CAPUT XXXVIII

Examinatur qua latione concilium pontifici piioemineal.

1° Ex supra dictis aperte constat concilium générale superius esse Papœ persona; quandoquideni si persona Papae contra fidem erret, et sua contuniacia fiat bœretica , concilium potest de illius persona ferre sentcntiam, eumque deponere.

'2° Ineptum est quaerere quid sit superius vel inferius, an pars essentialis corporis, nimirum centrum et caput, an tota corporis compages, quae caput cum reliquis membris compkctitur. Juxta promissionem Christi , fundamentum et arx superimposita, centrum corporis et partes reli(|ua;, caput et cœtera membra, divelli et dissilire nullo temporis puncto possunt. Igitur frustra et inepte quaesiveris quacnam pars alteram possit corripere, etsibi subditam emendare. Neutra neutri subjacet, quippe quœ ambœ omnibus diebus, usque ad consumniationem sœculi omnino consensurœ sunt, et nunquam lapsurae. Unde absurda est vel tantulae dissensionis suppositio, quae Geri non potest, nisi negata aut saltein elusa promissione Christi , et corrupta Eeelesiœ forma.

3" A sede apostolica appeliatur quidem ad concilium, ut rudioribus et indoeilioribus animis veluti palpabilis fiat omnium ecclesiarum eonsensio, in magnificentissima bac universalis Ecclesiœ repraesentatione. Sed tum caput corpori adjuncto praeeminens , ut caput decet , una cum toto corpore sententiam suam repetit et confirmât. Absit vero ut in ultima bac sententia caput ipsum a reliquo corpore detruncato judicetur.

-\° A concilio pariter appellari potest : aut etiam sedes apostolica, nullo privato homine appel lante, examinare potest an patres concilii , qui universalis Eeelesiœ procuratores erant, procurationis suae limites excesserint. 1» Exarainatur an legati ipsius apostolicœ sedis, ut aliquando luctuosissime contigit , fuerint proditores ; 2» an reliqui procuratores ecclesiarum, procuratione data abusi fuerint. Tum caput atque corpus reliquum, uno eodemque spirituducta, consiliidefinitionesaut reprobant aut ratas faciunt . In eo autem eapitis corporisque consen •

DE SU.MMI POMlllCIS

siune, et concilli conlirriiationeaiit rcpiobationc, sistit suprema et iiidividualiujus individui corporis auctoritas.

5° Quaiido mortein oLiit pcrsona Papa' , nequeper ■ntestiiios tumultus licet aliuin sine inora suflici, sedes aposlulica, qua; a sederite liomiiie semper distiiiguitiir, estverurn totiiis Kc(-lesi;ccaput luinquain intennoiiturum: alias corpus Eeciesiajdftiuncaluin atque adeo exaninie esset , quoties inoreretur persona poutilicis. Haec autem sedes nunquaiii internioritura , semper est caput ; quo niliil est superius. Neque eniin caput cura toto corpore sumptuui superius esse potest se ipso; quaudoquideui neque caput a toto , neque totum a capite dissentire potest.

6" Si occurratscliisniatis lues,tum certe persona utriusque Papœ ineerti concilio subjaeet. F.nimvero ad totum Ecclesiœ corpus quam maxime pertinet, ut de suo vero capite sospitando sibi ipsi consulat. Sed nihilo tamen minus ipsa sedes, quantumvis incertus sit quis vere sedeat, integram suam prœrogativani sibi retinet, ut sitcaput in Cde indeficiens, quo fratres sint conQrmandi. Unde constat eo tempore, juxta ac in cœteris , neque caput a corpore , neque a capite corpus posse unquam dissentire autdivelli.