla, non Hymettus.