CAPUT XII

Profertiir sancti Cypriani testimoniiim.

« 1° Deus unus est, ait sanctusdoctor et martyr ■> antiquissimus, et CInistus unus, et una Ecclesia, n et cathedra una super petram Domini voce fun- « data... Quisque alibi eollegerit, spargit '. » Porro cathedra ea est, in qua fides docetur. ISe quœras igitur duplicemcathedram.Nedicashincconcilium, seilicet corpus Ecclesiœ, illincsedeni apostolicam, seilicet caput, diversam fldemdocere posse. Id pernegat rox Domini. Una estcathedra, una vox, una mens capitis et corporis : unanimes sunt hx ambae EcclesicB partes, et oninino ad fidem docendani individu». Si quid dicet corpus hoc et caput pariter prœdicat. Si quid caput prœdicat hoc idem eodemqué oraculo corpus asserit.

<• 2° Probatio est ad fidem facilis, ait sanctus doc- « tor 3,compendio veritatis. Loquitur Dominus ad <■■ Petrum : Ego tiln dico, etc. » Rêvera magninn est hoc et facile ad veritatemtutoindagandam compendium, si primo ictu oculi spectes quid Petrus in sua .sede doceat. Quisque enim alibi eollegerit, spargit.

* Ad SrapuU cap. n.

' £pist. XL, ad Plehcm, p. 53.

} De iinil. Ecdes. p. ivi.

H" Pergit Cyprianus ' : « Super illum unum aedi- » ficavit Ecclesiam suam... Ut unitatem manifes- « taret, unitatis ejusdem oriyincm ab unoineipien- « tem sua auetoritate disposuit. »

4" Alibi sic liabet ' : « .Scimus nos hortatos eos " esse, ut Ecclesiic catholicaî radicem et niatricem « agnoscerent ac tenerent. » Si vitiaretur plantœ radix, planta ipsa continue marcesceret. Non solum agnoscenda est ha}c radix, scd etiani omnibus diehus sine intermissione tenenda.

ô" .\libi sic docet^: « Petrus tamen, super quem « œdilicata a Domino fuerat Ecclesia , unus pro om- « nibus loquens , et Ecclesia; voce respondens , ait , « etc. " Quid igitur mirum , si pontifex Hormisdas , aliique veteres Patres , dixerint : Romana, hoc est catholica Ecclesia , quandoquidem Petrus Eccksix voce respondere consuevit? Quid mirum si corpus Ecclesiœ ore sui capitis loquatur.'

6° « Schismatici navigare audent ad Pétri cathe- <> dram, atque ad Ecclesiam principalem, undeuni- « tas sacerdotalis exorta est... nec cogitant eos « esse Romanos, quorum fides, apostolo prœdi- « cante, laudata est, ad quos perfidia habere non " possit sacessum ■*. » Itaque ne dixeris Ecclesiam principalem, quœ omnino singulari privilégie donatur, nunquam esse aliquid hœreticum definituram , quin cito resipiscat, et ejurata baereticorum perfidia, sibi ipsi humili animo contradicat. Contra Cyprianus docet ne accessum quidem posse dari subdolœ hœreticorum perfidiœ ad hanc sedem circunveniendam.

7° Cujus quidem principalis Ecclesiae supreraa auctoritaseo Cypriani sermoneeonfirmatur* : « Quo- ■■ modo solismulti radii, sed lumen unum, et rami « arboris muiti , sed robur unum tenaci radice fun- 11 datum , et cum de fojite uno rivi plurimi defluunt , « numerositas licet diffusa videatur exundantis co- <■ piœ largitate, unitas tamen servatur in origine. 11 Avelle radium solis a corpore ; divisionera lucis 11 unitas non capit. Ah arbore frange ramum ; frac- ■i tus germinare non poterit. A fonte praecide ri vuin ; Il pran'isus arescit. Sic et Ecclesia, Domini luce per- 11 fusa, per orbeni totuni radios sues porrigit 11 Unum tamen lumen est, quodubiquediffunditur, 11 nec unitas corporis sépara tur. Ranios suos in uni- 11 versam terram copia ubertatise.\tendit,profluenteô 11 largiter rives latius expendit. Unum tamen caput « est, et origo una, et una mater fecunditatis suo- 11 cessibus copiosa. »

' De unit. Ercles. p. IDi.

-■ Epist. XLV ad Cornet, de Pohjc. p. 59.

3 Ihid. LV, ad Coriiel. cont. Hceret. p. 83.

' Ibid. LV, mox. cil. p. 86.

' De unit. Ecoles, p. 195.