EPITAPHIUM POMPEII MAGNI

CATO APUD LUCANUM, lib. IX -

CWis obit,inqiiit , imiltnni majoribiis imp.ir Nosse modnin jmis, sed in hoc tainen iitilis aevo, Cui non ulla Cuit jiisti reverenlia : salva Libei'late potens, et soins plèbe parata Privatiis servira sibi, rectorqne senatns , sed resnantis, erat. Nil belli jure poposcit : Quaeqiie dari volnit , voliiit sibi pcsse negari. Imniodicas posseilit opes, sed pliira retentis Intulit : invasit ferrnin; sed ponere norat. Prœtiilit arma (ogre, sed pacem annatus amavit. Jiivit siimpta diicem , jiivit dimissa potcstas. Casta domns, Iiunqiie carens, corriiptaqne nunquani Fortima domini. Clarum et venerabile nomen

i. C'est le huitième livre de Lucain qui a fourni à Corueille le sujet de l'ompé$. X. V. 190 et seqq.

Gentibus , et mnltam nostrte qiiod prodorat nrbi. Olim vera fidcs , Sylla Marioquc receptis , Libertatis oLit : Pompoio rébus adempto Nunc et ficta périt. Non jam reprnare pudebit : Nec color imperii , nec Irons erit ulla seuatus. 0 Tetix , cui sunima dies fuit obvia victo , Et cni qiiserendos Pharinm sceliis obliilit enses! Forsitan in soceri potuisset vivere regno. Scire mori, sors prima viris, sed prosima.cogi. Et mihi, si fatis aliéna in jura veniinus, Da talem, Fortiuia, Jiibam : non deprecor liosli Servari, dum me servet cervice recisa.