CAPUT XXI

Piofertui' Florentiiii concilii lestimoniuni.

« Difflninius , ait ' , sanctam apostolicam sedem , « et Romanuni pontificem in universum orbem ten nere primatum, et ipsuni pontificem Romanunj « successorem esse beati Pétri, principis aposto- B lorum, et verum Christi vicarium , totiusque Ec- « clesiaecaput, et omnium christianorumpatreniac tt doctorem existere; et ipsi in beato Petro pascendi, " regendi , ac gubernandi universalem Ecclesiam a " Domino nostro Jesu Christo plenam potestatem n traditam esse, quemailmodum etiam in gestis " œcumenicorum conciliorum, et in sacris canoni- « bus continetur. >.

Ututlibueritdictitentcritici, bac clausula quemadmodum restringi hanc plenitudinem potestatis, ita ut sedes apostolica universalem l'^cclesiam regere non possit, nisi quemadmodum , etc. id e^, nisi juxta hancregulam quain œcumenica concilia et sacri canones assignant; has equidem argutias insuper habendas, et uno ictu succidendas esse arbitror. Quis enim sanae mentis unquam dixerit in hoc esse sitam plenam hanc et supremam auctoritatem, ut sedes apostolica c;eco iniperio omnia jura et leges funditus evertere possit? Nonne ipse Doctor gentium ad tertium usque cœlum raptus, et in regenda Ecclesia diictus iiistinctu Spiritus sancti , fatebatur se, cum cœteris apostolis, omnia ad xdifi,cationem , nihil ad destructionem ' posse? Quid igitur inferre volunt critici ex ea conditione quae sedi apostolica; et ipsis apostolis comraunis est? In hoc certe suprema est et plena sedis apostolicae potestas, non quod contra canones temere et caeco modo omnia jura omnemque disciplinam perturbare possit; sed contra quod spiritu Dei ex proniissis ducta,cum sacris canonibus nunquam nonconcordet; siquidem spiritus Dei , qui in capite juxta ac in reliquo Ecclesiœ corpore semper spirat , nunquam sibiipsicontradicit. Ergofalsissimeetabsurdissiine supponitur fieri posse, ut apostolica sedes aliquid contra concilia œcumenica et sacros canones unquam definiat; quemadmodum pari cum absurditate supponeretur concilia œcumenica posse unquam aliquid definire contra sedis apostolicœ definitiones. Uno verbo, constat Ecclesiaî corpus atque cajiut, uno ore, una voce, una mente semper loqueutia, nunquam posse dissentire.

Hoc unum maxime annotandum superest, quod si (le canonum praxi aliquando subsit dubitandi

(Une. n„

•('///, Conc. t. XIII, p. 515.