‹ Ouvres complètes de J. DelilleChapitre 85 sur 391 · LIVRE IL · texte numérisé non relu

LIVRE IL

On se tait , on attend dans un profond silence. Alors, environné d'une assemblée immense, De la couche élevée où siège le héros, 11 s'adresse à Didon, et commence en ces mots :

Reine! de ce grand jour faut-il troubler les charmes,

Spumantcra pateram, et pleno se prolnit auro.

Post alii proceres. Cithara ciinitus lopas

Personat aurata, docuit quae maxumus Atlas.

Hic canit errantera lunam, solisqiie labores;

Unde homlDum genus, et peciules; unde iniber, et in-nes ;

Arctiirum, pluviasquc Ilyadas , gciuinosque Triones;

Quid tantum Oceano propcrent se tingcre soles

75o Hiberni, vel quœ tardis mora noctibus obstet. Ingerainant plausu Tyrii , Troesque scquuntur.

Nec non et vario noctera sermone trahebat Infeiix Dido, longuraque bibebat amorem, Multa super Priamo rogitans , super Hectore multa : INunc , quibus Aurorîe venissct filius arruis; Nunc, quales Diomedis equi : nunc, quantus Achilles. « Inimo age, et a prima, die, hospes, origine nobis Insidias , inquit, Danaum, casusque tuoruni, Errorcsque tuos; nam te jam septima portât

"•^ Omnibus errantem terris et fluctibus aestas. »

Page 1