XI. 3o

Dis

pu] inh

huj Al<

dit pei

Tum Alctdes injecit brachia torosa in armum trahit taurum ruentem, et figit humo cornu tajidem alta arena eum sternit. Dum teneba ferocr rigidum cornu, illud infregit, et a fronts revellit. Naiades illum refextum pomis et odoi sacrâverunt copiée gratissimo numini.

FONTANUS AD DOMINAM MONTESPANAM. '

Fabularum adinventio numinis donum ftiit ; debetur, debentur et arae : singuli quotquot i hujus artis auctorem ut deum colamus. O ! ille captant aures, animam rapiunt suspensam : narr; • simplici pectus ingeniumque agunt ad arbitriu Olympa, fabulae similis, si quondam deorum n i meae accubuit musa , haec dona benignis oculis as et jocos quibus indulsi genio gratos habeas y . Tempus, quod cuncta atterit,»in hoc opusculo parcet nomini; sic annorum injuria superior eva < Quicumque sibi ipsi superstes esse velit scriptoi petat suffragia. Tu meis carminibus pretium dices : est in ullo dicendi génère lepos vel tenuis mica i quae te lateat : tu vénères gratiasque décentes m \ blanda vox , vultus ipse silens pectora deniiulcet . quam lubens musa fiisius haec grata diceret ! Ât mr ribus haec reservantur ingeniis; nobiHoris musae

• L\ FojiT. Prolog, du liv. "vii.

468 FABULiË.

te manet. Sat mihi dummodo extremum opus tuo muniatur nomine. Ergo fave libello quo redivivum me futurum spero quondam. Te favente, haec carmina toto orbe passim legenda sunt. Nec tantum munus ego unquam commerui; at id postulat ipsa fabula. Scis quanta gratia poUeat mendacium : si tibi bic arriserit, pro merito templum ponam. Sed erravi : terapla uni tibi ponere decet.

ANIMALIA PESTB LABORANTIA. '

Malum terrificum, malum a numine excogitatum',

ut mortalium scelera ulcisceretur, lues ( namque suo

nomine dicenda est ) lues quœ intra unam diem Âche-

ronta ditasset, grassabatur in animalia. Omnia morbo

correpta : non omnia occidebant. NuUa remédia da-

bant operam , ut animam aegram et languidam refice-

rent. NuUus cibus gratum elaborabat saporem. Née

lupus, nec vulpes dulci praedae insidiabantur. Turtures

sibi invicem erant terriculae : nusquam amor; ergo

nusquam blanda gaudia. Léo concione habita dixit :

Deos iratos credo hoc exitium immisisse terris, ut

scelerum pœnas demus. Qui plus nostrum peccayit,

numinis irae sese devoveat. Forsan hoc piaculo caeteri

convalescent. Atqui historia monet eo in casu hujus-

modi piacula felicem exitum habuisse. Ergo ne nobis*

' La Fomt. Uv. vil , fable i.

FABULiE.

met adulemiir, atque ut severe scrutemur q vitii pectori inest. Ego pro me dicam : Aliquar raci indulgens appetentiae, vervecum copiam di Quid in me peccaverant? nil prorsus. Quin e pastorem voravi. Si quidem res id postulat ut voveam, presto sum. At caeteri sua vice pecc cant; namque jure merito scelestior pœnas à Domine , inquit vulpes , benignus es praeterquai decet. Scrupulosius religione tuus animus angit ovium plebecula vesci; quid in hoc peccasti? vorando dignatus es grèges insigni honore. Past< haud dubie nil pertulit immeritus , cum fuerit tyrannis qui in animal ia iniquo potiuntur in His dictis applaudunt assentatores. Nemo auf perscrutari graviora ursorum, tigridum, caetei que ferarum scelera. Quisquis ad rixas pron etiam canes , coronae judicum visi sunt sancti nocui. Tandem sic ait asinus : Ad oram prati chorum dum errarem olim, famé, occasione da nero gramine , ipso suadente diabolo , ut memi linguae mensuram ^ herbam totondi; atqui id ir ut verum loquar. Gontinuo omnes exclamant latur asinus. Lupus veterator nec illiteratas , coi probavit diris devovendum impurum animal , de scabie exesum, ex quo fons omnium malorum. i sima noxa habita est summum nefas. Alienam h< car père; proh! scelus horrendum^ dignum pœ pitali! nec impune evasit miser. Prout in secunc in adversa fortuna versaris, coram judice p^rgai aut evictus mulclaberis asperrime.

GAHRUCA ET MUSCÀ.

Clivoso in itîne're, arenis resperso, atque salebroso, undique soli ferventi ol^^cto, sex equi acres camicam trahebant. Mulieres, monachi, senes descenderant. Exsudant, anhelant, £aitiscunt equi. Advolat musca, bombo sperans equos concitare. Hune, illum pungit, creditque machinam ingentem suis impelli viribus. Medio in temone, aurigae naso insidet. Dum carrucam incedenteni,viatoresque sequentes spectat, id sibi laudi -«apponit. Ergo it, redit, ardelionum more. Gvederes tribunum militum , qui hue illuc agit singulos ordines in praelium , et victoriam maturat. Musca queritur se unam communi negotio operam dare ; praeter se neminem stimulare equos ad iniquum superandum iter. Monachus Officium recitabat, alieniore quidem tempore. Mulier catiebat; scilicet is erat cantilenis locus! Sic murmurabat singulorum auribus inepta musca. Carruca tandem multis exbaustis laboribus clivum superat. Continuo musca : Nunc, ait, reficiamus halitum; mea industria devenimus in banc planitiem. O equi, refertë gratiam; solvite praemium. Ita complures affectant anxium vitae genus , ac negotiis sese obtrudunt; ubique ut necessarii accersiri volunt : quanto satius arcendi forent!

' Liv. VII, fab. ix.

FABULiE.