LIVRE II| , CHAPITRE X

« trucidationem , pax tandem data est ; vel potius in- « ductæ pacis nomine hostilitas quædam tectior. Con- « ditiones paci vestro in oppido Pinarolii sunt latæ 2 « duræ quidem illæ sed quibus miseri atque inopes , « dira omnia atque immania perpessi , facile acquie- « scerent, modo iis, duræ et iniquæ ut sint, staretur. « Non statur; sed enim earum quoque singularum, « falsa interpretatione vapiisque diverticuiis , fides elu- « ditur ac violatur. Antiquis sedibus multi dejiciun- « tur, religio patria multis interdieitur ; tributa nova « exiguntur; arx nova cervicibus imponitur, unde «, milites crebro erumpentes obvios quosque vel di- « ripiunt vel trucidant- Ad hæc nuper novæ copiæ « clancnlum contra eos parantur; quique inter eos « Romanam religionem çolunt migrare ad tempu9 h jubentur : ut omnia nunc rursqs videantur ad illo- « runa internecionem miserorum spectare, quos ilia « prior laniena reliquos fecit,

« Quod ergo per dextram tuam, rex christianissime, « quæ fqedus nobiscum et amicitiam percussit , obse- ««, cro atque obtestor, per illud christianissimi tituli « decus sanctissimum , fieri ne siveris : nec tantam « sæviendi licentiam , non diço principi cuiquam « ( neque enim in nllum principem , muUo minus in « ætatem ilbus pjrincipis tenerarq t aut in muliebrem <. matris animum tanta sævitia cadere potest ) , sed « sacerrimist ilRs sicariis ne perraiseris. Qui , çum

« Christi Servatoris nostri servos atque imitatores « sese profitentur, qui venit in hune mundum ut « peccatores servaret, ejus mitissimi nomine atque « institutis ad innocentium crudelissimas cædes abu- « tantur. Eripe qui potes, quique in tanto fastigio « dignus es posse , tôt supplices tuos homicidarum ex « manibus , qui cruore nuper ebrii sanguinem rursus « sitiunt, suæque invidiam crudelitatis in principes « derivare consultissimum sibi ducunt. Tu vero nec « titulos tuos aut regni fines ista invidia , nec Evan- « gelium Christi pacatissimum ista crudelitate fœdari, « te régnante , patiaris. Memineris nos ipsos avi tui « Henrici protestantibus amicissimi dedititios fuisse ; « cum Diguierius per ea loca, qua etiam commodis- « simus in Italiam transitus est , Sabaudum Trans- « alpes cedentem victor est insecutus. Deditionis « illius instrumentum in actis regni vestri publicis « etiamnum extat : in quo exceptum atque cautum « inter alia est, ne cui postea Convallenses traderen- « tur, nisi iisdem conditionibus quibus eos avus tuus « invictissimus in fidem recepit. Hanc fidem nunc « implorant, avitum ab te nepote supplices requirunt. « Tui esse malint atque optarint : id si non licet, pa- « trocinio saltem , miseratione atque perfugio.

« Sunt et rationes regni quæ hortari possint ut « Convallenses ad te confugientes ne rejicias : sed « nolim , rex tan tus cum sis , aliis rationibus ad de-