Celui qui a donné son libre arbitre à Dieu, ne

tione, nec de paradiso, nec de inferno, nec dt morte, nec de aeternitate.

8. Non débet velle scîre, an gradiatiir corn voluatate Dei, an cum elidem yoluntite resignata maneat, necne ; nec opus tst m velit cognoscere sui^ statiim, nec propriuœ nihil, sed débet ut corpus exanime manere.

9. Non débet anima' reminisci, nec sul, nec Dei, nec cujuscumque rêi, et in vi4 interna omnis reflezio est nociva, etiam refiexio ad suas humanas actiones et ad proprios defecfcus.

10. Si propriis defectibus alios scandalizet, non est necessarium reflectere, dummodo non adsit voluntas scandalizandi : et ad proprios defectus non posse reflectere, gratia Dei est.

11. Ad dubia qua» occurrunt, an recté procedatur necne jt non opus est reflectere.