RELIGIONIS LUCTUS

E&EGXA.

NuNTiA sollicitas ut primiim fama per urbes

Franciscum fatis occubuisse tulit, Gontinuô madidis latè dolor ingruit alis ,

Lœsaque communi vulnere corda subit.

Unum omnes flevere boni : tu sola triumphas ,

Spemque novam , luci gens inimica , foves. Sic , ubi se densâ involvit caiigine Titan ,

Et rapuit terris nox inopina jubar, Amissum queritur lumen conterritus orbis ,

Et natUra , velut funere raersa , silet. Lsetitiâ in tenebris soke strepuere volucres

Quœ ferre invisam non potuere diem.

At dum multa viro jactura doletur in uno ,

Et facit in laudes ora diserta dolor ; Tune ego Telemachi meditabar dicere fletus,

Gui melior Graio raptus Homerus erat; Tune ego Pieridum luctus, quas ille soluto

Sed bene conoposito jusserat ire pede.

Ëcce autem stetit ante oculos mœstissiipa vultu

Relligio , et cœptuin rumpere jussit opus : Ecquid amas, dixit, luctus effingere vanos?

Si veros mens est pingere , pinge raeos. Me decet, ah nimium ! Francisco fletus adempto;

Yel mihi , vel uuUi flebilis ille périt. ?foster jure dolor totum sibi yindicat illum ,

Quem potui totum dicere juré meum.