EIUSDEM IN HUIUS OPERIS ET AUTHORIS COMMEN- DATIONEM CARMEN

Si quid habent laudis veterum monumenta virorum Quae prima referunt Gallos ab origine reges, Istis debetur patria quae voce Joannes Maximus ingenio Marius cognomine scripsit. Hactenus ignotos Gallis sermonibus ortus Gallorum, magnis quaesitos artibus, altis

(1) Rohane (1512 et 1528).

(2) Ut Galli vastum lituo résonante per orbem Bellica magnanimi signa tulere duces (1528).

(3) Quesitos (1512).

Scrutatos studiis, Lethes revocavit ab undis. Reddidit extinctos vitae. Renovata vetustas Nunc micat, in primum cum gallos visitatorem (?) Retulit authores memorans, fideique probatos Doctores, et eos quos garrula Graecia laudat. Sceptra gubernarint qui gallica scripsit, et urbea Quas posuere suo reges de nomine. Necdum Natus erat Priamus, fuerant nec tempora Troiae, Equora qui primus sulcavit nave, parentem Ornantem cecinit natisque nepotibus orbem Tempore quo primum decorarunt Gallica reges Arva, quibus Samothes ortus de sanguine Japhae (Cui dédit immensum rutilans sapientia nomen) Praefuit et Gallos instruxit legibus aequis, Magnanimoque satos lybico docet Hercule reges, Qui varias orbis partes ditione gubernant Herculis huius erat nudum qui fratribus unguem (1) Monstravit genitoris avus, generator Osyris. Osyrides decimus moderator in ordine Gallos, Coniugio iunctus Gallathaee regibus orte, (2) Principe quo gaudent Itali, gallique parente Dardanioque sati Troiani sanguine reges, Finibus occiduis et qui dominantur Iberi. Huiua erat proies Galatheus régna gubernans Gallica cuius habet praeclarum Gallia nomen. Adde quod et varias quas Gallicus occupât axis, Describit partes urbis, et nomina regum, Et qui troiano genitos se sanguine gaudent Priamidis, memorat quam sit damnosa voluptas, Judicio : Voluit (3) démens praeferre pudori

(i) Inguem (1528).

(î) Pour ortae.

(3) Noluit (1548).

Qui vitium ; spernens foelicia dona Minervae, Ac Junonis opes, Veneris fugienda sequutus : Obiurgans vitium, summis te laudibus effert Figmenti lateat si quae sub cortice virtus (1).

Dans l'édition parisienne de 1548, après la lettre de Lemaire à J. Le Rouge (v. notre t. III, 197) on trouve les distiques suivants :

FRANCISCI BARATII BITURIGIÇI, AD DOMINUM

P. DE VAULX, AUUNCULUM, CAETEROSQUE

ECLESIAE VASTINENSIS IN BITURIGUM DIOCESI,