CAPUT XIII

Profertur sancti Hieionymi testimonium.

« Catliedram Pétri , inquit ■ , et fidein apostolico « ore laudatam, censui consulendam....Ubicunique

« fuerit corpus, illuc congregabuntur aquilœ

« Apud vos solos incorrupta Patrum servatur hœ-

« reditas Vos estis luxmundi; vos sa! terrae,

«etc.... Beatitudini tuae, id est, cathedrae Pétri « comraunione consocior : super illarapetram œdi- « Ccatam Ecclesiam scio. Quicumque extra hanc « domumagnuinconiederit,profanusest.... Decer- « nite, obsecro , si placet , non timebo très hypos- « tases dicere : Si jubetis, etc. «

Uieronymus non dicit : Vestrae sedi me conjungi volo, eo quod ex promissione sciam hanc sedem , si in fide docenda erraverit, mox ad rectum (idei tramitem reversurani , et docili erga inferiores ecclesias animo ejuraturam esse suuni errorem. Non dicit Hieronymus : Si haec sedes contra fidem me forte deceperit , ad hanc fidem repetendam ipsa cito resipiscet, et ego cumilla libens resipiscam : unde si me deceperit, brevis saitera erit ejus deceptio, et meus errer. Sed contra, sanctus doctor ait : Ubicvmque fuerit corpus , illuc congregabuntur aquike , id est : Qusecumque dixerit haec sedes , hœc eadem uno ore , una voce , uno animo dicturaa sunt aliae omnes catholicse ecclesiœ. Absit vero ut aHœ ecclesise huic principali unquam exprobrent aliquid hxreticum ab ipsa definitum fuisse. Contra Hieronymus déclarât eas omnes ecclesias , quae , rejecta hujus sedis definitione tanquam iiœretica , a comraunione fidei sic definitae recédèrent , agnum extra nanc unitatis domum esse comesturas, atque adeo \yrofanas fore. Si vero constaret hanc sedem alii}Uidhœreticumdefinire]posse, oportuissetutmaxi-

' Eput. XIV, al. Lvii , ad Damas, fo. t. iv. part. ii.

[ mus ille doctor Hieronymus ita fuisset lociitus : .■/pml vos so/os quidem incorrupta patrum hactenus sercutaest hxreditas ;seA singulis diebus obscurari, inquinari et intermitti potest h»c traditio; unde si deftniatis aliquid hxreticum , nulla erit in nobis mora, quin aperte contradicatur impiœ vestrae definitioni.

Obstrepunt critici , dicentes hœc oratoris Hieronymi verba non esse dogmatica hujus Patris statuta, sed officiosas voces, quibus hujus sedis gratiam inire studebat, exagerata ipsius auctoritate. Verum prœterquam quod assidua et continua heec Patrum placita efficacissimam traditionem contexunt, insuper quœnam est alia, quseso, sive Alexandrinœ, sive Constantinopolitanœ sedis auctoritas, cui simile quidquam dictuin fuerit, dum gratia imperatorum et prœsuium ambitio, ejusmodi laudes exigere videbantur? Quod si fas sit indomito criticorumgregi ejusmodi sententias ex ipsa Christi promissione depromptas , in asseiitatorium la udandi genus, et in turpe verborum lenocinium detorquere, ecquis erit omnium Patrum , cui toto credere possis; quaenam vero assignabitur traditio de infallibilitate Ecclesiae universalis, quam protestantes pessimo hoc exeniplo freti, facile non éludant, dicentes verba Patrum de auctoritate Ecclesiae, vago et adulatorio animo fuisse scripta .'